thumb|Kaïn (1880), collectie M Leuven. Marie Pierre François (Frantz) Vermeylen (Leuven, 25 november 1857 – aldaar, 18 december 1922) was een Belgisch beeldhouwer en medailleur.Paul Piron (2016) De Belgische beeldende kunstenaars van de 19e tot de 21e eeuw. Brussel: Ludion. . p. 2684. Hij wordt o.a. vermeld als Frans Vermeylen (jr.).
Leven en werk Frantz of Frans Vermeylen was de oudste zoon van beeldhouwer Jean François Vermeylen (1824-1888) en Elizabeth Van Beneden.Burgerlijke stand van Leuven: geboorten 1857, akte 923. Hij kreeg zijn eerste lessen op het atelier van zijn vader, waar vooral neogotisch werk werd geproduceerd. Aan de Leuvense academie volgde hij de basisopleiding tekenen bij Charles Van der Eycken en Jean-Jacques Bekkers, vervolgens de beeldhouwersopleiding bij zijn vader, Louis De Taeye en Gérard Vander Linden. Hij sloot zijn studie af bij Auguste Dumont in Parijs.Cor Engelen en Mieke Marx (2002) Beeldhouwkunst in België vanaf 1830. Brussel: Algemeen Rijksarchief en Rijksarchief in de provinciën, Studia 90. Volume III, p. 1752-1754. Het gezin Vermeylen-Van Beneden woonde in de Minderbroedersstraat, tegenover het atelier van vader. Vermeylen trouwde een jaar na het overlijden van zijn vader met Hubertine Vander Aa (1854-1924). Hij nam het ouderlijk huis en atelier over. Onder anderen Eugeen Arnauts, Antoine Jorissen en Georges Petit werkten enige tijd bij hem op het atelier.
Vermeylen werkte aan diverse restauratieprojecten, onder meer aan het stadhuis van Leuven (deels samen met zijn vader), het stadhuis van Oudenaarde en de Leuvense Sint-Pieterskerk. Frantz werkte met zijn vader samen, onder andere aan het Rijksmuseumgebouw en Centraal Station in Amsterdam. Omdat zij in dezelfde stijl werkten, zijn alleen de stukken van na het overlijden van zijn vader met zekerheid aan Frantz toe te wijzen.Lutgarde Bessemans (1989) "Frantz Vermeylen, een vriend des huizes. Een voorlopige inventaris van zijn oeuvre." in: Arca Lovaniensis artis atque historiae reserans documenta 18, jaarboek 1989. Leuven: De Vrienden van de Leuvense Stedelijke Musea. Na de Eerste Wereldoorlog ontwierp hij onder meer met kanunnik Armand Thiéry een plan voor een nieuwe rooilijn voor de Grote Markt en omliggende straten. Hij maakte bustes, terracotta beeldjes, religieuze sculpturen en kerkelijk meubilair, waaronder altaren, biechtstoelen en communiebanken. In de periode 1894-1921 maakte hij penningen, ook in opdracht van de Koninklijke Munt van België.Stefan De Lombaert (2016) "Medal producers in Belgium (19th - 21st C.)", Colloquium 175 years RNSB, p. 165. Vermeylen toonde zijn werk op diverse tentoonstellingen. In 1883 nam hij deel aan de Internationale Koloniale en Uitvoerhandel Tentoonstelling in Amsterdam. Hij ontving er een eervolle vermelding voor zijn Kaïn bereidt een moord voor uit 1880."Binnenland", Algemeen Handelsblad, 24 juli 1883; "Internationale Tentoonstelling: Bekroningen afd. beeldhouwkunst", Het Nieuws van den Dag, 25 juli 1883.
Vermeylen werd in 1906 benoemd tot ridder in de Leopoldsorde."Leopoldsorde", Het Nieuws van den Dag, 14 maart 1906, p. 3. Hij overleed op 65-jarige leeftijd. In Leuven werd een straat naar hem vernoemd.Frans Vermeylenstraat, Inventaris Onroerend Erfgoed, onroerenderfgoed.be.
Enkele werken ca. 1870: beelden van Jozef met Kind, Maria met Kind, Paulus, Petrus en Sint Servaas voor de Heilig Hartkerk in Saint-Servais. 1880: Kaïn bereidt een moord voor, colelctie Museum M. 1885: Hoofdaltaar van de kapel Onze-Lieve-Vrouw-ter-Koorts in Leuven. Mogelijk samen met zijn vader. 1891-1910: Grafmonument (piëta) voor Jeanne Macquet in de Sint-Ursmaruskerk in Binche. 1893: Retabel voor het hoofdaltaar, twee zijaltaren, communiebank en de preek- en biechtstoel in de Sint-Martinuskerk in Velaine-sur-Sambre. De kerk werd in 1985 afgebroken. ca. 1896 Grafmonument voor Eduard Remy op de begraafplaats van de abdij van Vlierbeek. 1899: Verzilverd beeldje van Franciscus Xaverius voor het zijaltaar van de Heilig Hartkerk in Aalst. ca. 1901: Hoogaltaar, zijaltaar, altaar met retabel en biechtstoel voor de Sint-Christoffelkerk in Hanzinelle. 1902: Altaar van Fiere Margriet voor de Sint-Pieterskerk in Leuven, in samenwerking met Benoit Van Uytvanck. 1903: Monument voor Édouard Orban de Xivry in Aarlen, naar een ontwerp van ca. 1912: altaarretabel voor een Sint-Hubertuskapel, in opdracht van Maria van Hohenzollern-Sigmaringen, gravin van Vlaanderen. 1912-1913: Fries voor de Volksbank, ook Helleputtegebouw, aan de Muntstraat in Leuven. Vermeylen was met architect Piscador verantwoordelijk voor de ontwerp van het gebouw.Volksbank van Leuven, Inventaris Onroerend Erfgoed, onroerenderfgoed.be. Op de fries beeldde hij de wapens af van gildes die waren aangesloten bij het Verenigde Gilde van Ambachten en Neringen. 1913: Communiebank voor de Sint-Martinuskerk in Nives. 1921-1922: Zwart marmeren altaar voor de Sint-Pieterskerk in Leuven, in samenwerking met Benoit Van Uytvanck.
Penningen 1906: Huwelijksjubileum van graaf Thierry de Limburg Stirum en Marie-Thérèse de Thiennes, Leyenburg et de Rumbeke 1909: professor Théophile Debaisieux 1909: 75e verjaardag van de Katholieke Universiteit van Leuven 1910: Leopold, hertog van Brabant, voor de Nederlandsch-Belgische Vereeniging der Vrienden van de Medaille als Kunstwerk."Portretplaquette van prins Leopold van België, 1910", Museum voor Schone Kunsten. 1911: Frans Schollaert 1920: Bedevaart aan Onze-Lieve-Vrouw van Halle 1921: Eerstesteenlegging van de wederopbouw van de Leuvense Universiteitsbibliotheek
Galerij
Categorie:Belgisch beeldhouwer Categorie:Belgisch medailleur