Craters of the Moon National Monument and Preserve is een beschermd natuurgebied in de Amerikaanse staat Idaho. Het gebied ligt in het zuiden van de staat, in de county's Blaine, Butte, Lincoln, Minidoka en Power, en wordt gezamenlijk beheerd door de National Park Service (NPS) en het Bureau of Land Management (BLM).

Het gebied werd op 2 mei 1924 ingesteld als nationaal monument. In november 2000 werd het beschermde gebied door presidentiële proclamatie sterk uitgebreid om de volledige vulkanische Great Rift-zone en bijbehorende lavavelden te beschermen. In 2002 werd het deel onder beheer van de National Park Service binnen de uitbreiding heraangewezen als national preserve.

Met een oppervlakte van ongeveer 738.000 acre (ca. 2.987 km² / 1.153 sq mi) behoort Craters of the Moon tot de grootste beschermde vulkanische landschappen in de Verenigde Staten.

Geologie Craters of the Moon beschermt een groot deel van de Great Rift, een vulkanische breukzone op de oostelijke Snake River Plain. Het landschap bestaat uit uitgestrekte basaltische lavavelden, sintelkegels, spleetvulkanen, lavatunnels, kratervormingen, boommallen en scheuren in het aardoppervlak.

Volgens de National Park Service en de U.S. Geological Survey ontstond het huidige lavaveld tijdens acht grote eruptieperioden in de afgelopen ongeveer 15.000 tot 2.000 jaar. De lava stroomde uit scheuren langs de Great Rift, die zich over ongeveer 84 km (52 mi) uitstrekt. Het Craters of the Moon-lavaveld bedekt circa 1.600 km² (618 sq mi).

Het gebied bevat meer dan 60 herkenbare lavastromen en ruim 25 sintelkegels. Een van de bekendste reliëfvormen is Big Cinder Butte, een meer dan 200 m (700 ft) hoge sintelkegel die tot de grootste vrijwel volledig uit basalt opgebouwde sintelkegels ter wereld wordt gerekend.

Natuur Ondanks het jonge en droge vulkanische landschap kent Craters of the Moon een opvallende ecologische diversiteit. Grote delen bestaan uit sagebrush steppe, terwijl op en tussen de lavavelden ook talrijke zogenoemde kipuka’s voorkomen: eilanden van oudere bodem en vegetatie die door jongere lava zijn omringd.

In het gebied zijn meer dan 750 plantentaxa vastgesteld. De vegetatie verschilt sterk per ondergrond, ouderdom van de lava, hoogte en beschikbaarheid van water en bodem. Juist de kipuka’s vormen belangrijke refugia voor planten en dieren in een verder hard en relatief voedselarm lavalandschap.

Een deel van Craters of the Moon werd in 1970 aangewezen als wilderness area. Deze wildernis beslaat meer dan 43.000 acre (ca. 174 km² / 67 sq mi) en behoort tot de vroegste door de National Park Service beheerde wilderness-gebieden.

Geschiedenis Het gebied ligt binnen het traditionele leefgebied van de Shoshone-Bannock Tribes. Archeologisch onderzoek wijst erop dat Shoshone- en Bannock-gemeenschappen het gebied geregeld bezochten, onder meer in de omgeving van het huidige wegcircuit en de lavagrotten.

In de vroege twintigste eeuw kreeg het gebied meer bekendheid door de verkenningen en publicaties van Robert W. Limbert, die Craters of the Moon actief onder de aandacht bracht als bijzonder natuurgebied. Kort na publicaties van Limbert in 1924 werd het gebied door president Calvin Coolidge tot nationaal monument uitgeroepen.

Beheer en betekenis

Craters of the Moon National Monument and Preserve is het eerste gebied in Idaho dat deel ging uitmaken van het Amerikaanse nationale parksysteem. Sinds de uitbreiding van 2000 en de wet van 2002 wordt het gebied gezamenlijk beheerd door NPS en BLM.

Het gebied heeft daarnaast wetenschappelijke waarde als voorbeeld van spleetvulkanisme en basaltische lavalandschappen in Noord-Amerika. Sinds 2017 is Craters of the Moon ook erkend als International Dark Sky Park.

Externe link Officiële website

Referenties

Categorie:Nationaal park van de Verenigde Staten