De 123e editie van de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix vond plaats op 12 april 2026. De wedstrijd startte in Compiègne en finishte 258 km later op de wielerbaan van Roubaix. De wedstrijd was onderdeel van de UCI World Tour. Mathieu van der Poel was de titelverdediger, hij werd opgevolgd door Wout van Aert. Met een gemiddelde snelheid van 48,91 km/u is het de snelst verreden editie.

Deelnemers De achttien UCI World Tour-teams van dit seizoen plus zeven ProTeams startten met zeven renners per team wat het deelnemersveld op 175 renners bracht.

Verloop Ondanks vele pogingen ontstond er in de eerste uren van de wedstrijd geen kopgroep, de ploegen van de favorieten voor de zege begonnen al op de eerste kasseistroken het peloton op gang te trekken. Eén voor één kwamen de favorieten in de technische problemen. Mads Pedersen en Wout van Aert waren de eerste favorieten met een lekke band, gevolgd door de Sloveen Tadej Pogačar. Waar Van Aert redelijk snel kon aansluiten, lukte dat niet voor Pogačar. Zijn fietswissels verliepen minder soepel en hij moest aan de bak om terug te komen in de groep met favorieten. Net voor het Bos van Wallers lukte dat: alle favorieten weer bij elkaar in de groep.

Van Aert begon aan kop op deze strook gevolgd door Mathieu van der Poel, Laurence Pithie en Tadej Pogačar. Van der Poel viel hier echter tussenuit door een lekke band halverwege de kasseienstrook. Hij probeerde verder te rijden op de fiets van Jasper Philipsen, vervolgens ging hij verder op zijn eigen fiets met nieuwe voorband van Tibor del Grosso. Net voor het einde van de strook reed hij weer lek en kreeg hij een volledig nieuwe fiets van zijn ploegleiders. Hij verloor hierbij ruim 2 minuten en moest in de achtervolging.

De kopgroep die was ontstaan in het Bos van Wallers bestond uit zeven renners: Wout van Aert, Christophe Laporte, Tadej Pogačar, Laurence Pithie, Mads Pedersen, Jasper Stuyven en Stefan Bissegger. Later sloten Filippo Ganna en Jordi Meeus ook aan bij deze groep, maar deze moesten allebei later weer lossen, mede door technische pech. Zowel Pogačar als Van Aert reden nogmaals lek, maar beiden konden na enkele kilometers weer aansluiten bij de kopgroep. Op de kasseistrook van Auchy-lez-Orchies naar Bersée reden Pogačar en Van Aert weg bij de kopgroep. Het tweetal reed, ondanks enkele aanvallen van Pogačar, samen naar de finish in Roubaix. Daarachter maakte Van der Poel bijna een comeback. Hij was vanuit een van de achtervolgende groepen met Mick van Dijke naar de groep achter het duo gereden en samen kwamen ze tot minimaal 20 seconden achter de koplopers.

Pogačar reed met Van Aert in zijn wiel de Vélodrome André Pétrieux op. Net voor de laatste bocht zette Van Aert de sprint in, waarop Pogačar geen antwoord had. Jasper Stuyven bleef de achtervolgende groep net voor en de sprint van deze achtervolgende groep werd gewonnen door Van der Poel, net voor Laporte. Na zijn overwinning verwees Van Aert naar zijn in 2018 verongelukte ploegmaat Michael Goolaerts.

De broers Mick van Dijke en Tim van Dijke (beiden Red Bull-BORA-hansgrohe), reden rond met nummer 96 en 97 maar hadden voor de koers elkaars nummer per ongeluk opgespeld. Hierdoor werd in de officiële uitslag Tim van Dijke als zesde geplaatst en niet zijn broer Mick die als zesde over de streep kwam.

Uitslag

2026 Categorie:UCI World Tour 2026 Categorie:Eendagswielerwedstrijd in 2026