miniatuur|260px|Lory-Spital in Bern Otto Rudolf Salvisberg (Köniz, 19 oktober 1882 - Arosa, 23 december 1940) was een Zwitsers architect die tussen 1905 en 1930 in Duitsland werkte.
Na het voltooien van zijn leertijd als tekenaar volgde Salvisberg in 1901 de bouwschool van de technische school in Biel/Bienne, waar hij in 1904 afstudeerde met een diploma met onderscheiding. Daarna reisde hij via Zuid-Duitsland naar München. Daar volgde Salvisberg cursussen aan de Technische Universiteit München, waar August Thiersch, Friedrich von Thiersch en Karl Hocheder lesgaven. Waarschijnlijk vervolgde hij in 1905 zijn reis naar Karlsruhe. Naast zijn werk bij het architectenbureau Curjel & Moser in Karlsruhe, studeerde hij bij Carl Schäfer aan het Karlsruher Institut für Technologie.
In 1908 verhuisde hij naar Berlijn en werd in dienst genomen door Johann Emil Schaudt op het kantoor van Schaudt en Zimmerreimer. Na de breuk tussen Schaudt en Paul Zimmerreimer bleef Salvisberg voor laatstgenoemde werken. Volgens de hedendaagse beoordeling van kunstcriticus Paul Westheim, "... Binnen het grote bedrijf van dit bouwbedrijf was hij de man van wie de ontwerpen kwamen, die daadwerkelijk voor het gebouw zorgde. De gebouwen dragen zijn handtekening, zijn onmiskenbaar documentatie van zijn geest, hoewel degenen die niet tot de ingewijden behoorden deze naam nooit hebben gehoord." In 1912 trouwde Salvisberg met Emma Marie Roloff, geboren in 1890. Hij woonde met haar in het huis aan Liliencronstrasse 10 in Berlijn-Steglitz voordat hij in 1922 in zijn eigen huis aan Oehlertstrasse 13 in Berlin-Südende trok.
In 1914 durfde hij eindelijk de stap naar zelfstandig ondernemerschap te zetten. Na het uitbreken van de oorlog meldde Salvisberg zich aan bij het leger van het neutrale Zwitserland, maar werd al snel uit dienst ontslagen. In 1917 planden Otto Rudolf Salvisberg, samen met Otto Brechbühl (1889–1984), die hij na zijn diploma in 1910 al naar Berlijn had gebracht, de tuinstad Staaken, gebouwd door Paul Schmitthenner in 1914–1917, uit te breiden tot meer dan het dubbele van de omvang. In die tijd begon hij een levenslange samenwerking met Brechbühl; het architectenbureau dat door de twee in 1922 werd opgericht, bestaat vandaag de dag nog steeds in Bern onder de naam Itten+Brechbühl AG.
Salvisberg bracht de daaropvolgende jaren tot 1930 door als architect in Berlijn. Hij ontwierp en voerde een breed scala aan bouwprojecten uit, waaronder de ombouw van het Voxhuis, Geyer-Werke AG in Neukölln en de opvallende parochiezaal van de Sint-Matteüskerk in Steglitz. Zijn grote wooncomplexen zijn uitstekend, waaronder Onkel Toms Hütte en de Weiße Stadt, die de nederzettingsontwikkeling van de 20e eeuw illustreren, van het tuinstadidee tot de moderniteit.
Salvisbergs partner Otto Brechbühl keerde in 1922 terug naar Zwitserland en leidde het gezamenlijke kantoor in Bern. De twee architecten wonnen de wedstrijden voor het Lory Spital ziekenhuis in 1924/1925, het Säuglingsheim in Elfenau en de bouw van nieuwe instituten voor de Universiteit van Bern. Bovenal trokken de ziekenhuizen veel aandacht en effenden waarschijnlijk ook de weg voor hem om Karl Moser als hoogleraar op te volgen op diens leerstoel.
Zoals in de eerste monografie uit 1927 in de serie Neue Werkkunst, werd Salvisberg beschreven als gematigd, zo weinig om te beoordelen, zijn architectuur als "iets onsensationeels qua vakmanschap, iets dat van de grootste waarde is voor de opdrachtgever, de toekomstige bewoner van zijn huis, maar waarmee degenen die architectuur als een 'document', als een set slogans verspreiden, nauwelijks weten wat ze ermee aan moeten."
Vanaf 1930 gaf Salvisberg les als hoogleraar aan het Eidgenössische Technische Hochschule Zürich in Zürich, waar hij tot 1934 de stadsverwarmingsinstallatie en het laboratorium voor werktuigbouwkunde bouwde. In 1938 verbleef hij enige tijd in Turkije. In de jaren dertig was Salvisberg de interne architect van het farmaceutische bedrijf Hoffmann-La Roche. Hij ontwierp het ontwikkelingsplan en vele gebouwen op het hoofdkantoor in Basel, evenals talrijke gebouwen voor filialen over de hele wereld.
Salvisberg overleed tijdens het skiën in Arosa in december 1940.
Categorie:Zwitsers architect