Josiah ben David Pardo (1626 – 27 augustus 1684) was een Sefardisch rabbijn die diende als ḥakham in Curaçao en later in Port Royal, Jamaica. Hij wordt beschouwd als een van de vroegste rabbijnen die zich permanent vestigden in Joodse gemeenschappen in de Nieuwe Wereld buiten Brazilië.
Familieachtergrond Josiah Pardo werd geboren in Amsterdam als zoon van rabbijn David ben Joseph Pardo en Rachel (Sanchez). Hij was lid van de invloedrijke Sefardische Pardo-familie, waarvan verschillende leden rabbijnse functies bekleedden in het Ottomaanse Rijk en in Amsterdam.
Hij werd leerling van Saul Levi Morteira, een van de leidende rabbijnen van de Portugese gemeente in Amsterdam, en huwde later met diens dochter.
Activiteiten in Nederland Voordat hij naar het Caribisch gebied vertrok, was Pardo verbonden aan de yesiba de los Pintos in Rotterdam en Amsterdam. Tevens diende hij als ḥakham van de liefdadigheidsinstelling Honen Dallim, die zich bezighield met armenzorg en religieus onderwijs binnen de Portugese Joodse gemeenschap.
Curaçao In 1674 vertrok Pardo naar Curaçao, waar hij werd benoemd tot ḥakham van de synagoge Mikvé Israel in Willemstad. Deze gemeente was gesticht door Sefardische Joden die zich vanuit Amsterdam en eerder vanuit Brazilië in het Caribisch gebied hadden gevestigd.
Tijdens zijn ambtsperiode organiseerde hij het religieuze en educatieve leven van de gemeenschap en droeg hij bij aan de verdere institutionele ontwikkeling van het Joodse leven op het eiland.
Jamaica Rond 1683 verhuisde Pardo naar Port Royal, Jamaica, dat toen onder Engels bestuur stond en een belangrijk handelscentrum was. De precieze reden voor zijn vertrek uit Curaçao is niet geheel duidelijk; sommige bronnen suggereren dat interne conflicten binnen de gemeenschap een rol speelden.
In Port Royal trad hij op als religieus leider van de plaatselijke Sefardische Joodse gemeenschap tot aan zijn overlijden in 1684.
Overlijden en graf Josiah Pardo overleed op 27 augustus 1684 in Port Royal. Zijn graf bevindt zich op de historische Joodse begraafplaats Hunts Bay Cemetery in Jamaica.
De grafsteen werd in 2008 geïdentificeerd. De inscriptie in het Judeo-Portugees vermeldt hem als:
Morenu haham ha-shalem (“Onze leraar, de volmaakte wijze”).
Nalatenschap Pardo wordt beschouwd als een pionier van het georganiseerde rabbinale leiderschap in het Caribisch gebied. Hij droeg bij aan de overdracht van Amsterdamse Sefardische religieuze tradities naar de Atlantische wereld.
Zijn zoon, Saul Pardo, werd later de eerste ḥazzan van Congregation Shearith Israel in New York, de oudste nog bestaande Joodse gemeente in Noord-Amerika.
Literatuur Meyer Kayserling, The Earliest Rabbis and Jewish Writers in America, 1895. I. S. Emmanuel & S. A. Emmanuel, History of the Jews of the Netherlands Antilles, 1970. Jewish Encyclopedia (1906), lemma “Pardo, Josiah”.
Zie ook Sefardische Joden
Categorie:Rabbijn