Gerardus Albertus de Stoppelaar (Balk, 26 januari 1894 – Wassenaar, 1 september 1968) was een Nederlands officier van het Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger (KNIL) en functionaris bij de KLM. Hij was onder meer adjudant en intendant van het huis van de gouverneur-generaal van Nederlands-Indië. Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende hij opnieuw als reserve-luitenant-kolonel in Australië. In 1945 was hij commandant van Camp Columbia bij Brisbane en tot mei 1945 berustte de algemene leiding over het Vrouwenkorps KNIL bij hem.
Militaire loopbaan in Nederlands-Indië De Stoppelaar volgde zijn officiersopleiding aan de Koninklijke Militaire Academie in Breda, waar hij werd opgeleid voor de cavalerie in Nederlands-Indië. Op 12 juni 1915 werd hij benoemd tot tweede luitenant en op 12 juni 1918 bevorderd tot eerste luitenant.
Met ingang van 2 november 1922 werd hij in Den Haag bij de Hogere Krijgsschool gedetacheerd voor het volgen van de cursus voor algemene krijgskundige studiën. In februari 1927 werd hij benoemd tot adjudant van de gouverneur-generaal en in augustus van dat jaar bevorderd tot ritmeester. Later vervulde hij tevens de functie van intendant van het huis van de gouverneur-generaal. Met ingang van 31 december 1936 werd hij op eigen verzoek eervol van beide functies ontheven.
Op 30 november 1937 verliet De Stoppelaar op eigen verzoek eervol de actieve militaire dienst. Daarbij werd hem de titulaire rang van majoor verleend.
Tweede Wereldoorlog thumb|right|upright=1.05|Inspectie van het Vrouwenkorps van het KNIL in Camp Columbia, 8 augustus 1945. In de archiefbeschrijving wordt G.A. de Stoppelaar als een van de aanwezige officieren genoemd.
Tijdens de oorlog keerde De Stoppelaar als reserve-luitenant-kolonel terug in militaire dienst en was hij werkzaam in Australië. In 1945 was hij commandant van Camp Columbia in Wacol. Naast de Australische pers wordt hij ook in de foto-inventaris van het Indonesische nationale archief aangeduid als commandant in Camp Columbia. Vanaf juli 1944 was Camp Columbia het hoofdkwartier van het Nederlands-Indische bestuursapparaat in ballingschap.
Het Vrouwenkorps van het KNIL werd bij ministerieel besluit van 5 maart 1944 formeel opgericht. In het eerste jaar beschikte het korps niet over eigen commandanten en lag de algemene leiding bij De Stoppelaar. Op 16 mei 1945 legden drie vrouwelijke officieren de eed af; vanaf dat moment had het korps een eigen vrouwelijke commandante en officieren.
Loopbaan bij de KLM In 1937 trad De Stoppelaar in dienst van de KLM. Voor de oorlog was hij vertegenwoordiger van de luchtvaartmaatschappij op Java.
Na de oorlog was hij directeur van het Opleidingsinstituut van de KLM in Den Haag. In april 1957 nam hij na ongeveer tien jaar afscheid van de opleiding van stewardessen. Hij bleef daarna nog enige tijd voor de KLM werkzaam bij de bedrijfszelfbescherming.
Onderscheidingen De Stoppelaar werd in 1933 benoemd tot ridder in de Orde van Oranje-Nassau met de Zwaarden. Daarnaast was hij ridder in het Franse Legioen van Eer.
Bronnen, noten en/of referenties
Categorie:Militair in het KNIL Categorie:Nederlands militair in de Tweede Wereldoorlog Categorie:Nederlands persoon uit de luchtvaart