thumb|Leden van M Special Unit bij Lumi op 9 juli 1943. Kort daarna splitste de groep zich in de parties Whiting en Locust. Staand links Thijs Staverman, naast hem Leonard Siffleet.
Operatie Whiting, in Nederlandse bronnen ook aangeduid als Party Whiting, was een geheime Nederlands-Australische inlichtingen- en verkenningsoperatie tijdens de Tweede Wereldoorlog in Nieuw-Guinea. De operatie werd in 1943 uitgevoerd in samenwerking tussen Nederlandse inlichtingendiensten en Australische speciale eenheden. Het doel was het verzamelen van inlichtingen in de omgeving van het door Japan bezette Hollandia in Nederlands-Nieuw-Guinea.
Achtergrond Na de Japanse bezetting van Nederlands-Nieuw-Guinea wilde de Nederlandse inlichtingendienst vanuit Australië informatie verkrijgen over de Japanse militaire aanwezigheid rond Hollandia. De Nederlandse afdeling van de geallieerde inlichtingendiensten bereidde daarom een missie voor waarbij een kleine groep via het binnenland naar het gebied rond Hollandia zou trekken. Daar moest onder meer een waarnemingspost worden ingericht.
De operatie werd uitgevoerd in samenhang met een tweede verkenningsgroep, met de codenaam Locust. Beide groepen maakten deel uit van de speciale operaties die vanuit Australië in Nieuw-Guinea werden uitgevoerd.
De Whiting-party De Whiting-party stond onder leiding van de Nederlandse sergeant Thijs Staverman. De Australische sergeant Leonard Siffleet trad op als radiotelegrafist. Verder maakten de Ambonese militairen M. Raharing en H. Pattiwael deel uit van de groep. In een eerdere fase maakte ook korporaal D.J. Topman deel uit van de party; hij keerde tijdens de tocht terug.
De groep werd per vliegtuig slechts tot Bena Bena in het binnenland gebracht en moest daarna een groot deel van de afstand over land en via rivieren afleggen. Na een maandenlange tocht werd bij Woma, in de omgeving van Lumi en Aitape, een basiskamp ingericht.
Op 9 juli 1943 werden bij Lumi leden van de gezamenlijke groep gefotografeerd. Kort daarna splitsten zij zich in Whiting en Locust. De Whiting-party zette de tocht voort richting Hollandia, terwijl Locust in de omgeving ten zuiden en zuidoosten van Aitape bleef opereren.
In september 1943 bereikte Whiting het gebied van Nederlands-Nieuw-Guinea. Tijdens een verkenning nabij Nemo liep Staverman samen met Pattiwael in een hinderlaag. Staverman kwam daarbij om het leven; Pattiwael wist te ontsnappen en keerde terug naar Siffleet en Raharing.
Gevangenneming en executie De overgebleven drie leden probeerden zich terug te trekken, maar werden gevangengenomen en aan de Japanse strijdkrachten overgedragen. Zij werden verhoord en enige tijd gevangengehouden in de omgeving van Aitape.
Op 24 oktober 1943 werden Siffleet, Pattiwael en Raharing op het strand van Aitape geëxecuteerd. Volgens het Australian War Memorial werden de drie mannen onthoofd. De executies vonden plaats op bevel van de Japanse viceadmiraal Michiaki Kamada, commandant van de Japanse marinestrijdkrachten in het gebied.
Van de executies werden foto's gemaakt. Vooral de foto waarop Siffleet vlak voor zijn onthoofding is afgebeeld, werd later bekend. De opname werd na de geallieerde verovering van het gebied aangetroffen en Siffleet werd in 1945 geïdentificeerd.
Geen van de leden van de uiteindelijke Whiting-party keerde naar Australië terug. Het Australian War Memorial noemt Whiting samen met andere NEFIS-operaties waarbij vrijwel de gehele uitgezonden groep verloren ging.
Literatuur Garth Pratten, "Len Siffleet and the Whiting Mission", Wartime, nr. 5, Australian War Memorial, 1999, p. 32–36.
Categorie:Tweede Wereldoorlog in Nederlands-Indië Categorie:Nederlands-Nieuw-Guinea