miniatuur| miniatuur| miniatuur| De Islas Marietas zijn een Mexicaanse archipel, nabij de kust van de staat Nayarit in de Grote Oceaan op de rand van de ingang tot de Bahía de Banderas, 9,5 km ten zuidwesten van het schiereiland Punta Mita. De eilandengroep, van vulkanische oorsprong, bestaat uit de eilanden Isla Larga en Isla Redonda, twee eilandjes (El Morro en La Corbeteña) en een paar rotsen (La Ampolla en Los Morros Cuates) en behoort tot de gemeente Bahía de Banderas.
De Marietas-eilanden zijn oorspronkelijk vele duizenden jaren geleden gevormd door vulkanische activiteit en zijn volledig onbewoond. Begin jaren 1900 begon de Mexicaanse regering met militaire tests op de eilanden omdat ze onbewoond waren. Op de eilanden vonden veel bombardementen en grote explosies plaats, waardoor grotten en rotsformaties ontstonden. Na een enorme internationale verontwaardiging, gestart door wetenschapper Jacques Cousteau eind jaren 1960, besloot de regering uiteindelijk de eilanden tot nationaal park te verklaren en daarmee te beschermen tegen visserij, jacht of menselijke activiteiten. Gelegen in een soort open, door de zon bereikbare krater, is een bekend strand op het grootste eiland het "verborgen strand" of "strand van de liefde" (Playa del Amor) genoemd, alleen toegankelijk als het laagtij is.
Bescherming De archipel werd in 2004 erkend als Ramsar-site, watergebied van internationale betekenis en als woongebied voor watervogels. Op 25 april 2005 werden de eilanden en het omliggende marien gebied bij decreet beschermd als Mexicaans nationaal park Parque Nacional Islas Marietas (Nationaal park Islas Marietas) als habitat dat het samenleven van enkele mariene soorten mogelijk maakt die kenmerkend zijn voor de centrale en zuidelijke Mexicaanse Stille Oceaan, met die van de Golf van Californië en de Pacifische kust van Baja California. Parque Nacional Islas Marietas - Gobierno - gob.mx, Comisión Nacional de Áreas Naturales Protegidas, geraadpleegd op 19 juli 2026. Tijdens de 31e sessie van het UNESCO Werelderfgoedcomité eind juni 2007 werden de Islas Marietas als bijkomende deelsite toegevoegd aan de werelderfgoedsite die in juli 2005 reeds was erkend, de eilanden en beschermde gebieden in de Golf van Californië. In 2008 werden de eilanden erkend als UNESCO MaB Biosfeerreservaat.
Volgens studies aan de Universiteit van Guadalajara kon het zogenaamde "liefdesstrand" tot 116 bezoekers per dag ontvangen zonder dat het degradeerde. De draagcapaciteit van het gehele park werd berekend op 625 bezoekers per dag. Het werkelijke aantal bezoekers was echter doorgaans drie of vier keer deze limiet, met in 2016 zelfs dagelijks meer dan 2500 bezoekers die er binnenkomen. Tijdens de paasvakantie dat jaar landden er dagelijks meer dan 250 boten op het eiland, waarvan sommige tot wel 400 toeristen vervoerden. Ook in 2015 passeerden op jaarbasis al 127.372 toeristen.
Op 14 april 2016 kondigde de Mexicaanse Comisión Nacional de Áreas Naturales Protegidas (Conanp) (Nationale Commissie voor Natuurlijke Beschermde Gebieden) de tijdelijke volledige sluiting van de eilanden aan voor het publiek vanwege de milieuschade veroorzaakt door hun overexploitatie van het toerisme. De toegang werd op 9 mei 2016 beperkt. Een van de belangrijkste redenen voor de sluiting was dat het koraal in het gebied werd vernietigd. Als oorzaak van de vernietiging van koraal werd een combinatie van de opwarming van de aarde, de aanwezigheid van bootolie in het water door overmatige vaarbewegingen en fysieke schade door het laten vallen van ankers tot wel 250 keer per dag aangeduid. Een ander probleem was de toename van vervuiling met vast afval en koolwaterstoffen. Deze vormen niet alleen een bedreiging voor het koraal, maar ook voor grotere dieren. Zelfs de bultrugwalvissen hebben de negatieve impact van koolwaterstofvervuiling gevoeld. Het ecologische evenwicht werd hersteld. Hierbij werd koraal "herplant" om het vernietigde koraal te compenseren. Dit gebeurt door nieuw koraal aan het bestaande koraal te bevestigen en het 3 tot 4 maanden te laten groeien. Een andere grote inspanning richt zich op het beperken van de schadelijke menselijke impact op het reservaat wanneer de eilanden weer open zouden gaan voor het grote publiek en toeristen. Volgens CONANP kon men na heropening van de eilanden, toeristische overbelasting worden verminderd door een speciale drijvende steiger in het baaigebied te plaatsen, wat het aantal schepen beperkte en het gebruik van ankers voorkwam. Tot slot werden boeien geplaatst rond de fragiele componenten van het ecosysteem. Na deze ingrepen konden de Islas Marietas weliswaar strikt volgens de natuurbeschermingsvoorschriften terug worden bezocht.
De bescherming door de overheid heeft een omgeving gecreëerd die bevorderlijk is voor de ontwikkeling van het mariene ecosysteem en is een populaire locatie voor snorkelen en duiken. Zelfs tijdens walvissafari's melden mensen vaak zeeschildpadden, manta's, octopussen, wilde dolfijnen, bultrugwalvissen en vele soorten tropische vissen rond de eilanden.
Flora De meest voorkomende planten op de eilanden zijn de varensoort Phlebodium decumanum, de grassoort Jouvea pilosa, het cypergras Cyperus ligularis en de anana-bromelia Bromelia pinguin.
Fauna Endemische diersoorten op de eilanden zijn een specifieke Mexicaanse ondersoort van de zwarte leguaan (Ctenosaura pectinata), een ondersoort van de blauwe spotlijster (Melanotis caerulescens), de veelgestreepte zweepstert (Aspidoscelis lineattissimus) en de blauwgevlekte luidmond (Opistognathus rosenblatti). Het marien gebied is een broedplaats voor de bultrug, en een veelvoorkomende trekvogel is de blauwvoetgent. Met de zomer- en wintertrekvogels is de diversiteit aan soorten op de eilandengroep zeer groot, met in totaal 85 vogelsoorten, waarvan 46 aquatisch en 39 terrestrisch.
Categorie:Mexicaans eiland in de Grote Oceaan Categorie:Nationaal park van Mexico Categorie:Geografie van Nayarit Categorie:Mexicaanse eilandengroep Categorie:Werelderfgoed in Mexico Categorie:Biosfeerreservaat Categorie:Onbewoond Mexicaans eiland