De Alamire-koorboeken van de Illustre Lieve Vrouwe Broederschap zijn drie muziekhandschriften die omstreeks 1530-31 vervaardigd werden in het atelier van Petrus Alamire. Deze handschriften worden bewaard in het archief van de opdrachtgever voor die handschriften, de Illustre Lieve Vrouwe Broederschap in 's-Hertogenbosch. Voor het heil van al haar leden droeg de groep gezworenen binnen de broederschap één keer per week een mis op in de eigen Broederschapskapel in de Sint-Janskathedraal, de huidige H. Sacramentskapel. Uit bewaard gebleven rekeningen blijkt dat de broederschap er veel voor over had om hoog kwalitatieve muzikanten en vooral zangers te verkrijgen en zo lang mogelijk vast te houden. Veel zangers uit andere Europese landen hadden belangstelling voor een dienstverband bij de broederschap. De broederschap was dan ook actief in het verkrijgen van bladmuziek en specifieke composities.
De oorspronkelijke opdracht van de broederschap aan Alamire was het vervaardigen van twee koorboeken met in totaal zestien missen. Uit de rekeningen in het archief van de broederschap wordt duidelijk dat Alamire hiernaast ook nog een derde - niet besteld - koorboek verkocht. Later in het jaar 1531 kreeg Alamire een additionele opdracht voor het vervaardigen van nog een - vierde -koorboek met opnieuw acht missen. Alamire kreeg voor dat laatste koorboek een bedrag van achttien guldens. Dat was een aanzienlijk hoger bedrag dan voor de overige drie. Dit moet dus ook een veel luxer uitgevoerd koorboek geweest zijn als de overige drie. Dit laatste -vierde - koorboek is niet bewaard gebleven.
Deze opdracht was ook de laatste bekende opdracht aan Alamire die in 1536 overleed. De vroegst bekende opdracht aan Alamire was ook van de broederschap. Uit de rekening van de broederschap over 1496-97 blijkt dat Alamire drie koorboeken voor de broederschap had vervaardigd. In deze periode werd Alamire ook buitenlid van de broederschap. Er moet sprake geweest zijn van grote tevredenheid over de geleverde handschriften want er is tevens een aantekening in de archieven dat Alamire uitgenodigd en aanwezig was op de vierde vergadering (maaltijd) van dat jaar van de gezworen broeders van de broederschap. Ook deze drie muziekhandschriften zijn niet bewaard gebleven. Ze behoren tot de waarschijnlijk tientallen handschriften van Alamire die verloren zijn gegaan. Van bijvoorbeeld de Lieve Vrouwe Broederschap in Antwerpen is bekend dat die minimaal 12 handschriften van Alamire heeft gekocht. Er is daar geen enkel van bewaard gebleven. Het wel bewaard gebleven oeuvre van Alamire btaat uit 51 handschriften en 10 fragmenten. De drie wel bewaarde handschriften uit omstreeks 1530-31 zijn ook de enige bewaard gebleven muziekhandschriften van Alamire in Nederland. Het zijn alle drie handschriften waarvan duidelijk is dat die ook voor de koorpraktijk zijn gebruikt.
Het handschrift 's HerAB 72 A bevat zeven missen en een tweestemmige tekstloze compositie. Adriaan Willaert, Nicolas Liégeois en Jean Courtois zijn de componisten van twee missen. Een mis is van Antoine de Févin. Een mis komt alleen voor in dit handschrift.
Het handschrift 's HerAB 72 B bevat acht missen en een motet. Van Pierre de la Rue en Pierre Moulu zijn twee composities aanwezig. Van Noel Bauldeweyn, Jean Richafort en Mathurin Forestier steeds een. Twee composities zijn anoniem.
Het handschrift 's HerAB 72 C bevat acht missen en acht motetten. Van deze zestien composities zijn er tien van Jean Mouton en een van Philippe Verdelot en Andreas de Silva. Vier composities zijn anoniem.
Geen van de drie handschriften komt volledig overeen met de beschrijvingen en gegevens uit de rekeningen. Die vermelden dat de opdracht voor de eerste twee koorboeken was dat er acht missen per boek zouden zijn. Bij 's HerAB 72 A zou dat opgelost kunnen worden door een aanname dat de anonieme tekstloze compositie abusievelijk tijdens het inbinden van het boek daarin is terechtgekomen in plaats van de beoogde achtste mis. Bij 's HerAB 72 B zijn er concrete aanwijzingen die tot de conclusie leiden dat het motet in een later stadium moet zijn toegevoegd. Bij 's HerAB 72 C is nauwelijks een verband met de gegevens in de rekeningen aanwezig. Het is dus heel goed denkbaar dat dit handschrift op een andere wijze in het bezit van de broederschap is gekomen. Het zou kunnen dat rijke gezworen broeders ook een handschrift van Alamire in hun bezit hadden en dat dit op den duur bij de broederschap terecht kwam.
Zie ook Voor alle 51 bewaarde handschriften van Alamire Lijst van muziekhandschriften van Petrus Alamire
Categorie:16e-eeuws boek Categorie:Verlucht handschrift