Hawkwind is het debuutalbum van Hawkwind. Het album werd uitgebracht in 1970.
Achtergrond Voorafgaand aan het album had Hawkwind al diverse naams- en personeelswisselingen achter de rug. Onder leiding van Dick Taylor van The Pretty Things ging de band de Trident Studios in om hun debuut vast te leggen. In eerste instantie werd gekozen de opnamen partij voor partij in te spelen om dan via de mix samen te voegen. Dat bleek niet te werken voor deze band die alleen concertervaring had. Het resultaat was dat het album live werd ingespeeld en opgenomen.
Het album is samengesteld uit fragmenten uit een veel langer nummer dat de band als had Sunshine special. Dat is er dan ook verantwoordelijk voor dat het album met deels instrumentale muziek, een eenheid vormt. Alle Hawkwind-eigenschappen zijn al aanwezig, veel herhalingen en glissanderende synthesizers. De band vond het wel nodig enige toelichting te geven op deze muziek en teksten; die was bijna geheel een vertaling van trippen (drugs gebruiken): "This is the beginning. By now we will be past this album". Het album moest mensen via trance de fantasiewereld inslepen, niet door middel van drugs maar door audio (en visualisatie bij concerten). Door de jaren heen bleef het een blijvertje. Het kreeg talloze heruitgaven, waarvan sommige aangevuld met bonustrack, muziek uit de tijd voorafgaand op dit album. Opvallend is dat er diverse keren met warme gevoelens op dit album werd teruggekeken, ook door toekomstige Hawkwindmusici als Simon King en Tim Blake. Huw Lloyd herinnerde zich vooral zijn bedeesdheid omdat hij gitaar moest spelen in de aanwezigheid van Dick Taylor, die volgens Lloyd een veel ervarener en beter gitarist dan hij.
Platenhoes Op de hoes lijken diverse monsters (krokodillenkop met slangenlijven) bezig een tuin met boombladeren aan te harken. De blaadjes zijn afkomstig van het albumlogo, dat opgebouwd is blaadjes, waarvan er sommige neerdwarrelen in de tuin.
Musici Dave Brock – eerste zangstem, akoestische en twaalfsnarige gitaar, mondharmonica en percussie Huw Lloyd – eerste gitaar John A. Harrison – basgitaar bleef verder onbekend; dit is het enige Hawkwindalbum waarop hij meespeelde Nick Turner – altsaxofoon, zang en percussie Terry Ollis – drumstel
Muziek
Hurry on sundown gaat over de haast die Brock zichzelf oplegde. Aan het eind van de dag kan hij niet wachten op de volgende dag ("Hurry on sundown, see what tomorrow brings"). Paranoia was op de langspeelplaat opgeknipt in twee delen, waarbij deel 1 de A-kant afsloot met een vertraging waardoor het leek of de elpee al aan het stoppen was. Paranoia deel 2 zet dat de B-kant ingang.
Nasleep Aan Nederland ging het album geheel voorbij. De eerste optredens in Nederland kwamen pas tussen 26 en 31 oktober 1971; een reeks van vijf of zes concerten. De elektronische uitgave van de Britse Albumlijst vermeldt het album niet; de plaats zou plaats 75 hebben gehaald, de hitlijst was echter een top-50.Official Charts (geraadpleegd 2 maart 2026)
Hawkwind bleef concertreeksen spelen en is ook in 2026 nog actief. De recensenten wisten nog niet goed was ze met deze muziek aan moesten. Het kreeg daarom binnen de categorisatie allerlei genreaanduidingen mee; Hawkwind zelf hield het simpel; ze speelde spacerock.
Categorie:Muziekalbum uit 1970 Categorie:Muziekalbum van Hawkwind