A Salty Dog is het derde studioalbum van Procol Harum. Een aantal nummers op het album verwijst naar de zee.
Achtergrond Het thema zee is al af te lezen uit de pastiche van het sigarettendoosje van Player’s Navy Cut. Het album laat een mengeling horen van progressieve rock, blues en popmuziek. De titelsong was het eerste nummer van Procol Harum met symfonieorkest; sommigen zagen daar later een opstapje in naar hun livealbum Procol Harum live with the Edmonton Symphony Orchestra. Toetsenist Matthew Fisher had destijds een knipperlichtrelatie met de band; hij was dan weer wel lid en dan weer niet. Dit leidde ertoe dat hij aangewezen werd als muziekproducent om hem erbij te houden, hetgeen niet zou lukken. Bij de heruitgave van het album via Esoteric Recordings waren Brooker, Reid, Trower en Fischer het er nog niet over uit hoe dat tot stand is gekomen.
De opnamen voor A Salty Dog begonnen in Los Angeles; Procol Harum had een concertreis door de Verenigde Staten. Zodra er echter plaats was in de Abbey Road Studios, vertrok de band ernaartoe om het album verder op te nemen. Een van de opnamen in Los Angeles, Long Gone Geek was wel bedoeld om op het album te verschijnen, maar werd toch weggehouden; het werd de B-kantsingle A Salty Dog.
Musici Gary Brooker – zang (track 1-4, 6, 8), piano, celesta, gitaar, koebellen, mondharmonica, blokfluit Matthew Fisher – orgel, zang (tracks 5, 7, 10), marimba, akoestische gitaar, piano, blokfluit, slaggitaar Dave Knights – basgitaar Robin Trower – gitaar, zang (9), akoestische gitaar, tamboerijn Barrie Wilson – drumstel, conga, tabla John Kalinowski – Bootsmansfluitje, verfrissingen Keith Reid – teksten De uitgave uit 2015 meldde nog dat er enige hilariteit was omtrent de rol van Kalinowski. Hij kreeg de duiding 'refreshments' mee, die aan beide zijden van de Atlantische Oceaan een andere betekenis had. In Engeland stond het voor drankjes en hapjes; in de Verenigde Staten stond het voor drugs.
Muziek
Also sprach Zarathustra is een cover van het begin van de gelijknamige compositie van Richard Strauss. Niet genoemd werd dat in andere nummers Procol Harum zich waagde aan de Sabeldans van Aram Chatsjatoerjan.
Nasleep Het album werd wisselend ontvangen; sommige recensenten meldden dat dit het beste album tot nu toe was, andere vonden het te mainstream. Dit zou gedurende de jaren nauwelijks wijzigingen vertonen, aldus de recensies op Progarchives. Het album wist in Nederland (1 week, achtste plaats in een top 10), Noorwegen (4 weken met hoogste plaats 19)Dutchcharts (geraadpleegd 27 juli 2026) en Engeland (2 weken hoogste 27 in een top 50) de hitparades te bereiken.Procol Harum op Official Charts (geraadpleegd 27 juli 2026) In de Verenigde Staten stond het twintig weken genoteerd met een hoogste positie op 32 (in een top 200).Billboard Procol Harum pagina (geraadpleegd 27 juli 2026)
Categorie:Muziekalbum uit 1969 Categorie:Muziekalbum van Procol Harum