Cornelis (Kees) Veenhof (Doorn, 2 maart 1902 - Oudemirdum, 7 februari 1983) was een Nederlands theoloog. Hij was van 1946 tot zijn emeritaat in 1968 hoogleraar aan de Theologische Hogeschool Kampen.
Biografie thumb|left|De gereformeerde kerk aan de Hamweg in Harkstede, Veenhof’s eerste predikantenplaats (2013)
Jeugd en opleiding Cornelis Veenhof werd in 1902 geboren als zoon van een gereformeerde bakker in Doorn. Hij volgde tussen 1916 en 1920 onderwijs aan de Hervormde Pedagogische Academie Jan van Nassau in Utrecht en was onderwijzer in Spakenburg, toen hij in 1926 besloot theologie te gaan studeren in Kampen. Daar was hij voorzitter van de Calvinistische Studentenbeweging, waardoor hij nauw contact had met onder andere Klaas Schilder, D.H.Th. Vollenhoven en diens schoonbroer Herman Dooyeweerd. In 1933 rondde hij zijn opleiding af en trad op 3 mei van dat jaar in Doorn in het huwelijk met Marretje Maria Bakker, met wie hij drie kinderen kreeg.
Loopbaan Veenhof was binnen de Gereformeerde Kerken in Nederland (GKN) predikant in de gemeenten van Harkstede (1933-1936), Haarlem (1936-1941) en Utrecht (1941-1946). Hij schaarde zich tijdens de Vrijmaking van 1944 aan de zijde van Schilder en werd daarvoor geschorst als predikant in de GKN. In 1945 was Veenhof als afgevaardigde aanwezig op de voorlopige generale synode in Enschede. Daar hij benoemd werd tot hoogleraar ambtelijke vakken (homiletiek, catechetiek, poimeniek, diaconiek, evangelistiek, liturgiek en filosofie) aan de Theologische Hogeschool in Kampen; in 1946 trad hij daadwerkelijk in functie.
In Kampen werkte Veenhof opnieuw nauw samen met Schilder binnen de jonge Gereformeerde Kerken vrijgemaakt (GKv), die na de Vrijmaking verder werden opgebouwd. Daarbij gold Schilder vooral als de visionaire denker, terwijl Veenhof bekendstond om zijn pastorale inslag en zijn vermogen om Schilders ideeën verder uit te werken en toegankelijk te maken. Na het overlijden van Schilder in 1952 raakten de vrijgemaakte kerken echter steeds meer verwikkeld in interne theologische conflicten en kerkelijke spanningen. Ook Veenhof kwam daarbij onder vuur te liggen, mede door zijn meer terughoudende en verzoenende houding binnen de voortdurende kerkstrijd.
In 1968 vroeg Veenhof op doktersadvies ontslag aan, dat hem eervol werd verleend. Tussen 1969 en 1970 vond in Hoogeveen de synode van de GKv plaats, waar Veenhofs opvattingen over de belijdenis werden veroordeeld en hem het recht werd ontnomen zitting te hebben in de senaat van de Theologische Hogeschool. In 2021 kregen hij en Harm Jan Jager postuum eerherstel op de Generale Synode van de GKv.
Overlijden en onderscheidingen Cornelis Veenhof overleed in 1983 na een langdurig ziekbed in Oudemirdum en overleed op 80-jarige leeftijd. Zijn zoon Jan Veenhof was eveneens theoloog en van 1973 tot 1990 hoogleraar dogmatiek en dogmageschiedenis aan de Vrije Universiteit Amsterdam. In 1997 werd het archief van Veenhof geopend aan het Historisch Documentatiecentrum voor het Nederlands Protestantisme (1800-heden) en overhandigd aan zijn kinderen.
Veenhof was onderscheiden tot Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ook werden hij en zijn vrouw op 11 maart 2007 postuum erkend als Rechtvaardige onder de Volkeren door het Holocaustmuseum in Jeruzalem. Deze eretitel wordt alleen verleend aan mensen die in de Tweede Wereldoorlog met gevaar voor eigen leven Joden hebben gered. Van juli 1942 tot het einde van de oorlog dook er in Utrecht een Joods meisje, Hedi Liebstaedter (1937), bij het gezin Veenhof onder.
Bibliografie Naast diverse publicaties in theologische tijdschriften schreef Veenhof ook een aantal boeken, onder andere:
Om woord en kerk. Preeken, lezingen, studiën en kerkbode-artikelen (driedelige serie onder redactie van Veenhof, tussen 1948 en 1951 uitgegeven, bestaande uit teksten van Schilder) Om de unica catholica. Een beschouwing over de positie van de bezwaarden onder en over de synodocratie (1949), Oosterbaan & Le Cointre, Goes Prediking en uitverkiezing (1959), Kok Uitgeverij, Kampen Christelijke diakonie en ABW (1966), Buijten & Schipperheijn, Amsterdam Om kerk te blijven (1966), Buijten & Schipperheijn, Amsterdam Zicht op Calvijn (1967, met prof. dr. J. van Genderen, prof. dr. D. Nauta, prof. dr. L.J.M. Hage en prof. dr. S. van der Linde), Buijten & Schipperheijn, Amsterdam Volk van God. Enkele aspecten van Bavinck’s kerkbeschouwing (1969), Buijten & Schipperheijn, Amsterdam Kerkgemeenschap en kerkorde (1974), Buijten & Schipperheijn, Amsterdam
Literatuur 2009 - Niets is overbodig, niets is toevallig. Leven en werk van Cornelis Veenhof (1902-1983) - Onder redactie van George Harinck en verschenen in de AD Chartas-reeks van het Archief- en Documentatiecentrum van de Nederlandse Gereformeerde Kerken. 2015 - In het klimaat van het absolute. C. Veenhof (1902-1983) Leven en werk - Door econoom, geograaf en kerkhistoricus Ab van Langevelde; hij promoveerde aan de Theologische Universiteit Kampen met deze wetenschappelijke biografie over het leven en werk van Veenhof.
Categorie:Nederlands theoloog Categorie:Nederlands hoogleraar