M'lefaat is een archeologische vindplaats in Noord-Irak, gelegen op 35 kilometer ten oosten van Mosul, daterend uit het proto-neolithicum, rond 8000 - 7600 v.Chr.
Opgravingen Deze kleine tell van 0,6 hectare werd in 1954 ontdekt en in kaart gebracht door Robert John Braidwood. In 1984 werden er opgravingen verricht door een Irakees team onder leiding van Matti Baba Altun, en later in 1989 en 1990 door Stefan Karol Kozlowski.
Nederzetting Het is een van de oudst bekende permanente nederzettingen in de regio en een bewijs van het begin van de sedentarisatie in wat nu Noord-Irak is. Er zijn twee bewoningslagen, bestaande uit kleine, cirkelvormige structuren (ongeveer 5 m in diameter voor de oudere laag, circa 7,5 m voor de recentere) die semi-ondergronds waren gebouwd met aangestampte aarde en soms steen. Toegang tot de structuren was via het dak, behalve in één geval. De huizen hadden kleine bankjes in het midden of langs de zijkanten. Deze structuren waren gegroepeerd rond een centraal plein uit gestampte aarde waar de huishoudelijke voorzieningen zich bevonden: haarden, maalstenen, vijzels.
Artefacten De opgegraven werktuigen omvatten talrijke microlieten, waaronder punten van het Khiam-type, gepolijste bijlen en knotskoppen, zandstenen maalstenen, kalkstenen vijzels en een fragment van Anatolisch stenen vaatwerk.
Economie De inwoners van M'lefaat hielden zich bezig met verzamelen, jagen en vissen. Er zijn geen sporen van landbouw gevonden (d.w.z. gedomesticeerde granen), hoewel vroege experimenten in die tijd denkbaar zijn. De verzamelde planten waren voornamelijk wilde gerst en peulvruchten (wikke, linzen), en de bejaagde dieren waren gazellen, vossen, hazen, wilde zwijnen en wilde geiten.
Categorie:Neolithische vindplaats in Zuidwest-Azië Categorie:Prehistorie van Irak Categorie:Archeologische vindplaats in Irak