thumb|Gebouwen 107 (in steigers) en 109 steken boven hun omgeving uit (1975) Lauriergracht 107 te Amsterdam is een gebouw aan de Lauriergracht in Amsterdam-Centrum.

Achtergrond De Lauriergracht werd aangelegd tijdens het volbouwen van de Jordaan in de 17e eeuw. Dat betekende dat perceel voor perceel werd bebouwd in een tijd dat er nog geen adressen bestonden. Bijna alle gebouwen kregen daardoor een ander uiterlijk mee. Anders dan bijvoorbeeld de noordelijker gelegen Rozengracht en zuidelijk gelegen Elandsgracht werd de Lauriergracht niet gedempt. De kades van de gracht bleven dus bestemd voor plaatselijk verkeer, daar waar die andere twee gedempte grachten belangrijke verkeersaders werden naar Amsterdam-West.

Gebouw Het gebouw valt op vanwege haar hoogte in deze gevelwand, zeker omdat het buurpand van het jongensweeshuis relatief laag is. Een foto uit circa 1923 laat het verschil in hoeveelheid etages goed zien.Stadsarchief Amsterdam: Beeldbank, foto uit circa 1923 De eerste twee verdiepingen vanaf straatniveau hebben het uiterlijk van een souterrain met beletage, maar dan al vrij hoog in het gebouw gesitueerd. Daarboven zijn vier etages zichtbaar. Daarboven bevindt zich de vergrote klokgevel waarin nog een venster, een luik en hijsbalk te vinden zijn.

Een foto uit 1967 laat een laveloos gebouw zien. De beletage is afgeplakt en elders missen ruiten in de vensters. De latere middelste vensteras bestaat dan nog uit laad- en losluiken.Stadsarhgief Amsterdam: Beeldbank: Foto 1967

In deze staat werd het desalniettemin op 1 juli 1970 opgenomen in het rijksmonumentenregister onder de omschrijving:

Amsterdam Monumentenstad meldt dat de klokgevel opgetrokken is in de Lodewijk XV-stijl en dat het gebouwd is in opdracht van Isaac Meulman, suikerraffinadeur en mogelijk daartoe een bedrijfspand ius geweest. De klokgevel is bekleed met natuursteen, die vanuit een fronton met kuif naar de inspringende aanzetstukken met lambrequins loopt. Voorts is er het anno 1775 onder de aanzetstukken leesbaar. De genoemde combinatie levert een hoog pand op; het heeft volgens Amsterdam Monumentenstad de bijnaam Berg Etna; deze naam komt voor in stukken uit 1774, waar het gebouw wordt omschreven Daar waar de berg Etna aan de gevel staat.Amsterdam had ten tijde van Berg Etna nog geen huisnummers, als extra plaatsaanduiding wordt gebruikt "ten westen van het katholieke weeshuis", noodzakelijk omdat deze aanduiding ook gold voor een gebouw aan het Damrak.Stadsarchief Amsterdam: Kwijtscheldingen Ook omschrijft Amsterdam Monumentenstad dat ook het interieur met enkele stucreliëfs luxe is.Amsterdam Monumentenstad (geraadpleegd 18 juli 2026)

In 1975 staat het gebouw van maaiveld tot klokgevel (de achtergevel sluit af met een tuitgevel)in de bouwsteiger; alle gevelopeningen zijn dichtgetimmerd. In 2011 (zie foto) staat het gebouw er dan ook als nog nieuw bij. Bij alle (nieuwe) vensters is de klassieke raamroede-indeling te zien. Het is een uitvloeisel van een verbouwaanvraag van het Ortho-pedagogisch Centrum Noord-Holland, dat tevens een verbinding laat maken met huisnummer 105 om voor geestelijk gehandicapten te kunnen zorgen.

Omgeving Ook gebouw Lauriergracht 109, ook een rijksmonument, is relatief hoog. De laagbouw links van 107 is opgenomen in het rijksmonument Platanenhof (Lauriergracht 101-105).Monumentenregister over Platanenhof (geraadpleegd 178 juli 2026)

Categorie:Bouwwerk in Amsterdam-Centrum Categorie:Rijksmonument in Amsterdam-Centrum