Steamboat Bill, Jr. is een Amerikaanse stomme komediefilm uit 1928 met Buster Keaton in de hoofdrol.
De film is vernoemd naar het nummer Steamboat Bill uit 1910 van de zanger Arthur Collins.
De tekenfilm Steamboat Willie was geïnspireerd op deze film.
Verhaal
De zoon van een kapitein van een rivierboot komt zich aansluiten bij de bemanning van zijn vader.
Rolverdeling
Buster Keaton als William Canfield Jr. Ernest Torrence als William "Steamboat Bill" Canfield Sr. Marion Byron als Kitty King Tom McGuire als John James King Tom Lewis als Tom Carter Ford West als The Barber Joe Keaton
De vallende huisgevel De film staat bekend om wat misschien wel Buster Keatons beroemdste en meest geïmiteerde filmstunt is: de gevel van een huis valt om hem heen, maar doordat hij precies staat waar het open raam terechtkomt, wordt hij niet verpletterd.
Keaton voerde vergelijkbare stunts uit in de films Back Stage uit 1919 en One Week uit 1920, maar met veel dunnere muren die een lager risico vormden. De gevel van dit huis woog 2000 kilogram en hij had maar enkele centimeters om te bewegen. Volgens de legende waren zijn schoenen voor de stunt aan de vloer vastgespijkerd.
De stunt is meerdere keren nagebootst in film en op televisie (zij het met lichtere materialen en modernere veiligheidsmaatregelen), waaronder in de tv-series The Goodies, MacGyver, Arrested Development en Lucha Underground (met een ladder), de films Project A Part II met Jackie Chan, Jackass Number Two en Paddington in Peru, de videoclip van Weird Al Yankovic voor het nummer Amish Paradise en een Australische tv-reclame voor woonverzekeringen uit 2021.
Deadpan, een werk uit 1997 van de Engelse filmkunstenaar en regisseur Steve McQueen, werd eveneens geïnspireerd door Steamboat Bill, Jr.. McQueen neemt daarin de plaats van Keaton in terwijl een huisgevel over hem heen valt. De film werd vanuit meerdere camerastandpunten opgenomen en de scène herhaalt zich steeds opnieuw, terwijl McQueen ogenschijnlijk onaangedaan blijft.
Ook de film The Witches of Eastwick uit 1987 van George Miller verwijst naar de scène waarin tijdens de cycloon kratten over Bill Jr. heen waaien. Aan het einde van de film krijgt het personage Daryl Van Horne, gespeeld door Jack Nicholson, tijdens een storm eveneens rondvliegend puin (waaronder dozen) over zich heen. De opname uit de film van Keaton is bovendien te zien op een van de televisies in de slotscène.
Release en ontvangst De film was geen kassucces en werd de laatste film die Keaton voor United Artists maakte. Keaton stapte over naar Metro-Goldwyn-Mayer, waar hij nog twee laatste films in zijn kenmerkende stijl maakte, The Cameraman, en Spite Marriage, voordat de studio hem de creatieve controle ontnam.
In 2016 werd de film door de Library of Congress geselecteerd voor opname in het National Film Registry van de Verenigde Staten. Het auteursrecht van de film verliep in 1956.
Externe links
Categorie:Film in het National Film Registry Categorie:Film van United Artists Categorie:Film van Buster Keaton Categorie:Film uit 1928 Categorie:Komische film Categorie:Stomme film Categorie:Avonturenfilm Categorie:Amerikaanse film Categorie:Romantische film