Hugo Cornelis Harry Kooks (Paramaribo, 29 september 1928 – Amsterdam, 31 juli 2011)Radio Nederland Wereldomroep, Hugo Kooks (82) overleden, 3 augustus 2011 was een Surinaams-Nederlands belangenbehartiger van Surinamers in Nederland. Hij had de leiding van de Nederlandse tak van Wie Eegie Sanie en de Vereniging Ons Suriname.
Biografie Hugo Kooks werd in Paramaribo geboren. Na zijn opleiding tot smid werkte hij voor het Surinaamse energiebedrijf. Aangetrokken door het avontuur vertrok hij in 1949 naar Nederland om zijn vakopleiding voort te zetten.Open Beelden, project: Beeld voor de Toekomst, Levensverhalen: Kooks, 1 januari 2002 Hij werd opgevangen door zijn vriend Jessy Herrenberg, tevens een van de oprichters van Wie Eegie Sanie.Johan Herrenberg, Een persoonlijk afscheid van Hugo Kooks, Werkgroep Caraïbische Letteren, 7 augustus 2011 Dit was een Surinaams-Nederlandse nationalistisch-culturele beweging zonder uitgesproken politieke doelstellingen, waarvan de naam Onze eigen dingen betekent.Ursy M. Lichtveld, Jan Voorhoeve, Creole drum, 1975 Kooks was zelf een genuanceerd nationalist.Caraïbisch Uitzicht, In memoriam Hugo Kooks, 1 augustus 2011 Toen hij en W.A. Sarucco de leiding overnamen, na de terugkeer van de stuwende kracht Eddy Bruma naar Suriname, bleef de Nederlandse tak een vast honk bieden aan Surinamers in Nederland; het elan van voorheen kreeg de organisatie echter niet terug.Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur. Deel 4, 8.2.2 Teksten in het Sranan: de betekenis van Wie Eegie Sanie, 2002
Beroepsmatig was hij werkzaam als lasser voor de Scheepswerf De Vries Lentsch en de KNSM. Na ruim tien jaar in Nederland had hij naar zijn geboorteland willen terugkeren. Wegens omstandigheden kwam hij een jaar later terug. Hij bleef voorgoed in Nederland en vertelde in een interview in 2002 dat hij niet wilde leven in twee werelden. Hij kenmerkte zichzelf als een Nederlander met een Surinaamse achtergrond.
Daarnaast was hij vanaf 1962 tot zijn overlijden rond vijftig jaar lang actief voor het bestuur van de Vereniging Ons Suriname, waaronder decennialang als voorzitter. De vereniging kreeg een vooraanstaande rol in de behartiging van de economische en sociale belangen van Surinamers en het verzet tegen racisme. Er werden causerieën en voordrachten over Suriname en door Surinamers gegeven en traditionele voorkeuren voor bijvoorbeeld klassieke muziek maakten steeds meer plaats voor Surinaamse liedjes.Michiel van Kempen, Een geschiedenis van de Surinaamse literatuur. Deel 4, 1.6 Surinamers in Nederland, 2002 Volgens Carl Haarnack groeide de Vereniging Ons Suriname uit tot een club voor alle Surinamers.Carl Haarnack, Vereniging Ons Suriname. Een club voor alle Surinamers, Ons Amsterdam, 1 juni 2022
Na een ziekbed overleed hij op 31 juli 2011. Hij werd door zijn omgeving herinnerd als een inspirator en een innemende en aimabele man. Hij werd een behoeder van Surinaams cultureel erfgoed, een groot voorstander van zelfredzaamheid en een waar ambassadeur van Suriname in Nederland genoemd. Sinds de zomer van 2020 wordt hij samen met vier andere prominente Surinamers herinnerd in het schilderwerk Muur van Surinaamse en zwarte helden aan de Zeeburgerdijk in Amsterdam.The Black Archives, De muurschildering ‘De muur van Surinaamse en zwarte helden’
Familie Hij was zoon van Frans Fabricius Kooks en diens tweede vrouw Ernestina Elizabeth Johanna Binderhagel. Zijn moeder overleed in 1930 op 27-jarige leeftijd. Hijzelf was sinds 1961, dan al wonende in Amsterdam, getrouwd met Johanna Wijbrandts. Het echtpaar kreeg voor zover bekend drie kinderen.Stadsarchief Amsterdam: Archiefkaart Hugo Kooks
Categorie:Surinaams bestuurder Categorie:Nederlands bestuurder