Kotaro Horiuchi (Japans: 堀内 功太郎, Horiuchi Kōtarō; Nagoya, 31 augustus 1978) is een Japans architect, stedenbouwkundige en ondernemer. Hij is oprichter en algemeen directeur van het bureau KOTARO HORIUCHI S.A. (KOTARO HORIUCHI 株式会社) en werkt vanuit Parijs, Tokio en het eiland Ishigaki, op het snijvlak van architectuur, interieurontwerp, meubelontwerp en ruimtelijk ontwerp. In 2019 was hij de enige Japanse finalist in de open internationale prijsvraag voor het herontwerp van het dak van de kathedraal de Notre-Dame van Parijs. De ontwerpsupervisie die hij verzorgde voor de residentiële toren ONE SAPPORO STATION TOWER in Sapporo werd in 2024 bekroond met een Platinum bij de Houzee Awards en in 2026 met zes Gold-certificeringen bij de Grands Prix du Design.
Biografie Kotaro Horiuchi werd geboren in Nagoya, in de prefectuur Aichi. Na de gemeentelijke middelbare school Kikuzato in Nagoya studeerde hij architectuur en stedenbouw aan de graduate school van de Meiji-universiteit. Als student vertegenwoordigde hij Japan op de 1e Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam (2003) met een werk over Tokio, "Tokyo Ring Project / Visible Area Map".
In dezelfde periode deed hij ervaring op bij verscheidene Europese bureaus. In 2003 werkte hij bij Mecanoo in Delft (Nederland), een bureau onder leiding van Francine Houben, en vervolgens als assistent aan de summer school van de Architectural Association in Londen. In 2004 rondde hij zijn master af aan de Meiji-universiteit. Daarna was hij werkzaam bij PPAG in Wenen (2004) en van 2005 tot 2009 bij het bureau van Dominique Perrault (Dominique Perrault Architecture, DPA) in Parijs — bekend van het ontwerp van de Nationale Bibliotheek van Frankrijk —, waar hij meewerkte aan internationale projecten en prijsvragen (hotels, complexen, stedelijke ontwikkeling). Tijdens zijn periode bij Dominique Perrault Architecture (2005–2009) werkte hij mee aan internationale projecten van het bureau, waaronder de torens van het "NH Hotel Fiera Milano" in Milaan en het metrostation "Garibaldi" van de metro van Napels (herinrichting van de Piazza Garibaldi). Door zijn ervaringen in Nederland, het Verenigd Koninkrijk, Zwitserland, Oostenrijk en Frankrijk spreekt hij zes talen (Frans, Engels, Duits, Italiaans, Japans en Nederlands).
In 2005 richtte hij in Parijs zijn eigen bureau "KOTAROO ARCHITECTURE" op. In 2007 was hij voorzitter van de afstudeerjury van de École nationale supérieure d'architecture de Paris-La Villette. Hij bracht het bureau in 2009 onder in een naamloze vennootschap (KOTARO HORIUCHI ARCHITECTURE Inc.), reorganiseerde het in 2015 onder de naam KOTARO HORIUCHI en richtte in 2020 in Tokio KOTARO HORIUCHI S.A. op. Tegenwoordig werkt hij vanuit drie steden — Parijs, Tokio en het eiland Ishigaki — aan projecten over de hele wereld. Naast architecten werken er in het bureau professionals uit verschillende landen (een arts, een consultant, een sieraadontwerpster, een programmeur) als bestuurders en leden, die op afstand vanuit de hele wereld samenwerken. Als ondernemer leidt hij daarnaast een onderneming gericht op het mariene milieu en een vereniging van algemeen nut gewijd aan het terrestrische milieu. Hij heeft een master in ingenieurswetenschappen en is een erkend architect van de eerste klasse (ikkyū kenchikushi); daarnaast is hij PADI Master Instructor en duiker, en ontplooit hij activiteiten met betrekking tot de zee.
In 2019 werd hij geselecteerd als finalist (2e plaats) in de "The People's Notre-Dame Cathedral Design Competition", een open, participatieve prijsvraag georganiseerd door GoArchitect (Verenigde Staten) die het publiek uitnodigde zich de toekomst van de Notre-Dame van Parijs na de brand voor te stellen. Uit 226 inzendingen uit 56 landen werden zes finalistenteams gekozen via een publieke stemming van meer dan 30.000 personen. De finalisten waren van vijf nationaliteiten (Japan, de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk, Canada en China); de enige Japanse selectie was "Forest Roof", voorgesteld door het team onder leiding van Horiuchi.
Recenter is hij verantwoordelijk voor de ontwerpsupervisie (ontwerpregie) van de hoofdentreegevel en de gemeenschappelijke ruimten van de ONE SAPPORO STATION TOWER, een residentiële toren (48 verdiepingen, ongeveer 175 m) die rechtstreeks is verbonden met het station van Sapporo (stadsvernieuwingsproject van de sector Kita-8 Nishi-1). Sinds december 2023 is het het hoogste gebouw van Hokkaido; de opdrachtgevers zijn Daiwa House, Sumitomo Realty & Development, Tokyu Land en NIPPO. Hij ontwierp een doorlopende reeks ruimten — van de ondergrondse passage naar de lounge op de lagere verdiepingen, de gemeenschappelijke ruimten op de hogere verdiepingen en de sky lounge aan de top — rond het Japanse begrip ma (間). Dit werk werd in 2024 bekroond met een Platinum bij de Houzee Awards en in 2026 met zes Gold-certificeringen bij de Grands Prix du Design (19e editie, georganiseerd door Agence PID, Canada).
Ontwerpbenadering Sinds het begin van zijn loopbaan verricht Horiuchi onderzoek naar de "perforatie" (孔, kō) in gevels. Geïnspireerd door de omkering van zichtbaarheid die te zien is in de traliewerken (kōshi) van de traditionele stadswoningen (machiya) van Kioto — waarvan het interieur overdag van buitenaf nauwelijks zichtbaar is en zich 's nachts door het licht openbaart — bestudeert hij het licht, de schaduw, de diepte en de moiré-effecten die ontstaan door de vorm, de dichtheid en de gelaagdheid van de perforaties, met behulp van maquettes en computerbeelden. Doordat hij de perforatie niet opvat als een middel om de ruimte te sluiten, maar als een relatievormend element, breidt hij dit onderzoek uit van de gevel naar meubilair, verlichting, wijnglazen en sieraden. In de solotentoonstellingen die hij jaarlijks houdt, toont hij geen tekeningen en maquettes, maar maakt hij installaties die men kan betreden en fysiek kan ervaren, met als doel "architectuur met het lichaam te ervaren".
Belangrijkste projecten 2026: THE UBUFURU ISHIGAKI (verbouwing van het voormalige Ishigaki Resort Hotel; projectmanagement en supervisie van het uitvoeringsontwerp), eiland Ishigaki, Japan 2024: ONE SAPPORO STATION TOWER (sector Kita-8 Nishi-1, Sapporo), ontwerpsupervisie, Japan 2024: Jewelrscape (scenografie en installatie voor de tentoonstelling van LARICH), SAA SPACE, Osaka, Japan 2019: ANA Glass (geperforeerd wijnglas; vervaardigd door Sugahara Glassworks) 2019: Forest Roof (het ontwerp "Floating Forest" voor de wederopbouwprijsvraag van Notre-Dame van Paris), Parijs, Frankrijk 2019: Cave for Kami, Nagoya, Japan 2014: Fusionner 3.0 ("huis van lucht"), Nagoya, Japan 2014: Paper Cave, Nagoya, Japan 2014: Fusionner (membraaninstallatie), Nagoya, Japan 2013: Le Comptoir de Fruit et Légumes, Nagoya, Japan 2012: Membrane in Stratum, Nagoya, Japan 2012: Liaison Cubique, Nagoya, Japan 2011: The Roof Residence, Maintenon, Frankrijk 2010: Salon du Fromage (salon du fromage HISADA), 47 rue de Richelieu, Parijs (73 m², voltooid in december 2010) 2010: Paris Restaurant (verbouwing van een Parijs restaurant), Parijs, Frankrijk 2010: Table Pliant, Parijs, Frankrijk 2010: Chaise Pliant, Parijs, Frankrijk 2010: Lumière Coupée, Parijs, Frankrijk 2010: Lumière Ligne, Parijs, Frankrijk 2009: Taipei Music Center (project), Taipei, Taiwan 2008: Nagoya Funeral Hall, Nagoya, Japan
Tentoonstellingen 2025: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Bubbles Architecture" (Japan) 2024: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Marine Architecture" (Japan) 2024: scenografie en installatie voor de tentoonstelling van LARICH "Jewelrscape", SAA SPACE, Osaka 2023: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Architecture in the Skyscape" (Japan) 2022: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – ANA Glass" (Japan) 2020: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Wearing Architecture" (Japan) 2019–2020: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Architecture as Furniture" (Japan) 2019: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Tokyo 2020 Paris 2024" (Japan) 2019: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Peep" (Japan) 2018: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Re:Fusionner" (Japan) 2018: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Green Architecture" (Frankrijk) 2017: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Light Surrounds Architecture" (Frankrijk) 2016: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Cavernous Architecture" (Frankrijk) 2015: solotentoonstelling "Trajectory to the Future – Perforated Architecture" (Frankrijk) 2010: solotentoonstelling "Flottant" (Galerie Grand E'terna, Parijs) 2009: solotentoonstelling "Projet en cours – Salon du Fromage" (Parijs) 2007: solotentoonstelling "UN" (Parijs) 2003: 1e Internationale Architectuur Biënnale Rotterdam, "Mobility – A Room With A View" (Tokyo Ring Project / Visible Area Map; locatie: NAi), Nederland
Prijzen 2026: Grands Prix du Design (19e editie), discipline Interior Design, zes Gold-certificeringen voor ONE SAPPORO STATION TOWER — Urban Thresholds (Canada) 2024: Houzee Awards, Platinum Winner, voor ONE SAPPORO STATION TOWER (Polen; georganiseerd door Digital Art Group sp. z o.o., Krakau) 2022: Architecture & Design Collection Awards (ADC), Gold Winner, voor ANA Glass (Polen; georganiseerd door Digital Art Group sp. z o.o., Krakau) 2021: MUSE Design Awards, Silver Winner, voor ANA Glass (Verenigde Staten, New York) 2020: Sky Design Awards, Bronze Winner, voor ANA Glass (Canada) 2019: People's Notre-Dame Cathedral Design Competition, finalist (2e); georganiseerd door GoArchitect (Verenigde Staten) 2015: iF Design Award (Duitsland) 2015: World Architecture (WA) Awards, 18e cyclus 2014: DSA Design Award, eervolle vermelding (Japan) 2014: SDA Award, dubbele selectie (Japan) 2012: World Architecture (WA) Awards, 12e cyclus 2011: JCD Design Award, zilver, voor Salon du Fromage (Japan)
Literatuur Het werk van 100 architecten en creatieven van de nieuwe generatie, X-Knowledge HOME, speciale editie nr. 14, 2010. B1 Magazine, 2010 kotaro horiuchi 2010 (monografie), 2010 kotaro horiuchi 2012 (monografie), 2012 kotaro horiuchi 2014 (monografie), 2014 Frédéric Migayrou (red.): Dominique Perrault Architecture. Éditions HYX / Centre Pompidou, 2008 (tentoonstellingscatalogus, Centre Pompidou, 2008) Shotenkenchiku, april 2011 À VIVRE, nr. 60, 2011 Gids van de Meiji-universiteit, editie 2012, 2011 SPA-DE, 2011 Annual of Space Design in Japan, 2012 en 2015 (Rikuyosha) Phaidon Atlas, 2015 Go Architects: TOP 50 VISIONS OF NOTRE DAME. 2019 (bundeling van de finalisten van de Notre-Dame-wederopbouwprijsvraag; bevat "Forest Roof" van het team onder leiding van Kotaro Horiuchi) iF Design Yearbook, iF International Forum Design (het officiële jaarboek met de winnaars van de iF Design Award) Merci Magazine: Sky Design Awards Annual (het officiële jaarboek met de winnaars van de Sky Design Awards) Grands Prix du Design (int.design / Agence PID, Canada), officiële publicatie met de winnaars
Externe links
Forest Roof — People's Notre-Dame Design Competition ONE SAPPORO STATION TOWER — Urban Thresholds (Grands Prix du Design) Internationaal rapport, JIA Bulletin (najaar 2024)
Referenties "Kotaro Horiuchi, een architect van een nieuwe generatie die zes talen spreekt", Nikkan Sugoi Hito! (in het Japans/Engels). Het werk van 100 architecten en creatieven van de nieuwe generatie, X-Knowledge HOME, speciale editie nr. 14, 2010. . "Kotaro Horiuchi", France News Digest. "Kotaro Horiuchi, Japans architect in Frankrijk: 'een ondefinieerbare stijl'", French Code. KOTARO HORIUCHI Profile Page, World Architecture Community (geraadpleegd op 29 augustus 2026). Kotaro Horiuchi Architecture, Architizer (geraadpleegd op 29 augustus 2026).