Alex Powell (Miami, Florida, 18 september 2007) is een Jamaicaans-Amerikaans autocoureur. Tussen 2019 en 2025 maakte hij deel uit van het Mercedes Junior Team, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Mercedes. Hij is de neef van atleet Asafa Powell.
Carrière Karting Powell begon zijn autosportcarrière in het karting op achtjarige leeftijd. Hij begon in de Verenigde Staten in 2016, waar hij meerdere kampioenschappen in de top 3 eindigde. Eind 2018 maakte hij de overstap naar Europa en won hier direct de WSK Final Cup in de 60 Mini-klasse. In 2019 reed hij in deze klasse in diverse Italiaanse en Europese kampioenschappen en won hij de Mini ROK-klasse in de South Garda Winter Cup. Dat jaar werd hij ook opgenomen in het Mercedes Junior Team, het opleidingsprogramma van het Formule 1-team van Mercedes. In 2020 begon hij met een zege in de Andrea Margutti Trophy en maakte hij tijdens het jaar de overstap naar de OK Junior-categorie. In 2021 behaalde hij hierin top 3-finishes in de WSK Super Master Series, de WSK Euro Series en de WSK Final Cup.
In 2022 stapte Powell binnen het karting over naar de OK-klasse. Hij werd dat jaar tweede in het Europees kampioenschap, achter Kean Nakamura-Berta. In 2023 won hij de Champions of the Future in dezelfde categorie. Tevens werd hij derde in het Europees kampioenschap, achter René Lammers en Gabriel Gomez. Ook werd hij tweede in het wereldkampioenschap karting in de KZ2-klasse, achter Niels Tröger.
Formule 4 Tegen het einde van 2023 maakte Powell de overstap naar het formuleracing en maakte hij zijn Formule 4-debuut in het Italiaans Formule 4-kampioenschap voor het team Prema Racing. Hij behaalde een kampioenschapspunt met een tiende plaats in de seizoensfinale op het Autodromo Vallelunga.
In 2024 begon Powell het seizoen in het Formule 4-kampioenschap van de Verenigde Arabische Emiraten bij het team Mumbai Falcons Racing Limited. Hij won een race op het Dubai Autodrome en stond daarnaast nog drie keer op het podium. Met 105 punten werd hij zesde in het eindklassement. Vervolgens keerde hij terug naar de Italiaanse Formule 4 bij Prema en reed hij voor hetzelfde team ook in het Euro 4 Championship. In de Italiaanse Formule 4 stond hij zes keer op het podium en werd hij vijfde in de eindstand. Ook kwam hij in aanmerking voor het rookiekampioenschap, waar hij tien races won en de titel behaalde. In de Euro 4 won hij een race op het Autodromo Nazionale Monza, waardoor hij met 49 punten negende in het klassement werd. Ook hier deed hij mee in het rookiekampioenschap, waarin hij met twee zeges vierde werd.
In 2025 werd de Formule 4-kampioenschap van de VAE vervangen door het Formule 4-kampioenschap van het Midden-Oosten, waarin Powell overstapte naar het team R-ace GP. Hij won vijf races - twee op zowel Dubai als het Losail International Circuit en een op het Yas Marina Circuit - en stond hiernaast nog vier keer op het podium, waardoor hij met 281 punten tweede achter Emanuele Olivieri werd. Vervolgens keerde hij terug naar de Italiaanse Formule 4 en de Euro 4, hernoemd naar de E4, eveneens uitkomend voor R-ace. In de Italiaanse Formule 4 won hij tweemaal op het Circuit Mugello en stond hij in de rest van het jaar nog twee keer op het podium. Hiermee zakte hij met 126 punten naar de negende plaats in de eindstand. In de E4 won hij ook een race op Mugello, tevens het circuit waar hij zijn enige twee andere podiumfinishes van het seizoen behaalde. Met 86 punten werd hij vijfde in het klassement. Hiernaast nam hij deel aan de seizoensopener van het Spaans Formule 4-kampioenschap op het Motorland Aragón voor Saintéloc Racing, maar na een uitvalbeurt in de eerste race verscheen hij in de andere twee races niet aan de start. Aan het eind van het jaar verliet hij het Mercedes Junior Team.
Formule Regional In 2025 maakte Powell zijn Formule Regional-debuut in het Formula Regional European Championship als gastcoureur bij Prema tijdens het raceweekend op de Red Bull Ring als eenmalige vervanger van Doriane Pin. Hij eindigde de races op de plaatsen 22 en 21.
In 2026 begon Powell het jaar in de Formula Regional Middle East Trophy, uitkomend voor het team Pinnacle Motorsport. Hij eindigde driemaal op het podium en werd met 76 punten vierde in het klassement, achter Nakamura-Berta, Rashid Al Dhaheri en Alexander Abkhazava. Hij kwam ook in aanmerking voor het rookiekampioenschap, waar hij een zege op Yas Marina behaalde en vierde in de eindstand werd.
Eurocup-3 In 2026 maakte Powell de overstap naar de Eurocup-3, waarin hij voor Campos Racing reed. Hij debuteerde in de klasse in het winterkampioenschap, waar hij twee podiumfinishes op het Autódromo Internacional do Algarve en het Circuito Permanente del Jarama behaalde. Met 74 punten werd hij vijfde in de eindstand. Tevens werd hij achter Lammers tweede in het rookiekampioenschap. In het hoofdseizoen behaalde hij in de eerste seizoenshelft twee podiumplaatsen op het Circuit Paul Ricard en het Autodromo Internazionale Enzo e Dino Ferrari.
Formule 3 In 2026 maakte Powell zijn debuut in het FIA Formule 3-kampioenschap in de laatste twee raceweekenden van het seizoen op Monza en het Circuito de Madring als vervanger van de vertrokken Louis Sharp bij Prema.
Externe links Officiële website Statistieken op Driver Database
Categorie:Jamaicaans autocoureur Categorie:Amerikaans autocoureur