miniatuur|Ovoo in de Gobiwoestijn, Dornogovĭ, Mongolië Ovoo, oboo of obo (Mongools: - , Boerjatisch: - , Chakassisch: - , Traditioneel Mongools:, "hoop"; Chinees: , letterlijk "prachtige bundel", d.w.z. "heiligdom") zijn steenstapels die in de Mongoolse volksreligieuze praktijk gebruikt worden als grensmarkeringen of heiligdommen en in de religieuze praktijken van andere Mongoolse volkeren. Hoewel sommige ovoos simpelweg uit een hoop stenen bestaan, bevatten de meeste takken en khadag die erin gestoken zijn. Bij afwezigheid van stenen kunnen ovoos volledig uit takken bestaan, of zelfs uit aarde of zand.

Ovoos worden vaak aangetroffen op bergtoppen en op hoge plekken zoals bergpassen. In de moderne tijd hebben sommige ervan zich ontwikkeld tot grote en uitgebreide bouwwerken, die meer op tempels lijken dan op eenvoudige altaren. Ze dienen voornamelijk als plaatsen voor de verering van de Hemel en mindere goden onder leiding van sjamanen en oudsten van de familie, maar ook voor boeddhistische ceremonies.

Historische achtergrond Het boeddhistische ritueel rond de ovoo gaat terug tot de 16e eeuw, maar sommige geleerden geloven dat de oorsprong van de ovoos teruggaat tot de prehistorie. Teksten die door Mongoolse lama's worden gebruikt om offers aan ovoos te brengen en te verrichten, werden in de 19e eeuw geschreven door de derde Mergen Gegeen. Hoewel de opvatting dat ovoos overblijfselen waren van het Mongoolse sjamanisme binnen het boeddhisme werd uiteengezet door de Boerjatische geleerde Dorzji Banzarov, is gebleken dat ovoos vóór de opkomst van het Tibetaans boeddhisme in Mongolië alleen als markeringen werden gebruikt in plaats van als heilige plaatsen.

Ovoo-verering was tijdens de Volksrepubliek Mongolië net als andere vormen van religie officieel verboden, maar na 1990 was er een grote heropleving waardoor het een van de meest prominente aspecten van de herleefde religieuze praktijk is geworden.

Gebruiken miniatuur| Ovoos in Nationaal Park Gorhi-Terelzj video Ovoo's bevinden zich meestal op hoger gelegen terrein, zoals bergpassen en bergtoppen. Ze kunnen ook in de buurt van rivieren of bronnen of op belangrijke kruispunten worden gevonden.

Tijdens het reizen is het de gewoonte om te stoppen en driemaal met de klok mee rond een ovoo te cirkelen, om een veiligere reis te hebben. Meestal worden stenen van de grond geraapt en aan de hoop toegevoegd. Men kan ook offers brengen in de vorm van snoep, geld, melk of wodka. Als iemand haast heeft tijdens het reizen en geen tijd heeft om bij een ovoo te stoppen, is toeteren bij het passeren van de ovoo voldoende. Veel ovoo hebben ook dierenschedels bovenop zich.

Tijdens de ceremonie Ovoos zijn locaties voor hemelse vereringsceremonies die doorgaans aan het einde van de zomer plaatsvinden. Aanbidders plaatsen een boomtak of stok in de ovoo en binden een blauwe khadag, een ceremoniële zijden sjaal die symbool staat voor de open hemel en de hemelgeest Tengri of Tengger, aan de tak. Vervolgens steken ze een vuur aan en brengen ze voedseloffers, gevolgd door een ceremoniële dans en gebeden (de gelovigen zitten aan de noordwestkant van de ovoo), en een feestmaal met het overgebleven voedsel van de offers.

In plaatsnamen Een aantal plaatsnamen bevat het woord Ovoo :

Mongolië Bajan-Ovoo, Bajanhongor Bajan-Ovoo, Hentii Bajan-Ovoo, Ömnögovi Mandal-Ovoo, Ömnögovi Sajhan-Ovoo, Dundgovi Tsagaan-Ovoo, Dornod Binnen-Mongolië Bajan Obo, Binnen-Mongolië

Categorie:Boeddhisme in Mongolië Categorie:Cultuur in Mongolië Categorie:Religie in Mongolië