Johan Jouke van der Zee (Stiens, 17 mei 1942 – Leeuwarden, 26 oktober 2018) was een Nederlands journalist, vooral bekend in Friesland.
Hij was zoon van Gesina Johanna Roeda (dochter van Jouke) en Pieter Johannes Cornelis (Pyt) van der Zee (1915-1998), zoon van Johan). Vader was van beroep kapper voor dat hij zich tot het toneel wendde (acteur en regisseur). Hijzelf was ten tijde van zijn overlijden getrouwd met Bartje Efdée en had twee kinderen uit zijn eerste huwelijk. Dochter Karen van der Zee werd in 2002 directeur van het Sociaal en Cultureel Planbureau.
Na de Hogereburgerschool (HBS) in Leeuwarden te hebben doorlopen moest hij zijn dienstplicht vervullen. Dat hij omroepmedewerker werd, was niet meteen duidelijk. Hij wilde het toneel op en werd nog semi-beroeps bij Lyts Frysk Toaniel (Fryske Toaniel Stifting Tryater), zijn vader was er regisseur. Daar viel zijn stem op, zodat hem gevraagd werd te solliciteren bij de RONO, werkte er vanaf 1961 als freelance en vanaf 1965 in vast dienstverband vanuit Groningen en later weer vanuit Leeuwarden. Zijn langdurigste arbeid verrichtte hij voor Van Gewest tot Gewest (periode 1968-2002) waarin hij typisch Friese onderwerpen in de Nederlandse huiskamers bracht. Het was een moeilijke overstap, RONO deed nog een aanbod te blijven, maar kon die belofte niet waarmaken. Hij zou voor Van Gewest tot Gewest omstreeks zevenhonderd onderwerpen maken, waarvoor hij steeds tussen Hilversum en Heerenveen moest reizen. Omdat hij daarin vaak met Friezen in het Fries sprak werden die onderwerpen Nederlands ondertiteld. Hij ging daarna werken bij Omrop Fryslân alwaar hij radiocolumns verzorgde, waarin hij ook terugkeek op zijn werd bij Van Gewest tot Gewest in het programma Gewest Fryslân.
De laatste jaren was hij bezig met het inrichting van een “ecokathedraal” in Mildam bij Heerenveen, model daarvoor stond landschapsarchitect Louis le Roy, maar hij kreeg het door zijn ziekte niet voltooid.
Hij overleed op 76-jarige leeftijd aan slokdarmkanker.
Categorie:Nederlands journalist