miniatuur|Michel de Bourges Michel de Bourges, pseudoniem van Louis-Chrysostome Michel (Pourrières, 30 oktober 1797 - Montpellier, 16 maart 1853) was een Frans advocaat en politicus. Hij wordt onder andere herinnerd als minnaar van schrijfster George Sand.
Biografie Michel werd geboren in Pourrières (Var). Zijn vader was een republikein die in 1798 was vermoord door royalisten. Hij liep school aan het college van Aix, waar hij opviel door zijn redenaarstalent. Na een kort verblijf in het leger vatte hij een rechtenstudie aan in Parijs.
Advocaat In 1826 vestigde hij zich in Bourges en schreef zich in aan de plaatselijke balie. In 1829 stichtte hij het maandblad Revue du Cher waarin hij zijn antiroyalistische standpunten ventileerde. Hij werd vervolgd voor aanzetten tot haat en minachting van de regering, maar werd vrijgesproken. Michel verwelkomde de Julirevolutie van 1830.
Tijdens de Julimonarchie kreeg Michel de Bourges (hij had inmiddels dit pseudoniem aangenomen) bekendheid door een hele reeks spraakmakende processen, waarbij hij regelmatig aan aanvaring kwam met de overheid. Hij werd vervolgd voor het vervalsen van bewijsstukken in een rechtspraak maar werd na een briljant pleidooi vrijgesproken. In 1834 werd hij wel veroordeeld tot een celstraf van een maand en een geldboete van 11.000 frank in een andere zaak. Hij verdedigde onder andere George Sand bij haar echtscheiding van baron Casimir Dudevant. Na het proces werd hij haar minnaar.
Politicus In 1834 werd Michel verkozen in de Conseil général van het departement Cher. Na eerdere vruchteloze pogingen werd hij in 1837 ook verkozen in het parlement, de Chambre des députés. Hij zetelde er bij de gauche dynastique maar liet er zich zelden zien. In 1839 werd hij niet opnieuw verkozen. Michel liet stilaan zijn afkeer van de monarchie los en stond positiever tegenover de Julimonarchie. Tijdens de Tweede Franse Republiek stelde hij zich in 1949 opnieuw verkiesbaar en werd verkozen in het parlement. Hij zetelde bij de montagnards, de gematigde republikeinen, en was dit keer veel actiever. Hij hield enkele opgemerkte tussenkomsten. Hij verzette zich hevig tegen Lodewijk Napoleon en vluchtte na diens staatsgreep (1851) naar Brussel, net als Victor Hugo. Tegen dan was hij zwaar ziek en hij kreeg toelating om terug te keren naar Frankrijk. Hij bracht zijn laatste maanden door in Montpellier, waar hij overleed. Michel werd begraven op het Cimetière des Capucins (Bourges) onder een eenvoudige grafsteen.
Bronnen
Categorie:Frans parlementslid Categorie:Frans advocaat