De Christiaan Huygens was een Nederlands motorschip dat als passagiers- en vrachtschip werd gebouwd voor de Stoomvaart-Maatschappij Nederland (SMN). Het in 1927 te water gelaten mailschip kwam in 1928 in dienst op de lijn tussen Amsterdam en Batavia in Nederlands-Indië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het ingezet als troepentransportschip. Op 26 augustus 1945 liep het bij Westkapelle op een zeemijn; het zwaar beschadigde schip werd aan de grond gezet en brak op 5 september in tweeën.
Bouw en inrichting thumb|De tewaterlating van de Christiaan Huygens in Amsterdam op 28 september 1927.
De Christiaan Huygens werd als bouwnummer 186 gebouwd door de Nederlandsche Scheepsbouw Maatschappij in Amsterdam. De tewaterlating vond plaats op 28 september 1927 en de oplevering op 26 januari 1928. Het schip was vernoemd naar de Nederlandse natuurkundige en astronoom Christiaan Huygens. Bij de proefvaart was het het grootste tot dan toe in Nederland gebouwde zeeschip.
Het schip was 168,1 meter lang en 20,9 meter breed en mat bij oplevering 15.637 brt. De voortstuwing bestond uit twee tiencilinder-dieselmotoren van Sulzer, die gezamenlijk 11.600 bhp leverden. Iedere motor dreef een scheepsschroef aan. De dienstsnelheid bedroeg ongeveer 16,5 knopen. Er was accommodatie voor 638 passagiers.
De Christiaan Huygens had een luxueuze inrichting met salons, eetzalen, een leeszaal en een gymnastiekruimte. Bij de decoratie waren de kunstenaars Carel Adolph Lion Cachet en Lambertus Zijl betrokken. Het interieur bevatte onder meer bronzen beeldhouwwerk, rijk bewerkte plafonds, tropische houtsoorten, marmer en onyx.
Lijndienst Op 28 februari 1928 vertrok de Christiaan Huygens uit Amsterdam voor haar eerste reis naar Batavia. Het schip vervoerde op de geregelde Indiëdienst passagiers, post en vracht. Het bleef tot het uitbreken van de oorlog voornamelijk op de verbinding tussen Amsterdam en Batavia varen.
Oorlogsdienst Na de Duitse inval in Nederland werd de Christiaan Huygens tussen 10 augustus en 14 september 1940 in Sydney verbouwd tot troepentransportschip. Vervolgens kwam het schip onder beheer van de geallieerden. In 1940 vervoerde het als onderdeel van konvooi US.5 Australische militairen naar het Midden-Oosten.
In de daaropvolgende jaren werd het schip ingezet op de Atlantische Oceaan, de Middellandse Zee en de Indische Oceaan. In juli 1943 nam het deel aan Operatie Husky, de geallieerde landing op Sicilië.
Mijnongeval en wrak Na een herstelbeurt in Antwerpen vertrok de Christiaan Huygens op 25 augustus 1945 richting Londen, met een geplande tussenstop in Rotterdam. Daar zouden verzwakte Nederlandse kinderen aan boord komen voor een herstelverblijf in Engeland.
Op 26 augustus liep het schip ongeveer tien zeemijl ten noordwesten van Westkapelle op een mijn. De explosie sloeg een groot gat in de machinekamer. Omdat de pompen het binnenstromende water niet konden verwerken, werd het schip naar de Zuid-Steenbank gesleept en daar aan de grond gezet. De meeste van de ongeveer 290 opvarenden verlieten het schip in reddingsboten. Eén olieman werd vermist en negen personen raakten gewond, van wie er twee in een ziekenhuis werden opgenomen.
De bergingspogingen werden op 31 augustus gestaakt. Op 5 september brak de romp ter hoogte van de schoorsteen in tweeën, waarna het schip als verloren werd beschouwd. Het scheepswrak ligt nog op de plaats van de stranding, op een diepte van ongeveer dertig meter.
Bronnen, noten en/of referenties
Categorie:Passagiersschip Categorie:Schip gebouwd in Nederland Categorie:Scheepswrak Categorie:Schip op naam