De Leonard B. Smithbrug, ook bekend als de L.B. Smithbrug, is een ophaalbrug voor voetgangers in het historische centrum van Willemstad op Curaçao. De in 2007 geopende brug overspant de monding van het Waaigat en verbindt de stadsdelen Punda en Scharloo.
Beschrijving De L.B. Smithbrug werd officieel geopend op 7 december 2007 door gedeputeerde Eugene Rhuggenaath, verantwoordelijk voor Economische Ontwikkeling en Toerisme. De brug is vernoemd naar Leonard Burlington Smith (1839–1898), voormalig Amerikaans consul op Curaçao en initiatiefnemer voor de bouw van onder meer de Koningin Emmabrug.
De brug is gebouwd op de locatie van de historische Van den Brandhofbrug, een ophaalbrug uit 1883 die was vernoemd naar de toenmalige gouverneur Nicolaas van den Brandhof. Deze historische brug werd in 1928 afgebroken, kort na de opening van de oostelijker gelegen Koningin Wilhelminabrug.
De moderne L.B. Smithbrug vormt een voetgangersverbinding tussen de Van den Brandhofstraat in Scharloo en de Sha Caprileskade/Plaza Jojo Correa in Punda. Een bijzonder kenmerk van het ontwerp is dat de twee ophaaldelen bestaan uit over de lengte verlopende, in elkaar vallende golven. Daardoor heeft de brug een karakteristiek silhouet. Havenbedrijf Curaçao Ports Authority (CPA) is verantwoordelijk voor het beheer en het onderhoud.
In 2016 werd de brug gerestaureerd door een in Winterswijk gevestigde bruggenbouwer. De vernieuwde brugonderdelen werden naar Curaçao verscheept en op locatie als een bouwpakket gemonteerd. Sindsdien is het middendeel van de brug uitgevoerd met witte, stalen liggers. De oorspronkelijk in azobé uitgevoerde opbouw werd vervangen door accoya en beukenhout, materialen die zijn gekozen vanwege hun duurzaamheid in het tropische klimaat.
Fotogalerij
Zie ook Lijst van bruggen in Willemstad (Curaçao)
Categorie:Bouwwerk in Willemstad Categorie:Brug in Curaçao