Otto van het Duitse Otto-Versand exploiteerde een korte periode eigen warenhuizen. Het bedrijf exploiteerde tussen 1970 en 1974 vijf warenhuizen en vormde een poging van oprichter Werner Otto om naast de postorderactiviteiten een eigen positie in de stationaire detailhandel op te bouwen.
Geschiedenis De uitbreiding van Otto naar de fysieke detailhandel kwam voort uit de wens van Werner Otto om het succesvolle postorderbedrijf een tweede verkoopkanaal te geven. De hiervoor gebruikte vastgoedactiviteiten waren aanvankelijk ondergebracht bij de Werner Otto Grundstücks-Entwicklung GmbH (WOG), die zich bezighield met de ontwikkeling van commerciële gebouwen en woningen. In het begin van de jaren 1970 werd deze onderneming omgevormd tot de Einkaufs-Center-Entwicklung, beter bekend als ECE.
Al vóór de vorming van een eigen warenhuisorganisatie had Otto ervaring opgedaan met zogenoemde Gemeinschaftswarenhäuser. Naar Zweeds voorbeeld werden in Braunschweig en Langenhagen bij Hannover warenhuizen onder de naam Skala geopend. Daarnaast ontstond in Kassel het Deutsche Einkaufszentrum (DEZ), een vroeg voorbeeld van een groot winkelcentrum waarin verschillende ondernemingen onder één dak waren samengebracht.
Daarnaast werden warenhuizen ontwikkeld in Hamburg, Berlijn, Recklinghausen en Mülheim an der Ruhr. In het door ECE ontwikkelde Hessen-Center in Frankfurt am Main werd in 1971 ook een Otto-warenhuis geopend. Het laatste Otto-warenhuis werd in 1973 in Mülheim geopend.
De ontwikkeling van de warenhuizen vond plaats in een periode waarin de traditionele warenhuissector sterk groeide, maar waarin tegelijkertijd nieuwe vormen van detailhandel en winkelcentra opkwamen. Otto probeerde hiermee aan te sluiten bij veranderingen in het koopgedrag en bij de groei van de zelfbedieningsdetailhandel. De onderneming was daarbij niet alleen gericht op de verkoop van artikelen uit het Otto-assortiment, maar op een bredere stationaire winkelervaring.
Het warenhuisexperiment bleek echter minder succesvol dan gehoopt. Werner Otto constateerde dat het moeilijk was om met nieuwe warenhuizen op te boksen tegen de reeds gevestigde warenhuisketens. In september 1973 maakte het tijdschrift Die Zeit bekend dat Otto zijn vijf warenhuizen uit handen zou geven. Ongeveer 1.500 werknemers waren bij de warenhuizen betrokken. De exploitatie zou vanaf 1974 worden overgenomen door de Düsseldorfer warenhuisgroep Horten AG, nadat onderhandelingen met andere geïnteresseerden, waaronder een Amerikaanse onderneming, geen resultaat hadden opgeleverd.
De overdracht vond plaats in de vorm van verhuur en niet als een volledige verkoop van het vastgoed. Otto behield daarmee de beschikking over de panden en kon zijn activiteiten geleidelijk verleggen van het exploiteren van warenhuizen naar het ontwikkelen en beheren van winkelcentra. Het Bundeskartellamt beschouwde de verhuur van de vijf warenhuizen als een belangrijke bedrijfsovergang, omdat Otto daarmee een volledige distributietak van zijn onderneming opgaf.
Horten nam de vijf locaties vanaf 1974 in gebruik. De voormalige Otto-locaties werden grotendeels geïntegreerd in de Horten-organisatie en kregen de naam Horten; enkele locaties kregen de naam Hanse SB. De voormalige Otto-warenhuizen in Hamburg en Frankfurt die later door Horten werden geëxploiteerd, worden in bronnen eveneens genoemd in verband met de uitbreiding van Horten in deze periode.
De beëindiging van het warenhuisexperiment betekende niet het einde van Otto's activiteiten in de fysieke detailhandel. Integendeel, Werner Otto verlegde het zwaartepunt naar de ontwikkeling van overdekte winkelcentra. De ervaringen met de warenhuizen hadden hem ervan overtuigd dat een combinatie van meerdere winkels, horeca en andere voorzieningen meer perspectief bood dan een afzonderlijk warenhuis naast bestaande concurrenten. De ECE ontwikkelde zich vervolgens tot een van de belangrijkste ontwikkelaars en beheerders van winkelcentra in Duitsland en daarbuiten. Een voorbeeld van deze overgang was het in 1973 geopende Rhein-Ruhr-Zentrum in Mülheim. Het centrum werd ontwikkeld door onder meer VEBA/Stinnes, Karstadt, C&A en Otto en omvatte bij de opening 57 winkels en dienstverlenende bedrijven. Het Otto-Warenhaus was een van de belangrijkste ondernemingen in het nieuwe centrum.
Filialen +NaamPlaatsAdresJaar van openingJaar van sluitingBijzonderhedenOtto WarenhausFrankfurt am MainBorsigallee19711974 omgedoopt in HortenIn Hessen CenterOtto WarenhausMülheim an der RuhrHumboldtring1 maart 19731974 omgedoopt in HortenIn Rhein Ruhr ZentrumRecklinghausenLöhrhof 51982 omgedoopt in Hanse SBGepland door Otto als onderdeel van winkelcentrum Löhrhof. Na de overname door Horten is het warenhuis geopend als Horten.Otto WarenhausHamburg PoppenbüttelHeegbarg1974 omgedoopt in HortenIn Alstertal EinkaufszentrumOtto WarenhausHamburg-Eidelstedt1974 omgedoopt in Hanse SBOtto WarenhausBerlijnSenftenberger Ring1974 omgedoopt in HortenIn het Märkische Viertel
Categorie:Duits warenhuis