thumb|Zoals de andere sectoren van de MIACA, werd Biscarrosse, in het noorden van de Landes, ontwikkeld volgens de plannen van een architect. De Mission Interministérielle d’Aménagement de la Côte Aquitaine (MIACA) was een Frans overheidsorgaan dat van 1967 tot 1988 belast was met de planning en ontwikkeling van de Atlantische kust van Aquitanië, van de Médoc tot aan de Baskische kust. De missie werd opgericht onder impuls van de gaullistische staat en de DATAR, in een periode waarin Frankrijk actief investeerde in regionale ontwikkeling en massatoerisme. Het plan werd geïnspireerd door de Mission Languedoc-Roussilon (ook Mission Racine), die 4 jaar eerder was opgestart.
Opzet en werkwijze Het doel was tweeledig: enerzijds het economisch ontwikkelen van een relatief dunbevolkte kuststreek via toerisme, anderzijds het vermijden van de ongecontroleerde verstedelijking die elders aan de Franse kust had plaatsgevonden. In tegenstelling tot de meer grootschalige urbanisatieprojecten van de Mission Racine aan de Middellandse Zee, koos de MIACA voor een model waarin toeristische ontwikkeling werd geconcentreerd in een beperkt aantal zones, terwijl grote delen van het kustgebied beschermd bleven.
De MIACA verdeelde de kust in: Unités Principales d'Aménagement (UPA): zones waar toeristische infrastructuur en badplaatsen mochten worden ontwikkeld Secteurs d'Équilibre Naturel (SEN): beschermde natuurzones die als buffer moesten dienen tegen verstedelijking.
Deze planning leidde onder meer tot de ontwikkeling of uitbreiding van badplaatsen zoals Lacanau, Carcans, Hourtin, Biscarrosse, Mimizan, Moliets en Seignosse. Tegelijk werden grote duin-, bos- en merengebieden gevrijwaard van bebouwing. Een belangrijk instrument daarbij was een actieve grondpolitiek, waarbij de staat strategische terreinen verwierf of controleerde.
De eerste voorzitter van de MIACA was Philippe Saint-Marc, een hoge ambtenaar met uitgesproken ecologische ideeën. Onder zijn leiding werd veel nadruk gelegd op landschapsbescherming en natuurbehoud. Na zijn ontslag in 1970 nam Émile Biasini het voorzitterschap over en kreeg de missie een meer pragmatische ontwikkelingskoers.
Nalatenschap Historici en stedenbouwkundigen beschouwen de MIACA vandaag vaak als een relatief succesvol voorbeeld van staatsgeleide ruimtelijke ordening. Hoewel de missie expliciet gericht was op de ontwikkeling van massatoerisme, slaagde zij er volgens veel analyses in een groot deel van de Aquitaanse kust te vrijwaren van de lintbebouwing en vastgoedexplosie die andere Europese kustgebieden hebben gekenmerkt. De ruimtelijke structuur van de kust van Nouvelle-Aquitaine draagt nog steeds sterk de stempel van de keuzes die tussen 1967 en 1988 werden gemaakt.
Categorie:Geschiedenis van Nouvelle-Aquitaine Categorie:Geografie van Nouvelle-Aquitaine Categorie:Franse overheidsinstantie Categorie:Ruimtelijke ordening in Frankrijk