De Église Saint-Rémy de Marly-Gomont of Église Saint-Rémy is een vestingkerk in de gemeente Marly-Gomont in het Franse departement Aisne. De kerk is gewijd aan Sint-Remigius van Reims (ca. 437–533) en staat op een lage heuvel aan de rand van het dorp.
Geschiedenis De oudste vermelding van een altaar op deze locatie dateert uit 1134. De parochie van Marly-Gomont wordt voor het eerst genoemd in 1241. Het oorspronkelijke kerkgebouw is verloren gegaan, al behoren mogelijk de onderste delen van de wachttorens aan de hoeken van de oostgevel nog tot deze vroegere kerk.
De huidige kerk werd rond 1633 gebouwd. In de 17e eeuw kende de streek herhaaldelijk politieke en militaire onrust. Omdat het gebied dicht bij de toenmalige grens lag, werd de kerk herbouwd als vestingkerk om de plaatselijke bevolking bescherming te bieden tegen rondtrekkende legers en plunderende bendes. De schietgaten in de muren en torens herinneren nog aan deze verdedigingsfunctie.
In 1928 werd de kerk opgenomen in de lijst van Monuments historiques.
Na 1995 werden de daken van de torens en delen van het metselwerk gerestaureerd. Deze werkzaamheden werden mede gefinancierd door de Franse erfgoedorganisatie Sauvegarde de l’Art Français, die hiervoor een subsidie van 20.000 Franse frank verstrekte.
Architectuur De oudste delen van het gebouw zijn opgetrokken uit zandsteen, terwijl latere toevoegingen voornamelijk uit baksteen bestaan. Ook het schip, dat dateert uit de eerste helft van de 17e eeuw, is grotendeels in baksteen uitgevoerd.
Het schip vormt een ruime rechthoekige zaal met een vlak plafond. Veel van de oorspronkelijke decoratieve elementen zijn in de loop der tijd verdwenen. De ingang bevindt zich in de westgevel en bestaat uit een spitsboogportaal onder een ontlastingsboog, met daarboven een roosvenster.
Tijdens de versterkingswerken van 1633 werden vier wachttorens toegevoegd. De twee grootste torens flankeren de hoofdingang. Zij rusten op zware steunberen en aan hun voet zijn kleine gebeeldhouwde menselijke hoofden in de steen aangebracht. Voor de verlenging van de kerk en de bouw van het koor werd een deel van de achterzijde afgebroken, waardoor van de twee oostelijke wachttorens slechts halve torens bewaard zijn gebleven.
De oorspronkelijke spitsboogvensters direct onder de dakrand werden in de 19e eeuw dichtgemetseld en vervangen door grotere rondboogvensters.
De kerk bezit geen klokkentoren of donjon.
Interieur Het onderste deel van de muren van het schip en het koor is tot aan de hoogte van de vensters bekleed met houten lambrisering. Daarboven zijn de muren gepleisterd en geschilderd. Aan de lambrisering hangen schilderijen van de kruisweg. Tussen de vensters bevinden zich eveneens schilderijen van de Franse kunstschilder Hippolyte Lesur.
Categorie:Bouwwerk in Aisne