Wilhelmus van Eenhoorn (Leiderdorp, 5 januari 1691 - Maarssen, 2 februari 1759) was een Nederlandse predikant en schrijver.
Levensloop Van Eenhoorn ging in 1709 studeren in Leiden. Twee jaar later studeerde hij in Utrecht.
In 1714 kreeg Van Eenhoorn een aanstelling als predikant in Aalsmeer. Zijn voorganger had een hoge leeftijd bereikt, waardoor er weinig activiteit meer was binnen de kerkgemeenschap. Van Eenhoorns energieke inzet zorgde voor een heropleving: er moesten zelfs stoelen worden bijgeplaatst bij kerkdiensten en catechisaties.
In 1717 ging hij aan de slag in Arnhem. Hij trouwde hier in 1720 met Magdalena van Oort. Hij schreef in Arnhem twee boekwerken.
In 1750 ging Van Eenhoorn wegens ziekte met emeritaat. Hij verliet Arnhem en ging in Maarssen op de buitenplaats Hoornoort wonen, waar hij nog een drietal werken schreef.
Werken In zijn opvoedkundige werk De Christelijke jonkheid gaf Van Eenhoorn voorschriften over het opvoeden van jongeren. Hij baseerde zich hierbij op wereldlijke auteurs als John Locke en Jean Pierre de Crousaz en religieuze auteurs als Johannes de Swaef. Van Eenhoorn legde in zijn werk een grote nadruk op het voeren van gesprekken met kinderen: door met het kind te redeneren kon men zowel het verstand als het hart van het kind overtuigen. Hij vond fysieke straffen alleen toegestaan als het onmogelijk was met een kind te rederen.
Op theologisch gebied was Van Eenhoorn een gematigd man die niet hield van uitersten. Hij kan worden gerekend tot de evangelisch-bevindelijke stroming. miniatuur|De buitenplaats Hoornoord te Maarssen Hieronder volgt het overzicht van zijn werken:
Euthanasia of de kunst om wèl te sterven (1744-1746, 4 delen) Wèl Leven, vooral wat het verstandig en geloovig leven aangaat (1746-1751, 6 delen) De Christelijke jonkheid, waarin over de opvoeding en de plichten der jeugd gehandeld wordt (1753-1755, 3 delen) De Christelijke ouderdom (1755-1756, 2 delen) Leven der Christenen (1758, 3 delen)
Categorie:Nederlands predikant Categorie:Nederlands schrijver