Bij stadskoeling wordt koud(er) grond- of rivierwater in een gesloten systeem gebruikt als energiebron voor de koeling, waarbij uitsluitend de pompen elektriciteit verbruiken. Het licht opgewarmde koelwater wordt vervolgens teruggevoerd naar het grondwatersysteem of de rivier.
Stadskoeling heeft een kleinere milieubelasting en is energie-efficiënter dan conventionele airconditioningsystemen. Voor de koeling is ongeveer de helft van de primaire energie nodig die traditionele systemen verbruiken.
Voorbeelden In München levert het Duits nutsbedrijf Stadtwerke München openbare nutsvoorzieningen, waaronder stadskoeling, aan stad en regio. Het koelnetwerk in Parijs gebruikt water uit de Seine om openbare gebouwen en musea te koelen. In Stockholm is Hammarbyverket, in 1986 in gebruik genomen, een van ’s werelds grootste warmtepompfabrieken die stadsverwarming en koeling uit behandeld afvalwater haalt. In Toronto gebruikt Enwave Energy Corporation het water van het Ontariomeer voor stadskoeling. Op de Zuidas in Amsterdam is een stadsverkoelingssysteem in gebruik genomen, dat water uit de Nieuwe Meer haalt.
Combinatie verwarming en koeling Bij woningen die op stadsverwarming staan, is het in principe mogelijk om vloerkoeling te combineren met het bestaande warmtenet, mits een aantal technische en regeltechnische voorwaarden zijn vervuld.
Zie ook Warmtedistributie
Categorie:Energietransport Categorie:Koeling Categorie:Stedenbouwkunde