Audley Rural is een civil parish in het district Newcastle-under-Lyme, in het Engelse graafschap Staffordshire. De parish ligt in het noordwesten van Staffordshire, nabij de grens met Cheshire, en omvat ongeveer 2.717 hectare. Audley is de grootste nederzetting en vormt het traditionele centrum. Tot de andere nederzettingen behoren onder meer Bignall End, Halmer End, Miles Green, Park End, Shraleybrook, Scot Hay, Dunkirk, Wood Lane en Alsagers Bank.
Bij de volkstelling van 2021 telde Audley Rural ongeveer 8.300 inwoners en 3.700 huishoudens. Hoewel het gebied tegenwoordig overwegend landelijk van karakter is, werd de ontwikkeling ervan gedurende de 19e en vroege 20e eeuw sterk bepaald door de winning van steenkool.
Geografie en nederzettingen miniatuur|links|Landelijk gebied aan de oostzijde van Audley
Audley Rural ligt ten noordwesten van de stad Newcastle-under-Lyme en ten westen van Stoke-on-Trent. Het landschap bestaat uit een afwisseling van dorpen en gehuchten, landbouwgrond en voormalige industrie- en mijnterreinen. De nederzettingen liggen verspreid over de parish en hebben ieder een eigen historische kern.
Audley ligt centraal in het gebied. Bignall End ligt direct ten oosten ervan, terwijl Miles Green en Halmer End zich verder naar het zuiden bevinden. Scot Hay ligt in het zuidoosten. Andere kleinere nederzettingen en gehuchten liggen verspreid over het landelijke gebied.
De parish behoort bestuurlijk tot het district Newcastle-under-Lyme en tot de Engelse regio West Midlands. Het gebied grenst in het noordwesten aan Cheshire.
Geschiedenis Audley in de middeleeuwen De geschiedenis van het gebied gaat terug tot ten minste de Angelsaksische periode. Audley werd in het Domesday Book van 1086 vermeld als Aldidelege. De naam wordt verklaard als 'de open plek of weide van Ealdgyth', waarbij Ealdgyth een Angelsaksische vrouwennaam is. Ten tijde van de Domesday-opname behoorde het landgoed aan Gamel, een thegn van de koning. Het bestond uit landbouwgrond, bos en een kleine hoeveelheid weideland.
In de Middeleeuwen kwam het landgoed in bezit van de familie Audley. De familie behoorde tot de belangrijkste adellijke geslachten van de streek en bezat onder meer Heighley Castle ten zuidwesten van Audley. James, 5th Lord Audley, sneuvelde in 1459 tijdens de Slag bij Blore Heath, een van de veldslagen van de Rozenoorlogen, waar hij aan de Lancastrische zijde vocht.
Het landgoed werd in 1707 verkocht aan de familie Gerard. Later kwam het achtereenvolgens in handen van de families Meynell en Boughey. De bezittingen van de Boughey-familie werden in het begin van de 20e eeuw grotendeels opgesplitst en verkocht.
Kerk en religie De parochiekerk van St James in Audley dateert grotendeels uit omstreeks 1300. De kerk is gebouwd van zandsteen en heeft een westtoren, een schip met zijbeuken en een koor. In 1846 werd het gebouw gedeeltelijk herbouwd en gerestaureerd onder leiding van de architect George Gilbert Scott. De kerk is aangewezen als een Grade II* listed building.
Naast de Anglicaanse Kerk kende het gebied vanaf de 18e en 19e eeuw een sterke non-conformistische traditie. Vooral het Methodisme kreeg er veel aanhang. In Audley wordt in 1809 voor het eerst een Wesleyan Methodist chapel vermeld; in de omliggende mijnwerkersgemeenschappen ontstonden in de 19e en vroege 20e eeuw eveneens methodistische en andere protestantse kapellen.
Mijnbouw en industrialisatie Tijdens de Industriële revolutie werd de steenkoolwinning de belangrijkste industrie van het gebied. In 1803 waren rond Audley al zes kolenmijnen in bedrijf. In de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw was de mijnbouw de voornaamste werkgever voor een groot deel van de bevolking.
De ontwikkeling van de mijnen leidde tot de aanleg van een uitgebreid netwerk van spoorlijnen waarmee de steenkool naar grotere vervoersverbindingen werd gebracht. De Audley-tak van de North Staffordshire Railway werd in 1870 geopend. De lijn liep tussen Keele en Alsager en had onder meer stations bij Audley, Halmer End en Leycett.
miniatuur|Herdenkingsplaats van de Mijnramp van Minnie Pit bij Halmer End
Het ernstigste ongeval in de plaatselijke mijnbouwgeschiedenis vond plaats op 12 januari 1918 in de Minnie Pit bij Halmer End. Bij de Mijnramp van Minnie Pit kwamen 155 mannen en jongens om het leven door een explosie van mijngas en kolenstof. Tijdens de reddingswerkzaamheden overleed later ook een lid van een reddingsploeg. De ramp was de zwaarste mijnramp in de geschiedenis van het steenkoolbekken van North Staffordshire.
De mijnen verdwenen in de loop van de 20e eeuw geleidelijk. Daarmee veranderden Audley en de omliggende mijnwerkersnederzettingen steeds meer in woon- en forensengemeenschappen.
Ontstaan van de civil parish De huidige civil parish Audley Rural ontstond op 1 april 1932 bij een ingrijpende bestuurlijke herindeling. De oudere civil parish Audley werd opgeheven. Het grootste deel ervan, ongeveer 6.774 acre en met in 1931 ruim 8.300 inwoners, vormde de nieuwe parish Audley Rural. Andere delen van de oude parish werden toegevoegd aan Madeley en Newcastle-under-Lyme of gingen deel uitmaken van de nieuwe parish Talke.
De bestuurlijke verandering maakte deel uit van de Staffordshire (North Western Areas) Order van 1932. De nieuwe parish werd opgenomen in het toenmalige Newcastle-under-Lyme Rural District.
Bevolking en bestuur Audley Rural wordt bestuurd door de Audley Rural Parish Council. De raad telt vijftien leden. De parish is met ongeveer 2.717 hectare de grootste civil parish naar oppervlakte binnen het district Newcastle-under-Lyme.
Volgens gegevens uit de volkstelling van 2021 telde het gebied ongeveer 8.300 inwoners in circa 3.700 huishoudens. Ongeveer 19 procent van de bevolking was jonger dan twintig jaar en ongeveer 24 procent was 65 jaar of ouder.
In september 2025 stemden de inwoners in een referendum in met het Audley Rural Neighbourhood Plan. Het plan bevat lokaal ruimtelijk beleid voor onder meer woningbouw, groene ruimten, voorzieningen en bescherming van karakteristieke plaatsen in de parish. Na het referendum werd het onderdeel van het ruimtelijke beleidskader van Newcastle-under-Lyme.
Erfgoed Naast St James' Church zijn verspreid over Audley Rural verschillende beschermde historische objecten aanwezig.
Op Castle Hill bij Audley liggen de resten van een middeleeuwse motte. De aarden heuvel en omringende verdedigingswerken zijn als beschermd archeologisch monument aangewezen.
Aan Church Street in Audley staat een rij winkels en woningen uit omstreeks 1855, ontworpen door William White in een vereenvoudigde neogotische stijl. Delen van de oorspronkelijke spitsboogarcade zijn nog aanwezig.
Ten noorden van het dorp bevindt zich Audley Mill, een vroeg-19e-eeuwse watermolen. In het gebouw zijn onder meer het houten waterrad, tandwielen en later aangebrachte maalwerktuigen bewaard gebleven.
Ook verschillende monumenten herinneren aan de sociale en industriële geschiedenis van de streek. In St James' Church bevindt zich een herdenking van de slachtoffers van de Minnie Pit-ramp, terwijl elders in de parish oorlogsmonumenten en herinneringen aan de vroegere mijnwerkersgemeenschappen bewaard zijn gebleven.
Bronnen
Categorie:Civil parish in Staffordshire