Elisabeth (Zsóka) Rektenwald (Boedapest, 15 juni 1949 – Amsterdam, 23 oktober 1991) was een Hongaars-Nederlandse kunstschilderes en fotografe. Ze maakte grootschalige abstracte werken, voornamelijk tweeluiken in olieverf.
Biografie Opleiding en vroege jaren Rektenwald werd geboren in Boedapest in 1949. In 1969 verhuisde ze naar München, waar ze van 1972 tot 1976 kunstpedagogie studeerde aan de Academie. In 1976 verhuisde ze naar West-Berlijn.Catalogus Zsóka Rektenwald, 20-4-1985 - 18-6-1985, Schilderijen Objecten, Galerie Brinkman, Amsterdam, 1985
In een interview uit 1990 vertelde ze over haar studietijd in Beieren:
Amsterdam Sinds 1980 woonde en werkte Rektenwald in Amsterdam, waar ze een atelier had aan de Marnixstraat 150, een omgebouwde voormalige toneelschool.Adres vermeld op achterkant schilderijen uit deze periode
Werk Stijl en werkwijze Rektenwald maakte grootschalige abstracte werken, meestal tweeluiken met afmetingen rond de 2 bij 2,80 meter. Over haar creatieve proces vertelde ze in 1990:
Over haar werk schreef Rektenwald zelf:
De Hongaarse kunsthistoricus László Beke schreef in 1985 over haar werk:
Kleurgebruik Aanvankelijk werkte Rektenwald met felle kleuren, waarbij blauwtinten de voorkeur genoten. Eind jaren tachtig stapte ze over op een zwart-wit palet. In een interview verklaarde ze: "Zwart is een fantastische kleur; het is de optelsom van alle kleuren. In mijn actuele werk beweeg ik me qua kleurstelling tussen het begin en het einde."
Formaat en compositie Rektenwald werkte bij voorkeur met grote verticale formaten van ongeveer 2 bij 2,80 meter. Ze maakte vrijwel uitsluitend tweeluiken (diptychen). Volgens haar betekenden deze grote, identieke formaten een noodzakelijk ritme en een motoriek, en verwezen de tweeluiken met een knipoog naar traditionele Japanse en Chinese kunst naar het dualisme in de mens.
Werken In 1985 schilderde Rektenwald werken met het Lulu-thema, mogelijk geïnspireerd door Alban Bergs opera Lulu (1937). Tot deze werken behoren het tweeluik Lulu en Dr. Schön (200 × 280 cm, olie op linnen) en Dr. Schön's Piano (170 × 240 cm, olie op linnen, tweeluik).Werk in particulier bezit, afmetingen en titel gedocumenteerd op achterkant schilderij
De catalogus van Galerie Brinkman (1985) toont acht schilderijen uit deze periode: Lenz (280 × 170 cm, olie op linnen) Reis naar Bordeaux (twee versies, elk 200 × 280 cm, olie op linnen) Lulu en Dr. Schön (200 × 280 cm, olie op linnen) David's strijd (200 × 280 cm, olie op linnen) Monte sacro (200 × 280 cm, olie op linnen) Daisy (200 × 280 cm, olie op linnen) Murasaki's vergeten mouwen (ca. 190 × 20 cm, gemengde techniek)
De catalogus bevat tevens een originele lithografie van Rektenwald als omslag.
Andere gedocumenteerde werken zijn Triptichon (drieluik, gepubliceerd in Mozgó Világ, 1982) en Selbstporträt (zelfportret, getoond in Berlijn, 1980).
Fotografie Naast haar schilderkunst werkte Rektenwald ook als fotografe. In 1990 maakte ze foto's van de Nederlandse schrijver Willem Frederik Hermans en de Belgische dichter Freddy de Vree op een rommelmarkt in Brussel. Deze foto's werden later gebruikt als illustraties in De Vree's boek De aardigste man ter wereld (De Bezige Bij, 2002), een biografie over Hermans.
Tentoonstellingen (selectie) 1977-78: FBK West-Berlijn 1979: 'Erotische kunst van vrouwen', Elefantenpress Galerie, West-Berlijn 1980: Elefanten Press Galerie, West-Berlijn (groepstentoonstelling, 7 juni) 1982: Műcsarnok (Kunsthall), Boedapest 1983: Signale, Galerie Brinkman, Amsterdam 1984: FIAC Parijs (met Galerie Brinkman) 1985: Galerie Brinkman, Amsterdam 1985: Galerie Winter, Düsseldorf 1985: Art 85 Basel (met Galerie Brinkman) 1988: Open huis Spiegelkwartier, Amsterdam 1991: Galerie Van Rooy, Amsterdam (maart, laatste tentoonstelling)
Erkenning Europaprijs voor Schilderkunst (1990) In 1990 won Rektenwald de tweede prijs van de Europaprijs voor Schilderkunst van de Stad Oostende. Van de 621 deelnemers uit West-Europa werden veertig kunstenaars geselecteerd, waarvan drie een prijs ontvingen. De tweede prijs bedroeg 100.000 Belgische frank (circa 5.500 gulden). De eerste prijs ging naar de Belgische kunstenaar Guy van Bossche.
Over deze erkenning zei Rektenwald: "Tenslotte is het de eerste maal in mijn leven dat ik erkenning, zelfs internationaal, krijg."
Postume erkenning In 1999 schreef de Belgische dichter Freddy de Vree een gedichtenreeks als eerbetoon aan Rektenwald in zijn bundel Erepark, met lithografieën van Michael Bastow. Voor deze bundel ontving De Vree de Literaire prijs van de Stad Antwerpen. De bundel werd gepubliceerd in het literaire tijdschrift Revolver (nr. 101).
Collecties Werk van Rektenwald bevindt zich in de collectie van de Hongaarse Nationale Galerie (Magyar Nemzeti Galéria) in Boedapest. Na haar overlijden in 1991 werd een groot deel van haar werk aan dit museum geschonken.
Documentatie over Rektenwald bevindt zich in de Harald Szeemann Papers (2011.M.30) in het Getty Research Institute.
Rektenwald is opgenomen in diverse kunstdatabases, waaronder het Union List of Artist Names (Getty, ULAN 500394421), het RKD (66209) en het Allgemeines Künstlerlexikon (Band 98).Allgemeines Künstlerlexikon, Band 98, De Gruyter, 2018
Publicaties Triptichon, in: Mozgó Világ, mei 1982, Boedapest, p. 117 Catalogus Zsóka Rektenwald, 20-4-1985 - 18-6-1985, Schilderijen Objecten, met tekst van László Beke, Galerie Brinkman, Amsterdam, 1985
Persoonlijk Elisabeth Rektenwald was dochter van Rozina Katalin Kris en Ferenc Rektenwald. Ze was vanaf 1979 ruim een jaar getrouwd met kunstenaar Lou Meulenberg.Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart noemt haar net als het RKD Elisabeth Ze overleed na een lang ziektebed en werd gecremeerd op Westgaarde. Haar rouwkaart vermeldde Psalm 26:8 in Nederlands en Hongaars:
Externe links Zsóka Rektenwald in de Union List of Artist Names (Getty) Zsóka Rektenwald in het RKD
Noten
Categorie:Hongaars kunstschilder Categorie:Nederlands kunstschilder Categorie:Hongaars fotograaf