De familie d'Aiguillon (later ook gekend als Desbance d’Aiguillon) is een familie die oorspronkelijk afkomstig is uit Valenciennes waarvan leden gedurende het Ancièn régime tot de Franse ambtsadel behoorden. Zij behoorden later tot de hoge aristocratie van het Eerste Franse Keizerrijk. Het geslacht stierf in de mannelijke lijn uit aan het einde van 19de eeuw, maar werd in vrouwelijk lijn voortgezet onder de naam Jean d’Aiguillon, of eenvoudigweg d’Aiguillon.
Geschiedenis De familie d'Aiguillon kwam maakte haar opgang gedurende de 17de en 18de eeuw als militairen in dienst van de Franse koning. Zij oefenden eveneens in die periode verschillende ambtelijke functies uit die adeldom met zich meebrachten en deze leden van de familie behoorden hierdoor tot de noblesse de robe. Jonkheer James Robert Joseph d’Aiguillon (1719–1802) volgde een militaire carrière en diende als adjudant van maarschalk Maurits van Saksen en van maarschalk Charles Louis Auguste Fouquet de Belle-Isle. Hij maakte deel uit van hofhouding in Versailles en verschillende telgen van de familie d'Aiguillon hadden leden van de Franse koninklijke familie als dooppeter en doopmeter. De zoon van James Robert Joseph, Stanislas Louis d’Aiguillon (1767-1829), zou eveneens als militair officier in koninklijke dienst treden. Hij werd kolonel en zou later verschillende campagnes meestrijden onder zowel de Eerste Franse Republiek als onder het Franse Keizerrijk. In 1804 werd hij door Napoleon onderscheiden als ridder in het Legioen van Eer. Gedurende de eerste helft van de 19de eeuw behoorde de familie d'Aiguillon tot de hoge aristocratie van het het Eerste Franse Keizerrijk, onder meer door het huwelijk van Louise Thérèse d’Aiguillon (1771-1848) met graaf César Berthier de Berluy, broer van Louis-Alexandre Berthier,1ste Prins van Wagram en door de huwelijken van Joséphine d’Aiguillon (1771-1850) met generaal Victor Léopold Berthier, eveneens een broer van Louis-Alexandre-Berthier, en later met graaf Antoine Charles Louis de Lasalle.
De mannelijke lijn van de familie stierf tegen het einde van de 19de eeuw uit. In 1852 kreeg burggravin Louise Aimée d’Aiguillon (°1808) echter de toestemming om haar familienaam en familiewapen over te dragen op haar twee zoons; Louis Albert en Eugène Albéric. Deze familietak in vrouwelijke lijn droeg vanaf dan de naam Jean d'Aiguillon.
Bekende telgen miniatuur|Joséphine d'Aiguillon en haar dochter. Verschillende leden van de familie namen een maatschappelijk vooraanstaande rol op, waaronder:
Joséphine d'Aiguillon (1771-1850), hofdame van keizerin Joséphine de Beauharnais, schrijfster, trouwde in 1796 met generaal Victor-Léopold Berthier, ze werd de minnares van generaal de Lasalle, met wie ze in 1803 trouwde na de scheiding van haar eerste echtgenoot. Haar portret, geschilderd door Antoine-Jean Gros, wordt bewaard in het Musée de l'Armée. Louise Aimée Clara d'Aiguillon, burggravin d'Aiguillon, Franse socialite, Dame in de Sint-Elisabeth-orde. De weigering van de burggravin d'Aiguillon van het huwelijksaanbod van Jean Joseph de Fénis de Tourondel, hertog van Rohan-Ventadour, lokte een opmerkelijke reactie uit in aristocratische kringen.
Wapenbeschrijving Wapen: D'azur, au chevron d'or, accompagné de trois abeilles d'or, 2 en chef et 1 en pointe.
Schilhouder: Twee Leeuwen.
Genealogie Leden van de familie zijn terug te vinden in verscheidene Franse en Belgische genealogische publicaties gewijd aan de 19de-eeuwse adel. Een genealogische schets van de familie wordt bewaard in het Rijksarchief.
Categorie:Familie