Petrus Jacobus Marant (Bavinkhove, 30 januari 1743 - Kortrijk, 12 september 1812) was een Zuid-Nederlands priester, theoloog en hoogleraar.
Biografie Pierre-Jacques Marant studeerde aan de pedagogie De Lelie aan de Universiteit Leuven. Hij doceerde vervolgens aan het Driutiuscollege. In 1770 werd hij tot priester gewijd. In 1775 werd hij president van het Vigliuscollege, wat hij bleef tot 1790. Een jaar later promoveerde hij tot doctor in de theologie. Ook in 1776 werd hij professor ordinarius en in 1783 professor primarius in de kerkgeschiedenis. In 1780-1781 was hij rector van de universiteit. Hij speelde een belangrijke rol in de hervormingen van de theologiefaculteit en werd tijdens de Brabantse Omwenteling geschorst. Vervolgens werd hij provoost van de Sint-Salvatorkerk in Harelbeke.
Literatuur Edmond REUSENS, 'Pierre-Jacques Marant', in Biographie nationale de Belgique, vol. 13, Brussel, Académie royale des sciences, des lettres et des beaux-arts de Belgique, 1894-1895, 408-414. Jan ROEGIERS, 'De Leuvense Faculteit der Theologie in de eeuw van de verlichting (1730-1797)', in Edmond J.M. VAN EIJL, (red.), Facultas S. Theologiae Lovaniensis 1432-1797. Bijdragen tot haar geschiedenis, Leuven, Leuven University Press, 1977, 433-494. Jan ROEGIERS, De Leuvense theologen en de verlichting. Onderwijs, wetenschap, polemiek en politiek van 1730 tot 1797, vol. 3, onuitgegeven dissertatie, Katholieke Universiteit Leuven, 1979, 733-734.
Externe link
Categorie:Rector van de Universiteit Leuven (1425-1797) Categorie:Zuid-Nederlands theoloog (voor 1830) Categorie:Persoon in de Nederlanden in de 18e eeuw Categorie:Zuid-Nederlands hoogleraar (voor 1830)