Desi Samson

Desiré (Desi) Samson (Paramaribo, 10 februari 1919 – aldaar, 3 september 2000) was een Surinaams voetballer, voetbaltrainer en scheidsrechter. Hij speelde van 1933 tot 1953 in competitieverband en maakte ongeveer achttien jaar deel uit van het Surinaams voetbalelftal.

Biografie Voetbalcarrière Clubcarrière Samson werd op vijftienjarige leeftijd actief in het seniorenvoetbal bij VV Cicerone. Na enkele trainingen kreeg hij een vaste plaats in het tweede elftal. Na ongeveer twee jaar werd hij opgenomen in het eerste elftal van Cicerone.

Samson speelde in SVB-verband achtereenvolgens voor Cicerone van 1933 tot 1937, SV Arsenal van 1937 tot 1938 en M.V.V. van 1938 tot 1953.

Interlandcarrière In december 1935 werd Samson voor het eerst geselecteerd voor het Surinaams voetbalelftal, voor een toernooi in Cayenne, maar hij reisde niet mee. In 1938 miste hij een tournee naar de Nederlandse Antillen, Trinidad en Demerara, omdat hij van zijn werkgever De Surinaamsche Bank geen toestemming kreeg. Daarna speelde hij regelmatig voor Suriname tot december 1952 en maakte hij in totaal ongeveer achttien jaar deel uit van de nationale selectie.

In november 1943 speelde Samson met Suriname tegen Brits-Guiana. Hij maakte op 21 november het enige doelpunt in een 1–0-overwinning en scoorde een dag later opnieuw in een 4–0-zege. Suriname won daarmee de Betty Brown-wisselbeker. Vanaf 1946 was hij meerdere malen vice-aanvoerder en aanvoerder van het nationale elftal.

In 1948 maakte Samson als aanvaller deel uit van de Surinaamse selectie die voor het eerst in haar geschiedenis naar Europa reisde voor een tournee door Nederland. Op 5 augustus speelde Suriname in het Olympisch Stadion met 2–2 gelijk tegen Ajax. Samson maakte in de zeventiende minuut de openingstreffer, waarna André Kamperveen later de gelijkmaker maakte. Twee dagen later verloor Suriname in De Kuip met 3–1 van Feyenoord. Tijdens de tournee speelde de ploeg daarnaast tegen verschillende andere Nederlandse tegenstanders.

In 1950 speelde Samson met Suriname tegen de Braziliaanse club Náutico. In het 2–2-gelijkspel op 9 mei maakten Samson en René Nelom de Surinaamse doelpunten.

In december 1952 liep Samson een knieblessure op. Vanwege aanhoudende knieproblemen moest hij in 1953 afzien van deelname aan een vierlandentoernooi op Aruba. Later werd een gescheurde meniscus vastgesteld, waarna hij zijn spelersloopbaan beëindigde.

Scheidsrechter Samson was sinds 1937 lid van de Eerste Surinaamse Scheidsrechtersvereniging (E.S.S.V.). Na zijn afscheid als voetballer werd hij actief als scheidsrechter in de hoogste klasse van het Surinaamse voetbal.

Hij bleef tot 1958 als scheidsrechter actief en leidde ook internationale wedstrijden.

Trainer en voetbalbestuurder Samson was na zijn spelersloopbaan ook actief als trainer en in verschillende technische functies. Hij was ongeveer tien jaar lid van de Technische Commissie en was als trainer betrokken bij onder meer Rio, Maasstroom Commewijne, de selectie van Commewijne, SV Voorwaarts, SV Coronie Boys, de nationale jeugdselectie en M.V.V.

Hij was daarnaast betrokken bij het voetbalprogramma van de Interguyanese Spelen voor Scholieren en vervulde verschillende functies binnen het Surinaamse voetbal, waaronder werkzaamheden voor jeugdvoetbal en scheidsrechterscommissies.

Andere werkzaamheden Buiten het voetbal werkte Samson ongeveer tweeënhalf jaar bij De Surinaamsche Bank. In 1938 werd hij beroepsmilitair, een functie die hij negentien jaar vervulde. Vervolgens trad hij in 1957 in dienst van de afdeling Volksontwikkeling en Volksvorming van het ministerie van Onderwijs en Volksontwikkeling. Hij ging op 6 juni 1980 met pensioen.

Samson schreef daarnaast artikelen over voetbal voor het sportblad Sportarena. Daarin behandelde hij onderwerpen als training, spelsystemen, talentontwikkeling en de ontwikkeling van het Surinaamse voetbal.

In 1989 schreef Samson het voorwoord Woord van waardering voor Guno Hoens boek Onze sporthelden. Deel 2.

Overlijden en nalatenschap Samson overleed op 3 september 2000 in Paramaribo op 81-jarige leeftijd.

In Paramaribo is het Desi Samson Sportcomplex naar Samson vernoemd. Het sportcomplex ligt in de omgeving van Kasabaholo en wordt gebruikt voor sportactiviteiten in de buurt.

Externe links ‘‘Technisch Volmaakt – Desi Samson’’ bij de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren Desi Samson bij Wiki Sports Hall of Fame Suriname

Categorie:Surinaams voetballer Categorie:Surinaams voetbalcoach Categorie:Surinaams voetbalscheidsrechter