Salim (Medan in Indonesië, 3 september 1908 - Neuilly-sur-Seine, 13 oktober 2008)Uittreksel uit INSEE-bestanden Overlijden van de Indonesische schilder Salim cyberpresse.ca, 15 oktober 2008) was een Indonesische kunstschilder, illustrator en tekenaar.
Biografie Salim werd geboren in Medan, in het huidige Noord-Sumatra, destijds Nederlands-Indië. In 1919 vertrok hij naar Nederland, meegenomen door een Duits-Nederlands echtpaar dat hem een opleiding wilde geven. Hij voltooide de middelbare school in 1928. Vervolgens ging hij naar Parijs om schilderkunst te studeren aan de Académie de la Grande Chaumière. Van 1929 tot 1932 vervolgde hij zijn schildersopleiding aan de Fernand Léger Academie.
In 1929 ontmoette hij de Indonesische nationalistische leiders Mohammad Hatta en Sjahrir in Amsterdam. Deze ontmoeting overtuigde hem van de rechtvaardigheid van de nationalistische zaak. Hij keerde in 1932 terug naar Nederlands-Indië als oppasser voor het gezin van Djoehana Wiradikarta, de zwager van Sjahrir, die net zijn doctoraat in de geneeskunde in Amsterdam had behaald.
Van 1932 tot 1935 werkte Salim bij de Java Neon Company in Batavia (het huidige Jakarta), terwijl hij Hatta en Sjahrir ook hielp bij het beheer van de educatieve tak van de Indonesische Nationale Partij (PNI) en hun tijdschrift, "Daoelat Ra'jat" ("Volkssoevereiniteit").
Hij keerde in 1935 terug naar Nederland nadat Hatta en Sjahrir waren gearresteerd en geïnterneerd in Boven-Digoel, West-Nieuw-Guinea (het huidige Papoea), door de Nederlandse koloniale autoriteiten. In december 1936 trouwde hij met Hanna Deppe (Anne). In 1936 keerde hij terug naar Parijs om een carrière als schilder na te streven en bezocht hij regelmatig de Académie de la Grande Chaumière. In 1939 keerde hij terug naar Nederland en nam hij deel aan een groepstentoonstelling in Amsterdam. Zijn schilderijen werden aangekocht.
Van 1940 tot 1945 maakte Salim deel uit van een verzetsgroep die tegen de nazi-bezetting vocht. Hij maakte illustraties voor boeken en schonk de opbrengst aan het verzet. Hij hielp ook Joden onderduiken.
Indonesië riep in 1945 de onafhankelijkheid uit. Het jaar daarop scheidde Salim van Anne en keerde terug naar Parijs, woedend over het Nederlandse beleid om hun kolonie terug te eisen. Hij ging naar Sète, waar hij een jeugdherberg runde. In Sète hield hij in 1948 zijn eerste solotentoonstelling. Later zou hij nog tentoonstellingen houden in Amsterdam, Parijs, Jakarta, Tokio en Genève. Hij won medailles op verschillende festivals in Frankrijk.
Hij ontmoette Hélène de Boer, en het paar woonde van 1957 tot Salims dood (13 oktober 2008) samen in een heel klein appartement in Neuilly-sur-Seine.
Hoewel hij af en toe terugkeerde naar zijn geboorteland, bleef Salim tot aan zijn dood in Frankrijk wonen.
Categorie:Indonesisch kunstschilder