Junius Daniel (Halifax, 27 juni 1828 – Spotsylvania County, 13 mei 1864) was een Amerikaans plantagehouder en beroepsmilitair. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog diende hij in het Confederate States Army als brigadegeneraal. Hij sneuvelde tijdens de Slag bij Spotsylvania Court House.
Vroege jaren Junius Daniel werd geboren op 27 juni 1828 in Halifax, North Carolina. Hij was de zoon van John R. J. Daniel en Martha Stith. Zijn vader was attorney general van North Carolina en lid van het Amerikaans Congres. Zijn moeder was een afstammeling van John Stith en William Randolph, een van de oudste families in Virginia. Daniel liep school in Halifax en aan de J.M. Lovejoy Academy in Raleigh. In 1846 werd hij toegelaten tot de United States Military Academy in West Point op voordracht van president James K. Polk. Hij studeerde af in 1851 als 33ste in een klas van 42 kadetten. Daniel werd ingedeeld bij het 3rd U.S. Infantry Regiment als gebrevetteerd tweede luitenant. Hij meldde zich aan in Newport, Kentucky, waar hij assistent kwartiermeester werd. In 1852 werd hij naar Fort Albuquerque in het New Mexicoterritorium overgeplaatst waar hij de komende vijf jaar zou dienen. Drie jaar later diende hij onder Richard S. Ewell, waar ze verschillende schermutselingen uitvochten met de Apachen. Daniel nam in 1858 ontslag uit het United States Army om voltijds plantagehouder te worden in Louisiana, waar zijn vader zich had gevestigd na zijn politieke loopbaan. In oktober 1860 trad hij in het huwelijk met Ellen Long. Ze was de dochter van kolonel John J. Long. Het koppel had geen kinderen.
Amerikaanse Burgeroorlog Na het uitbreken van de Amerikaanse Burgeroorlog in april 1861 werd Daniel een officiersbenoeming aangeboden in Louisiana. Hij weigerde deze en keerde terug naar zijn thuisstaat waar hij werd benoemd tot kolonel van het 4th North Carolina Infantry Regiment. Toen de diensttijd van deze soldaten erop zat, kon Daniel kiezen tussen het 43rd North Carolina Infantry Regiment, het 45th North Carolina Infantry Regiment of het 2nd North Carolina Cavalry Regiment. Hij koos voor het 45th Regiment.
Naast zijn eigen regiment bracht Daniel nog drie andere regimenten van Raleigh naar Goldsboro, North Carolina. Daar werden de vier regimenten omgevormd tot een brigade. Daniel hield zich tot in het voorjaar van 1862 bezig met het rekruteren, trainen en organiseren van nog twee andere brigades. In juni 1862 werd zijn brigade naar Petersburg, Virginia gestuurd. Daar werd het opgenomen in het Army of Northern Virginia onder leiding van generaal Robert E. Lee. Daniel en zijn manschappen namen deel aan de Slag bij Malvern Hill, de laatste veldslag van de Zevendagenslag. Tijdens de slag raakte hij lichtgewond.Welsh, Jack D. Medical Histories of Confederate Generals. p. 51. Op 1 september 1862 werd Daniel bevorderd tot brigadegeneraal. In het najaar van 1862 bewaakte zijn brigade Drewry’s Bluff in Virginia waarna ze overgeplaatst werd naar North Carolina. Buiten enkele kleine schermutselingen zag zijn brigade weinig actie.
Kort na de Slag bij Chancellorsville in mei 1863 werd Daniels brigade ingedeeld in de divisie van generaal-majoor Robert E. Rodes in Ewells Second Corps. Zijn brigade bestond uit het 32nd, het 43rd, het 45th en 53rd North Carolina Infantry Regiment en het 2nd North Carolina Battalion. Tijdens de eerste dag van de Slag bij Gettysburg, op 1 juli 1863, voerde Daniels' brigade herhaalde aanvallen uit op McPherson’s Ridge. Na een eerste mislukte aanval, slaagden ze er uiteindelijk in om de Noordelijke brigade van kolonel Roy Stone van de heuvelrug te verdrijven. De prijs voor deze overwinning was groot. Zijn brigade had de meeste slachtoffers te betreuren tijdens de eerste dag van de veldslag.
Op 12 mei 1864 voerde Daniel een tegenaanval uit tijdens de Slag bij Spotsylvania Court House om een deel van de Zuidelijke stellingen langs de "Mule Shoe" ter heroveren. Hij werd geraakt in de buikstreek door een Minié-kogel. Hij overleed de volgende dag in een veldhospitaal. Zijn stoffelijk overschot werd overgebracht naar Halifax waar het bijgezet werd op het old colonial cemetery. Net voor zijn dood had Robert E. Lee Daniel voorgedragen voor promotie tot generaal-majoor.
Zie ook Lijst van generaals in de Amerikaanse Burgeroorlog (Confederatie)
Categorie:Amerikaans generaal Categorie:Generaal van de Geconfedereerde Staten