Qal'eh Dokhtar, ook wel Dezh Dokhtar of Ghale Dokhtar genoemd, (Perzisch: دژ دختر Kasteel van de Maagd), is een kasteel gebouwd door Ardashir I in 209 na Christus. Het is gelegen op een berghelling nabij de weg Firuzabad - Kavar.

De naam van het kasteel impliceert dat het gewijd was aan de godin Anahita, naar wie de term "Maagd" verwijst. Na de verovering van Isfahan en Kerman op de Parthen bouwde Ardashir de stad Gur nabij het huidige Firuzabad en maakte er zijn hoofdstad van. Na Artabanus IV, koning van de Parthen, in een grote veldslag in 224 n.Chr. te hebben verslagen, bouwde hij het paleis van Ardashir nabij de Qal'eh Dokhtar. De grootvader van Ardashir was een vooraanstaande priester van de godin Anahita in de nabijgelegen tempel van Darabgerd, in de "Stad van Darius".

Het kasteel is gebouwd op een landtong met uitzicht op de rivier en de weg die ten zuiden van Fars loopt. De toegang tot het kasteel is via een hoge poort in een grote rechthoekige toren. Binnen leidt een brede trap naar een rechthoekige hal met blinde nissen aan weerszijden en twee grote steunberen aan de oostkant. Deze ondersteunde trap leidt naar de volgende verdieping, waar zich nog een grote rechthoekige ruimte bevindt van 14 x 23 meter, met een iwan aan de oostkant en blinde boogvensters aan weerszijden.

Het was vermoedelijk overdekt door een gewelfd plafond. Daarboven bevonden zich trappen die naar een derde niveau leidden, en een grote rechthoekige hal met een kwartcirkelvormig pendentief op elke hoek dat een koepeldak ondersteunde. Dit dak werd aan alle kanten ondersteund door zeer dikke muren, vermoedelijk om de stabiliteit te garanderen, en de koepel was bereikbaar via een wenteltrap aan de zuidkant.

Het versterkte paleis vertoont veel terugkerende kenmerken van Sassanidische paleizen en burgerlijke architectuur: lange gangen, bogen, koepels, verzonken ramen en trappen. De constructie is uniform, gemaakt van onregelmatig gevormde stenen en mortel, maar de oppervlakken waren duidelijk allemaal afgewerkt met een dikke laag pleister of stucwerk, wat het een gladde en elegante uitstraling gaf die versierd zou kunnen zijn geweest met ornamenten of schilderingen.

Het 1800 jaar oude kasteel heeft in de afgelopen eeuw ongeveer vier meter van zijn oorspronkelijke hoogte verloren, en deskundigen waarschuwen dat als er niet dringend maatregelen worden genomen om het te versterken, het kasteel zou kunnen instorten. links|miniatuur

Zie ook Lijst van kastelen in Iran

Categorie:Kasteel in Iran Categorie:Werelderfgoed in Iran Categorie:Nationale werken van Iran Categorie:Fars