thumb|Gevelsteen (mei 2026) Rozenstraat 215-225 te Amsterdam is een wooncomplex aan de Rozenstraat in Amsterdam-Centrum.
Achtergrond Die Rozenstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk mee. De geschiedenis van de Rozenstraat gaat gelijk op met die van de parallel liggende Rozengracht. Anders dan die gracht werd de straat alleen belangrijk voor lokaal verkeer, ze stuit aan beide uiteinden op grachten zonder brug.
Gebouw Volgens Dienst Monumenten en Archeologie van gemeente Amsterdam stonden hier panden (223-243 oneven), die voldeden aan de omschrijving van pand voor pand bouwen. Veel van de gebouwen waren eind 19e eeuw al dermate vervallen dat bewonen niet meer verstandig was (met name vocht en slechte hygiëne waren een probleem) of dat ze bouwkundig onbewoonbaar werden verklaard. Het waren de jaren dat niet alleen vanwege gemeentewege er iets aan gedaan werd, maar er kwamen ook (verzamelde) particulieren, die streden voor betere huisvesting. Een van die onderneemsters was Helena Mercier met de Woningmaatschappij Oud-Amsterdam NV van Willem Spakler. Die liet architect Willem Noorlander hier zes gebouwen ontwerpen, die twee aan twee gespiegeld zijn. In het ontwerp is dat gebouw voor gebouw bouwen weliswaar losgelaten, maar het ritme van de gevelwand handhaafde hij. Wat direct in het oog springt is de teruggetrokken rooilijn waarop gebouwd is; de bewoners kregen door deze toepassing een bredere stoep voor hun deur. Bij de beoordeling voor het benoemen tot gemeentelijk monument werd gerapporteerd dat het panden zijn met vier bouwlagen met daarboven een zolder onder voorschild en steekkappen. De gevelwand kreeg er een groot oppervlak rood baksteen bij. Een gebouw is twee vensters breed met daarnaast een risalerende ingang met daarachter het trappenhuis en dan om en om gespiegeld.
Verdere reden tot het opnemen in gemeentelijk monumentenregister was voornamelijk de sociale achtergrond; een in die jaren doorgevoerde sanering van slechte woningen in de Jordaan en daarmee samenhangend het werk van Helena Mercier. Ook van belang achtte men dat de architect Noorlander geen vaste stijl had; hij volgde met zijn ontwerpen de stijlontwikkelingen en er is een aantal van “zijn gebouwen” nodig om die ontwikkeling te kunnen (blijven) volgen.
Amsterdam Monumentenstad meldt dat het hier om 24 woningen gaat (6x4 etages).Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 10 juni 2026)
Bijzonderheid De aanbesteding vond plaats in juli 1911. Koningin Wilhelmina bezocht in 1914 een van de woningen van dit Helena Merciercomplex in bijzijn van woningopzichteres Johanna ter Meulen.Monumenten Inventarisatie Project (geraadpleegd 10 juni 2026) Die sanering vond deels plaats vanuit Ons huis, dat aan het andere eind van de Rozenstraat is gevestigd; het gebouw Rozenstraat 12 is eveneens gemeentelijk monument. Het gebouw heeft een gevelsteen ter nagedachtenis aan mevrouw Mercier:
Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Gemeentelijk monument in Amsterdam