Sir Michael de la Pole, 2e graaf van Suffolk, 2e baron de la Pole (ca. 1361 – bij Harfleur, 18 september 1415) was een Engels edelman.
Levensloop thumb|links|Wapen van de 2e graaf van Suffolk, waarbij de familiewapens van De la Pole en Wingfield gecombineerd zijn Hij was de oudste zoon van Michael de la Pole, 1e graaf van Suffolk, en zijn vrouw, Catherine Wingfield. Hij werd op 15 juli 1377 geridderd door koning Richard II van Engeland. Op 30 april 1386 wordt hij vermeld als kapitein van een regiment manschappen in Calais, waar zijn oom, Edmund de la Pole, kapitein was. In 1387 werd zijn vader afgezet als graaf van Suffolk. Hierdoor volgde De la Pole zijn vader niet op bij zijn overlijden in 1389.
Voor september 1385 trouwde De la Pole met Catherine Stafford, dochter van Hugh, graaf van Stafford. In 1397 werd hij door het parlement hersteld als graaf van Suffolk en baron de la Pole. In augustus 1399 woonde hij voor het eerst een parlement bij. Toen Hendrik IV koning werd, werd het parlement van 1397 ongeldig verklaard, waardoor De la Pole zijn titels weer verloor. Maar op 15 november 1399 werd het graafschap weer hersteld. Alleen de titel van baron de la Pole kwam te vervallen. Ook ontving hij rond deze tijd zijn vaders landgoederen en kasteel.
Hij speelde een relatief kleine rol in de landelijke politiek, hoewel hij regelmatig het parlement bezocht. Hij nam deel aan de veldtocht in Schotland in 1400, aan zeeoperaties rond 1405 en diende als de hoogste Engelse diplomaat op het Concilie van Pisa. De la Pole diende ook als luitenant onder Thomas van Clarence tijdens diens veldtocht van 1412-1413. Hij wijdde echter het grootste deel van zijn energie aan het herstellen van de invloed van De la Pole in East Anglia. Vanaf 1399 bekleedde hij de functie van vrederechter in Norfolk en Suffolk en vergaarde een aanzienlijke aanhang onder de lokale adel. Hij voltooide de bouwplannen van zijn vader in Wingfield en liet de plaatselijke kerk vergroten.
thumb|left|Grafmonument Catherine Stafford en Michael de la Pole, detail Hij vergezelde de koning op 11 augustus 1415 naar Frankrijk. Na deelname aan het beleg van Harfleur overleed hij op 18 september aan dysenterie. Hij werd begraven in Wingfield in Suffolk, waar een groot grafmonument werd opgericht met de beeltenissen (gisants) van hem en zijn vrouw, Catherine Stafford. Met haar had hij vijf zonen en drie dochters: Michael, William, John, Alexander, Thomas, Katherine, Isabel en Elizabeth.
Categorie:Engelse adel Categorie:Persoon in de 15e eeuw