Doremi fasol latido is het derde studioalbum van Hawkwind.
Achtergrond Ook na de twee voorgaande albums Hawkwind en In search of space bleef de samenstelling van Hawkwind niet ongewijzigd. Dave Anderson en Terry Ollis maakten plaats voor Lemmy Kilmister en Simon King. Kilminster, een redelijk onaangepast persoon, dacht dat hij gitarist Huw Lloyd-Langton zou vervangen, maar Dave Brock had besloten de sologitaarpartijen voortaan zelf te spelen. Kilmister werd al praktiserend bassist en zou daar geen spijt van krijgen. Kilmister had al de naam een gebrekkige gitaartechniek te verdoezelen door volume. Hij zou altijd volhouden dat hij de basgitaar als een gitaar bespeelde.
Het album werd in september en oktober 1972 opgenomen in de Rockfield Studios, later bekend, maar toen nog in opbouw. Het geluid was in de ogen van diverse leden abominabel, vreselijk gedempt. Het merendeel van de instrumentatie werd live ingespeeld, waarna achteraf nog enkele toevoegingen werden opgenomen.
Kunstenaar Barney Bubbles kwam met de hoes, een zilverprint op een zwarte achtergrond. Het heeft het uiterlijk van een soort schild; Hawkwind zou het een aantal jaren blijven gebruiken. Bubhbles kwam ook met de titel, een verwijzing naar de toonladder, waarbij ook wiskundigheid aan te pas kwam. Het album meldde zelf dat
Musici Dave Brock – zes- en twaalfsnarige akoestische gitaar, elektrische gitaar, zang Nick Turner – altsaxofoon, dwarsfluit, zang Lemmy Kilmister – basgitaar, akoestische twaalfsnarige gitaar, zang Dik Mik Davies – electronica, geluidmachine Del Dettman – synthesizers Simon King- drumstel met
Muziek
Brainstorm was Turners eerste eigen bijdrage; het zou een blijvertje worden. Het werd op veel concerten gespeel, steeds vernieuwd, zodat er diverse versies op diverse livealbums kwamen. De teksten van Space is deep zijn afgeleid uit het gedicht The black corridor van Michael Moorcock. One change is een elektronisch intermezzo. Lord of light verwijst naar Heer van het licht van Roger Zelazny. Time we left this world today bestaat uit vier delen, meest opgezet in vraag-antwoord. In The watcher kijkt Kilmister vanuit de ruimte op de mensheid die zichzelf ten gronde richt door hebzucht.
Nasleep Ten tijde van de uitgifte wist men opnieuw niet wat ze met deze muziek aan moesten. Melody Maker kwam er het dichtst bij: Er is geen melodie, er is geen harmonie en eigenlijk is er ook geen ritme. In Engeland leidde de release tot vijf weken notering in de albumlijsten, met als hoogste positie 14. In de jaren daarna zou dit ongeveer stabiel blijven met andere albums. In Nederland had men geen belangstelling voor dit album.Official Charts (geraadpleegd 2 maart 2026)
Het album kreeg regelmatig heruitgave, al dan niet met bonustracks.
Categorie:Muziekalbum uit 1972 Categorie:Muziekalbum van Hawkwind