Warrior on the edge of time is het vijfde studioalbum van de Britse band Hawkwind.
Achtergrond Hawkwind zat net als andere bands gevangen in een strak schema van opnemen, concerten en rust. In dit geval gingen opnemen en concerten omtrent het album Hall of the mountain grill. Tijdens de concerten bleek dat er nauwelijks nieuw materiaal werd gespeeld, behalve dan enig dichtwerk van Michael Moorcock, die met de band rondreisde. In december-februari vonden de concerten plaats in het Verenigd Koninkrijk waarbij in het programma het verhaal A dead singer van Moorcock uit de doeken werd gedaan; de tour kreeg achteraf die naam. Hawkwind kreeg als voorprogramma Dr. Feelgood, waarvan de bandleden goed konden opschieten met die van Hawkwind.
Hawkwind had zelf nog de verplichting om een album op te nemen voor United Artist en trok al tijdens die concerten de Olympic Studios in (5 en 6 januari 1975) om drie tracks op te nemen, waaronder de single Kings of speed, het nummer Motorhead (B-kant) en Spiral galaxy. Toen de band weer op concertreis ging kwam Brock in een dal terecht. Hij vond het verblijf thuis met vrouw en kind leuker dan optreden, omdat hij daar (redelijk) anoniem kon leven zonder dat de muziek(wereld) hem lastig viel. Hij zei over Hawkwind: "It’s getting to be like a war". De band was niet alleen uitgekeken op het publiek, maar ook de onderlinge verstandhouding had onder het schema te lijden, vooral tussen Brock (commentaar op Turners losse leven) en Turner (lijst van klachten over Brock) leefde onmin. Brock zag het eind van Hawkwind al opdoemen.
De band ploeterde echter verder toen een tournee door Noord-Amerika mogelijk werd, mits ze met nieuw werk (en album) kwamen. Daarvoor trok de band de Rockfield Studio in Wales in om nieuw werk op te nemen; ze band was binnen een aantal dagen klaar. En inderdaad, de band ging op tournee naar de Verenigde Staten. Ondertussen speelden Turner, House, Powell en King bij de opnamen van Moorcocks Deep Fix (New worlds fair) en Moorcock, House en Turner bij Robert Calverts Lucky Leif and the Longships, waarbij Paul Rudolph als arrangeur optrad.
Het album werd gestoken in een platenhoes, waarop een eenzame strijder uitzicht heeft op een eindeloos ravijn. De voorplaat heeft een bijna gespiegelde tegenvoorstelling op de achterplaat. De zonnen in de voorstelling leiden ertoe dat sommigen hierin een oog herkenden van een gezicht achter een helm. De hoes zou terug te voeren zijn op Moorcocks personage Chaos.
Musici De band ging door met het doorvoeren van personeelswisselingen. Del Dettmar en Dik Mick Davies verdwenen van het toneel. Omdat Simon King een gebroken rib had opgelopen tijdens een partijtje voetbal kreeg hij op podia ondersteuning door Allan Powell, die echter gewoon bleef drummen toen King al hersteld was. Toen het album gereed werd gemaakt voor uitgifte en de band in Noord-Amerika toerde werd Lemmy Kilmister enige dagen vastgezet vanwege vermeend cocaïnegebruik; hij zag dat hij gladjes werd vervangen door Rudolph en zou niet meer terugkomen; hij startte zijn eigen band Motörhead. Dave Brock – elektrische gitaar, synthesizers, basgitaar (track 4), zang (tracks 1, 2, 5, 6 en 11) Nik Turner – sopraansaxofoon, tenorsaxofoon, dwarsfluit, zang (tracks 7 en 10) Lemmy Kilmister – basgitaar Simon King, Allan Powell - drumstel, percussie Simon House – mellotron, moog, piano, synthesizer, viool Michael Moorcock – stem (track 3 en 9)
Muziek
Moorcock bleek de grote stimulans achter het album. Hij zorgde ervoor dat Brock en anderen aan het werk bleven. Voor Assault and battery werd inspiratie gehaald uit A psalm of life van Henry Wadsworth Longfellow. Het nummer gaat rimpelloos over in The golden void. Ook tijdens concerten werden de nummers regelmatig samen uitgevoerd. Moorcock leverde teksten voor The wizard, Standing en Warriors; hij baseerde het op zijn creatie Eternal Champion. Opa-loka bevat het ritme dat later omschreven werd als Motorik, een zich herhalend ritme dat ook wel gebruikt werd door Kraftwerk en Neu!. Brock zit vast in de ziekte van Alzheimer in The demented man (Endless circles on my mind) en begeleidde zichzelf op akoestische gitaar. Magnu verwijst naar Hymn of Apollo (1896) van Percy Shelley. Spiral galaxy 28948 van House had moeten verwijzen naar zijn geboortedatum, maar werd slachtoffer van een tikfout. House is geboren op 29-8-1948; het werd 28-9-1948 op de plaat.
Nasleep Resencenten ten tijde van de release zagen een sprong vooruit in Hawkwinds muziek, grotendeels toegeschreven aan de inbreng van House en voortschrijdende techniek. Brock en House waren er achteraf gezien wel tevreden over, Kilmister uiteindelijk ook, maar zag zichzelf wel geconfronteerd met een groeiende scheur tussen hem en de band.
Warrior on the edge of time zou de hoogste positie behalen voor een studioalbum van Hawkwind, althans in de Britse lijsten. Het stond acht weken genoteerd met een piek op plaats 13.Official charts (geraadpleegd 10 maart 2026) In september 1975 was de band een aantal keer te zien in Nederland; bij een concert in Maastricht (Staarzaal) speelde Finch in het voorprogramma.
Het album kreeg in de loop der jaren meerdere heruitgaven. Dojo constateerde in 1992, dat het opvallend was dat dit album zolang moest wachten op de cd-release.
Categorie:Muziekalbum uit 1975 Categorie:Muziekalbum van Hawkwind