Laurierstraat 132-152 te Amsterdam is een sociale woningbouw aan de Laurierstraat in Amsterdam-Centrum.

Achtergrond Die Laurierstraat werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk. De geschiedenis van de Laurierstraat gaat gelijk op met die van de parallel liggende Lauriergracht. Beide bleven na de aanleg alleen van belang voor plaatselijk verkeer; ze hadden en hebben beide geen goede verbinding met het gebied in de grachtengordel en Amsterdam-West.

Gebouw In de jaren zeventig en tachtig loopt het inwonersaantal van Amsterdam terug. Reden daarvan is dat veel inwoners opteren voor nieuwbouw in de omringende plaatsen zoals Purmerend en de Almeres. Een van de oorzaken wordt gevonden in de deplorabele staat waarin Amsterdamse goedkope woningen in de grachtengordel, Jordaan en de 19e eeuwse gordel zich bevinden. De huizen zijn opgebruikt en zijn soms onbewoonbaar verklaard. Voorts kwamen nog uit het verleden leegstaande percelen dan wel percelen waar alleen nog het onderstuk stond. Politici als Michael van der Vlis en Jan Schaefer zien dat met lede ogen aan en tuigen een plan op om grote saneringsacties te houden en invulpanden te laten bouwen. Bij saneringen gaat het om het vernieuwen van hele bouwblokken, bij invulpanden om het bebouwen van een beperkt aantal percelen (soms slechts één).

In de jaren worden er in de Jordaan, na een project in de Haarlemmer Houttuinen met Herman Hertzberger, Arne van Herk en Cees Nagelkerke, aan Nagelkerke een achttal plekken op te vullen in de Jordaan, te weten aan Rozengracht, Rozenstraat en Laurierstraat. De acht locaties verschilden van grootte en plaatselijk omstandigheden (de Rozengracht is heel breed en druk; beide straten nauw en rustig). Bovendien worden er aan die bouw eisen gesteld. Zo is een van de eisen dat de toegepaste bouwstijl zowel modern moet zijn, als passend in het klassieke straatbeeld, dat laatste om de samenhang niet (te veel) te schaden. Iets nieuws voor de Jordaan is dat er bergingen in de woningbouw moeten worden geïntegreerd. Wat de bouw tevens bemoeilijkt is dat een modern trappenhuis veel breder van opzet is dan een trappenhuis in een doorsnee Jordaanwoning. Een modern trappenhuis kan soms breder uitpakken dan de breedte van een Jordaanpand (denk aan gebouwen met twee vensterassen). Voorts mag er niet te hoog gebouwd worden, want men wil af van donkere nauwe straatje en er moest meer lichtdoorlating komen.

Laurierstraat 132-152 is een complex van Nagelkerke dat past in bovenstaande omschrijving. Het wordt midden tot eind jaren tachtig gebouw ter vervanging van een halve gevelwand aan de noordkant van de straat. Al eerder werden er aan die kant woningen gesloopt ten faveure van het Laurierhof van Aldo van Eyck en Theo Bosch. In die gevelwand zou slechts een gebouw de sanering overleven, Laurierstraat 122. Voor de nieuwbouw moeten Laurierstraat 124-158 (even) wijken als ook een aantal inpandige gebouwen aan het Schone Weespad 25-35 (oneven).Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank: Foto gevelwand uit 1974 Woningbouwvereniging Eigen Haard vroeg in 1985 om hier tien gangbare woningen, tien woningen voor tweepersoonshuishouden, twee eenkamerwoningen en bergingen te mogen bouwen.Stads Archief Bouw- en omgevingsdossier (aanvraag/behandeling) (semi-openbaar, geraadpleegd 14 juli 2026) Het complex werd in circa 1987 opgeleverd.

Nagelkerke ontwierp voor elke locatie apart, maar zijn gebouwen vallen als eenheid op. Ze zijn alle grijs en hebben trappenhuizen die van de straat afgeschermd zijn door glasblokken. Waar mogelijk is een inwendig balkon (loggia) toegepast (overhangende balkons konden vanwege de nauwheid van de straat niet). De nieuwbouw kreeg het ritme van de oudbouw mee, hetgeen ook Van Eyck en Bos toepasten. Voor het complex aan de Laurierstraat geldt nog een bijzonderheid; ze valt extra op door het toepassen van roze bouwelementen in het grijs.

Nagelkerke zou na gereedkomen van het project voornamelijk in Amsterdam en Groningen werken. Hij woonde zelf enige tijd in de Jordaan.

Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum