Oberpollinger is een bekend luxewarenhuis aan de Neuhauser Straße in München. Het warenhuis wordt geëxploiteerd door de Italiaanse warenhuisketen La Rinascente en is naar oppervlakte het grootste warenhuis van Zuid-Duitsland. Het gebouw werd in 1905 naar ontwerp van Max Littmann in de stijl van het historisme, in de vorm van de neorenaissance, gebouwd en is een beschermd monument.
Geschiedenis Op de plattegrond van het huidige gebouw stonden oorspronkelijk vijf smalle middeleeuwse burgerhuizen en op de oostelijke hoek het gebouw van het vorstelijke grootdouanekantoor, zoals blijkt uit het stadsmodel van Sandtner uit 1570. In 1837 werd het douanekantoor omgevormd tot het hertogelijke zoutkantoor. Het aangrenzende huis was sinds 1556 een brouwerij, die meerdere malen van eigenaar wisselde totdat zij in 1584 werd overgenomen door de brouwer Christoph Pollinger.
Zijn familie, een oude brouwersdynastie, bezat in de buurt van het Angerkloster, nabij de Sendlinger Straße, een tweede brouwerij. De inwoners van München maakten al snel onderscheid tussen de „Unterer Pollinger” en de „Oberer Pollinger”. Zo ontstond de naam Oberpollinger. In 1850 verwierf een uit Kulmbach afkomstige brouwer, genaamd Heiss, de brouwerij, die sinds 1842 tevens als herberg in gebruik was. In 1853 kocht hij ook het westelijk aangrenzende zoutkantoor. Sinds 1861 waren ook de beide oostelijk aangrenzende huizen met de brouwerij en herberg Oberpollinger in één hand verenigd.
De ondanks alle tussentijdse verbouwingen in wezen nog middeleeuwse bebouwing werd in 1891 vervangen. Het in laatclassicistische stijl gebouwde Hôtel Oberpollinger nam de naam van de brouwerij over en besloeg de voormalige vier percelen. Het hotel was echter niet succesvol. Het werd in 1899, 1901 en 1903 verkocht en kwam eind 1903 onder de hamer terecht. Het Hamburgse warenhuisbedrijf M. J. Emden Söhne verwierf daarbij het terrein en liet het gebouw afbreken.
De stad München hechtte eraan de westelijk aangrenzende Herzog-Max-Straße te verbreden. Daarom kocht het bedrijf ook de twee oostelijk aangrenzende middeleeuwse gebouwen aan. Doordat het aan de westzijde een gedeelte van het terrein als straatruimte aan de stad afstond, kreeg het bedrijf het recht de voormalige zes percelen samen te voegen en daarop één doorlopend warenhuis te bouwen.
Voor dit doel werd de Kaufhaus Oberpollinger G.m.b.H. opgericht. De architect Max Littmann presenteerde in 1904 een ontwerp, dat hij meerdere malen moest herzien. Vervolgens werd het nieuwe warenhuis aan de Neuhauser Straße in slechts ongeveer tien maanden gebouwd. Het warenhuis opende op 14 maart 1905.
Littmann moest zijn ontwerpen op aandringen van de Münchense kunstenaarscommissie, die het stadsbestuur adviseerde, meerdere malen aanpassen. De commissie wilde voorkomen dat het nieuwe gebouw de Neuhauser Straße, met haar kleinschalige bebouwing, en de nabijgelegen Bürgersaal zou domineren. Uiteindelijk werd besloten de gevel sterk te articuleren en met natuursteen te bekleden. Als verwijzing naar de Hamburgse herkomst van de warenhuisexploitanten zijn op twee van de drie geveltoppen windwijzers in de vorm van handelsschepen aangebracht.
Littmann ontwierp het warenhuis overeenkomstig de modernste technische mogelijkheden van zijn tijd. De constructie bestond uit een ijzeren skelet met balken die volgens een raster waren gerangschikt. Ter bescherming tegen brand werden deze met beton bekleed. De gevels zijn bekleed met Muschelkalk; de decoratieve elementen van de gevels werden vervaardigd door de beeldhouwers Heinrich Düll en Georg Pezold.
Boven de begane grond beschikte het warenhuis over vier verdiepingen met verkoopruimten. Daarboven bevond zich nog een verdieping voor de administratie, terwijl zich in de kelder de personeelsgarderobes, opslagruimten en laadruimten bevonden.
Omdat het uiterlijk van het gebouw aan de omgeving moest worden aangepast, kon Littmann geen grote raamgevels aanbrengen. In plaats daarvan ontwierp hij een centraal atrium met een glazen koepel, waarin tevens vier personenliften waren ondergebracht. De inhoud van het gebouw bedroeg 35.292 kubieke meter. De bouwkosten werden geraamd op 1.097.000 mark.
In 1927 nam de Rudolph Karstadt AG het gehele bedrijf M. J. Emden Söhne over, waaronder ook het warenhuis Oberpollinger in München. De traditionele naam Oberpollinger werd bewust behouden om de klanten continuïteit te bieden. In 1931 werd het gebouw naar ontwerp van de architect Philipp Schaefer uitgebreid en gedeeltelijk verbouwd.
Het warenhuis werd op 8 januari 1945 tijdens een luchtaanval zwaar beschadigd. In 1947 kon het gebouw gedeeltelijk worden heropend.
In 2005 en 2006 werd het warenhuis volledig verbouwd en door middel van een noordelijk aansluitende uitbreiding met 13.600 vierkante meter vergroot. De architect van de uitbreiding was Ulrike Lauber. Na de volledige heropening in oktober 2006 beschikte Oberpollinger, samen met het bouwkundig van het hoofdgebouw gescheiden en bijna 200 meter verder gelegen Karstadt Haus Oberpollinger am Dom, over een verkoopoppervlakte van 53.000 vierkante meter. Daarmee was het korte tijd, na het KaDeWe in Berlijn, het op een na grootste warenhuis van Duitsland.
Sinds 2007 trad het voormalige filiaal aan het Karlstor niet langer op als Karstadt Oberpollinger, maar als Oberpollinger München, aanvankelijk tot 2010 met de kleinere toevoeging Karstadt Premium Group. Ook deze toevoeging werd later verwijderd om het merk duidelijker van de overige Karstadt-filialen te onderscheiden. Het voormalige Karstadt Haus Oberpollinger am Dom werd tegelijkertijd omgedoopt tot Karstadt Haus am Dom. Het sportwarenhuis, dat op de eerste verdieping en in de kelder door een verbinding met Oberpollinger was verbonden, veranderde begin 2008 zijn naam van Karstadt Oberpollinger Sport in Karstadt Sports. Eind maart 2010 werd het Haus am Dom gesloten.
In juni 2011 verwierf een 50/50-samenwerkingsverband van de Düsseldorfer projectontwikkelaar Centrum, van Uwe Reppegather, en de in Innsbruck gevestigde Signa Holding, van René Benko, de vastgoedobjecten van Oberpollinger en het aangrenzende Karstadt Sporthaus voor 250 miljoen euro van het Highstreet-consortium.
In september 2013 kocht Signa Holding 75,1 procent van de aandelen van Karstadt Premium GmbH, waartoe Oberpollinger, het KaDeWe in Berlijn en het Alsterhaus in Hamburg behoorden, evenals van Karstadt Sports GmbH. In november van dat jaar droeg Signa de helft van dit belang, oftewel 37,55 procent, over aan de Israëlische ondernemer Beny Steinmetz.
In oktober 2014 werden de warenhuizen van Karstadt Premium GmbH ondergebracht in de The KaDeWe Group GmbH, om deze te onderscheiden van de overige Karstadt-warenhuizen en de verbondenheid met het KaDeWe te benadrukken. Begin 2015 droeg Beny Steinmetz zijn belang in Oberpollinger en de andere premiumwarenhuizen terug over aan Signa. In ruil daarvoor ontving hij de Signa-aandelen in de overige voormalige Karstadt-warenhuizen.
In juni 2015 verkocht Signa een meerderheidsbelang van 50,1 procent in de KaDeWe Group aan de Italiaanse warenhuisketen La Rinascente, die op haar beurt onderdeel is van de Thaise Central Group.
In het kader van het faillissement van Signa vroeg ook de eigenaar van het vastgoed van Oberpollinger, KHM OP, in januari 2024 faillissement aan.
Eind 2025 werd bekend dat CR Mitte 2 GmbH & Co. KG, een onderneming van investeerder Erich Schwaiger, het gebouw voor 380 miljoen euro had verworven.
Sinds 14 september 2026 treden de drie grote Duitse warenhuizen die door KaDeWe GmbH worden geëxploiteerd op onder de naam Houses of KaDeWe. De drie warenhuizen behouden hierbij hun eigen naam en lokale identiteit, maar treden voortaan gezamenlijk naar buiten als Houses of KaDeWe. Het Alsterhaus en Oberpollinger hebben nieuwe logo's gekregen die zijn gebaseerd op de karakteristieke schuine letters van het KaDeWe; het oorspronkelijke KaDeWe-logo blijft ongewijzigd.
Filiaal In april 1957 nam het Münchense Oberpollinger het Kaufhaus Wilhelm KG in Rosenheim over. Na een verbouwing werd het warenhuis op 9 november 1957 heropend als „Kaufhaus Oberpollinger“. In maart 1968 begon de afbraak van het oude gebouw om plaats te maken voor de bouw van het nieuwe Karstadt-warenhuis. Er werd toen een tijdelijk warenhuis ingericht, waarbij de naam werd gewijzigd van Oberpollinger in Karstadt.
Het warenhuis tegenwoordig Oberpollinger vormt samen met het KaDeWe in Berlijn en het Alsterhaus in Hamburg een onderdeel van de door La Rinascente geëxploiteerde warenhuisgroep. Na de verbouwing en uitbreiding werd de positionering van het warenhuis in het hogere en luxere marktsegment verder versterkt.
Categorie:Duits warenhuis