Ribella was een Turks renpaard en een van de meest geliefde merries uit de Turkse rensport. Ze werd niet alleen herinnerd om haar overwinningen, maar vooral om de manier waarop ze liep: klein van stuk, fel van karakter en vaak strijdend tegen grotere, sterkere mannelijke tegenstanders. Haar loopbaan kreeg daardoor bijna iets romantisch. Ribella was geen paard dat indruk maakte door haar formaat, maar door haar wil.
Afkomst en naam Ribella was een dochter van Revoque en Tajarib. Haar vader Revoque was in Europa een succesvol renpaard en won als jong paard op hoog niveau. Haar moeder Tarip bracht naast Ribella ook Deha voort, een Groep 1-winnaar in Turkije.
De naam Ribella had een persoonlijke betekenis voor haar eigenaar Selman Taşbek. Hij had eerder met een merrie genaamd Bella succes gehad. Het deel “ri” verwees naar “opnieuw” of “weer”, waardoor Ribella werd gezien als een soort nieuwe Bella. Tegelijk betekent ribella in het Italiaans ook “rebelse vrouw”, een naam die later opvallend goed bij haar karakter zou passen.
Afstamming + Afstamming van Ribella RibellaIerland, bruin/zwart, merrie, 1999 VaderRevoqueIerland, 1994 Fairy KingVerenigde Staten, bruin, 1982 Northern DancerCanada, 1961 NearcticCanada NatalmaVerenigde Staten Fairy BridgeVerenigde Staten, 1975 Bold ReasonVerenigde Staten SpecialVerenigde Staten La Bella FontanaVerenigd Koninkrijk, 1985 LafontaineVerenigde Staten, 1977 ShamVerenigde Staten ValyaFrankrijk SorabelleVerenigd Koninkrijk, 1974 Prince TenderfootVerenigde Staten La BelleVerenigd Koninkrijk MoederTajaribIerland, 1990 Last TycoonIerland, 1983 Try My BestVerenigde Staten, 1975 Northern DancerCanada, 1961 Sex AppealVerenigde Staten Mill PrincessIerland, 1977 Mill ReefVerenigde Staten Irish LassVerenigd Koninkrijk Turkish TreasureVerenigde Staten, 1975 Sir IvorVerenigde Staten, 1965 Sir GaylordVerenigde Staten AtticaVerenigde Staten TurbanVerenigde Staten, 1969 BagdadVerenigde Staten Cap And BellsVerenigde Staten
Uiterlijk en karakter Ribella werd omschreven als een kleine en fijne merrie. Ze had geen indrukwekkend groot lichaam en werd in haar jonge jaren zelfs als wat tenger gezien. Juist dat maakte haar bijzonder. Tegenover grotere hengsten en oudere kampioenen leek ze op papier vaak in het nadeel, maar op de baan veranderde dat beeld.
Ze had een kleine witte aftekening op haar hoofd en werd door liefhebbers als een mooie merrie herinnerd. Toch was haar schoonheid niet het belangrijkste aan haar. Wat haar bijzonder maakte, was de tegenstelling tussen haar lichaam en haar karakter: ze was klein, maar liep alsof ze niets of niemand groter vond dan zichzelf.
Volgens haar eigenaar Selman Taşbek had hij nooit een strijdlustiger wezen gezien. Jockey Selim Kaya zei over haar dat je haar zelfs “het vuur in” kon sturen. Dat beeld bleef bij Ribella passen: een kleine merrie die niet terugdeinsde voor grotere paarden, zware koersen of schijnbaar verloren posities.
Een kleine merrie tussen grote rivalen Een belangrijk deel van Ribella’s verhaal was dat zij vaak tegen mannelijke paarden liep. Haar tegenstanders waren niet zomaar paarden, maar sterke namen als Sabırlı, Luxor en Grand Ekinoks. In veel koersen stond zij niet alleen tegenover snelheid, maar ook tegenover formaat, kracht en reputatie.
Toch werd Ribella juist in die strijd groter. Ze was geen dominante koploper die haar rivalen vanaf het begin overrompelde. Haar kracht lag vaak in wachten, overleven en dan in de laatste meters toeslaan. Daardoor kregen haar overwinningen iets dramatisch. Ze won niet alsof het makkelijk was; ze won alsof ze eerst moest bewijzen dat ze überhaupt recht had om daar te zijn.
Haar rivaliteit met Sabırlı werd daardoor een belangrijk deel van haar legende. Sabırlı was een grote kampioen, maar Ribella kon hem partij geven. Volgens Selman Taşbek maakten Ribella en Sabırlı elkaar groter: hun strijd tilde allebei naar een hoger niveau.
De Topkapı Koşusu van 2006 De meest beroemde race uit Ribella’s loopbaan was de Enternasyonal Topkapı Koşusu van 10 september 2006 op Veliefendi. Het was een internationale koersdag in Istanbul, met buitenlandse paarden en veel aandacht. Ribella stond daar niet simpelweg als favoriet aan de start. Ze kwam uit een moeilijke periode, had niet ideaal kunnen trainen en leek op het eerste gezicht niet het paard dat daar een wonder zou verrichten.
In de laatste rechte lijn leek de koers bijna beslist. Ribella lag te ver achter. Voor haar liepen paarden die sterker, groter en kansrijker leken. Maar toen gebeurde precies datgene waardoor zij werd herinnerd: ze begon aan een sprint die bijna onmogelijk leek.
In de laatste honderden meters kwam Ribella van achteren naar voren. Niet als een groot paard dat simpelweg zijn kracht gebruikte, maar als een kleine merrie die zich door pure wil naar de finish trok. Ze kwam dichterbij, meter voor meter, alsof de race pas voor haar begon op het moment dat anderen dachten dat hij voorbij was.
Die sprint maakte de Topkapı Koşusu van 2006 legendarisch. Ribella won niet alleen een race; ze veranderde een verloren positie in een overwinning. Daarom werd die koers later zo vaak opnieuw bekeken. Voor veel liefhebbers voelde het als meer dan sport. Het was een moment waarop een klein paard even bewees dat moed groter kan zijn dan lichaam, leeftijd of verwachting.
Band met Selim Kaya Ribella had een eigenzinnig karakter. Ze hield niet van iedereen en liet zich niet zomaar benaderen. Toch had zij een bijzondere band met jockey Selim Kaya. Volgens Kaya was zijn belangrijkste taak niet om haar te forceren, maar om haar vertrouwen te geven.
Hij beschreef haar als een echte professional. Wanneer de beslissende fase van de race kwam, wist Ribella zelf wat haar te doen stond. Kaya zei zelfs dat hij soms slechts “een passagier” op haar rug was. Dat beeld past bij de manier waarop over Ribella werd gesproken: alsof ze niet alleen werd gereden, maar zelf koos wanneer ze zou vechten.
Latere jaren en nalatenschap Ribella bleef opvallend lang actief. Zelfs op acht- en negenjarige leeftijd liep zij nog competitief mee, iets wat voor een Engels volbloed bijzonder was. Uiteindelijk liep zij 61 races en won zij er 27. Een groot deel van die prestaties leverde zij tegen sterke mannelijke tegenstanders.
Ribella overleed op 13 september 2019. Ze liet een Groep 1-winnend veulen na. Toch leeft haar herinnering vooral voort in de verhalen over haar karakter: een kleine merrie met een groot hart, een paard dat groter werd naarmate haar tegenstanders sterker waren.
Voor haar liefhebbers was Ribella geen perfecte machine, maar juist daarom bijzonder. Ze was kwetsbaar, koppig, trots en moedig. Haar verhaal bleef hangen omdat het voelde als een oud sportverhaal: niet de grootste wint altijd, maar soms degene die het hardst weigert te verliezen.
Categorie:Bekend paard