Tot 2023 stond het strand Praia do Sarico in Angola bekend als Cemitério dos Navios of Shipwreck Beach. In 2020 gaf de Angolese overheid opdracht tot de sloop van de meeste scheepswrakken, waardoor sinds 2025 uitsluitend nog de kielen van de schepen onder water zichtbaar zijn.
Ontstaansgeschiedenis van Cemitério dos Navios Vanaf de jaren zestig bood de zeehaven van Luanda plaats aan schepen van failliete rederijen, vaartuigen die oorlogsschade hadden opgelopen tijdens de Angolese burgeroorlog, schepen die door vluchtende eigenaren waren achtergelaten, of schepen die door een gebrek aan reserveonderdelen niet langer zeewaardig waren. Deze schepen namen kostbare ligplaatsen in beslag. Aangezien de haven van Luanda niet over scheepssloperijen beschikte, hebben de havenautoriteiten deze defecte vaartuigen, om de haven operationeel te houden, doelbewust naar de onbewoonde kustlijn gesleept om ze daar te laten wegroesten. Ten minste 50 schepen eindigden op deze wijze aan de kust van Cacuaco.
Bekende wrakken Karl Marx IMO-nummer: 5186081 Bouwjaar: 1959 Werf: Gheorghiu Dej Shipyard (onderdeel van de Ganz-Danubius scheepsbouwgroep), gevestigd in Boedapest/Újpest, Hongarije. Scheepstype en afmetingen: Het vaartuig behoorde tot de ELVA-klasse en betrof een conventioneel stukgoedschip met een geregistreerde lengte van 78,80 meter. Vlaggenstaat en eigendomshistorie: 1959 tot 1978 (Sovjet-Unie): Het schip werd oorspronkelijk te water gelaten en in de vaart genomen onder de naam Keila. Gedurende deze periode voer het onder de vlag van de Sovjet-Unie en werd het beheerd door de Estonian State Seashipping Company, met Tallinn als geregistreerde thuishaven. 1978 tot 1993 (Angola): In 1978 werd het vaartuig overgedragen aan Angola, waarna het werd hernoemd tot Karl Marx. Vanaf dat moment voer het onder de Angolese vlag en was het eigendom van de Cabotagem Nacional Angolana UEE (de nationale Angolese kustvaartonderneming).
Joaquim Kapango IMO-nummer: 7529847 Bouwjaar: 1978 Werf: Sociedad Metalúrgica Duro-Felguera, gevestigd in Gijón, Spanje. Scheepstype en afmetingen: Een conventioneel stukgoedschip met een bruto tonnage van 4.188 ton en een maximaal draagvermogen (Summer DWT) van 7.007 ton. Vlaggenstaat en naamshistorie: 1978 tot 1980: Het schip is gebouwd en oorspronkelijk in de vaart genomen onder de naam Plencia. Vanaf 1980: In 1980 werd het vrachtschip overgedragen aan Angola en omgedoopt tot Joaquim Kapango (vernoemd naar de gelijknamige Angolese militair en politicus). Vanaf het moment van deze overdracht voer het vaartuig onder de Angolese vlag en werd het ingezet voor de nationale logistiek en kustvaart, totdat het uiteindelijk defect raakte, uit de vaart werd genomen en als wrak werd achtergelaten in de baai ten noorden van Luanda.
Opruiming van Cemitério dos Navios De ruiming van scheepswrakken op Praia do Sarico maakt deel uit van een bredere Angolese inspanning om verlaten en vervallen vaartuigen uit de wateren rond de hoofdstad te verwijderen. De primaire drijfveren hiervoor waren de noodzaak om milieuproblemen zoals asbestvervuiling op te lossen en de maritieme veiligheid te verbeteren. Volgens Revista Comunidades schreef de overheid in oktober 2020 een aanbesteding uit om bedrijven te contracteren voor de ontmanteling en verwijdering van de schroot- en wrakstukken langs de baai van Luanda. In navolging hiervan meldden Portugese media in mei 2021 dat het kerkhof zelf eveneens zou verdwijnen. Euronews kondigde de naderende verdwijning aan en beschreef de locatie als een pelgrimsoord voor fotografen, maar tegelijkertijd als een vloek voor de lokale vissers. RTP lokaliseerde het gebied op circa vijfenveertig minuten ten noorden van Luanda en vatte de problematiek samen door op te merken dat het kerkhof schroot in plaats van vis opleverde, terwijl het tegelijkertijd een iconische bezienswaardigheid was geworden die toeristen en amateurfotografen aantrok.
Naast de inzet van officiële bergingsbedrijven hebben lokale bewoners en schroothandelaren de stalen schepen met behulp van snijbranders en handgereedschap gedemonteerd om het metaal door te verkopen aan de staalindustrie. De logische aanname is dat de georganiseerde overheidsprojecten en de informele schrootwinning elkaar in de praktijk hebben aangevuld en zodoende het sloopproces aanzienlijk hebben versneld. Recente reisverslagen bevestigen eenduidig dat alle opruimwerkzaamheden inmiddels volledig zijn afgerond. Het bekende scheepskerkhof is hiermee fysiek en permanent verdwenen, waardoor de locatie weer is getransformeerd tot een regulier zandstrand dat momenteel uitsluitend wordt benut door de lokale vissersgemeenschap.
Categorie:Scheepswrak Categorie:Scheepswrak in de Atlantische Oceaan