Gallino, the Chicken System is een Spaanse onafhankelijke film uit 2012, geschreven en geregisseerd door Carlos Atanes. De film combineert elementen uit sciencefiction, absurdistische komedie, fantasy en surrealisme en behoort tot de meer experimentele werken van de regisseur. De film sluit aan bij de undergroundbenadering die Atanes in latere projecten ontwikkelde, met een nadruk op onconventionele verhalen en een vrije audiovisuele stijl.
Technische en artistieke gegevens De film werd geschreven en geregisseerd door Carlos Atanes. De muziek werd gecomponeerd door Marc Álvarez. De hoofdrollen worden vertolkt door Octavi Pujades, Manuel Solàs, Pablo Puyol, Sasha Slugina, Joaquín Hinojosa, Itxaso Badell en Ariella Ferrera.
Verhaal De film volgt Alucinio, een man die door een verlaten en bevroren landschap reist op zoek naar een vrouw die hij alleen uit zijn dromen kent. Wanneer hij bijna sterft, vindt hij onderdak in een afgelegen kippenwinkel, waar hij kennismaakt met een mysterieuze kippenfokker die hem een filosofie onthult waarin verlangen, seksualiteit en metafysische ideeën met elkaar verbonden worden.
Tegelijkertijd probeert de kunstenaar Gropius Cantor samen met zijn volgelingen de structuur van de werkelijkheid te veranderen. De film vermengt hierdoor een absurdistisch avontuur met ideeën over identiteit, perceptie en de aard van de realiteit.
Vertoningen en festivals Gallino, the Chicken System werd vertoond op verschillende festivals voor onafhankelijke en undergroundfilm. De film maakte deel uit van het BUT Film Festival in Breda, Nederland, in 2012. Het festival omschreef de film als een werk met een sterk undergroundkarakter, waarin droom en werkelijkheid door elkaar lopen.
Daarnaast werd de film vertoond op verschillende alternatieve filmfestivals, waaronder het Portland Underground Film Festival en het Detroit Underground Film Festival.
Ontvangst De kritische ontvangst van Gallino, the Chicken System richtte zich vooral op het experimentele karakter en de combinatie van humor, filosofie en surrealistische beelden. Film Threat beschreef de film als een zeer ongebruikelijke productie die zich moeilijk laat onderbrengen in traditionele genres en benadrukte de creatieve vrijheid van Atanes.
366 Weird Movies plaatste de film binnen de traditie van uitzonderlijke en moeilijk te classificeren cinema. De recensie wees op de vermenging van sciencefiction, filosofische verwijzingen, absurdistische humor en surrealistische elementen als kenmerkende aspecten van de film.
Ook recensies in gespecialiseerde media over horror en cultcinema benadrukten het afwijkende karakter van de film en de plaats ervan binnen de onafhankelijke filmwereld.
Betekenis binnen de undergroundcinema Gallino, the Chicken System vormt een verdere ontwikkeling van de experimentele richting die Carlos Atanes inzette met films als Maximum Shame (2010). De film kiest voor een combinatie van absurde humor, sciencefiction, filosofische ideeën en een niet-conventionele vertelstructuur, waardoor hij aansluit bij het internationale circuit van cult- en undergroundcinema.
Door zijn vertoningen op gespecialiseerde festivals en de aandacht van publicaties over alternatieve film wordt de film beschouwd als een voorbeeld van de onafhankelijke en eigenzinnige aanpak van Atanes binnen de Spaanse fantastische cinema.
Referenties
Categorie:Film uit 2012 Categorie:Spaanse film Categorie:Sciencefictionfilm Categorie:Komische film Categorie:Onafhankelijke film