Het bombardement op Obersalzberg vond plaats op 25 april 1945 en werd uitgevoerd door de Royal Air Force. Het bombardement was gericht op een woning- en bunkercomplex dat gebouwd was om Adolf Hitler en andere nazi-leiders in te huisvesten. Veel gebouwen werden vernietigd, maar Hitlers woning en bunker werden nauwelijks getroffen. Twee geallieerde vliegtuigen stortten neer, met vier doden tot gevolg. Bij het bombardement kwamen eenendertig Duitsers om.
Achtergrond thumb|right|Adolf Hitler groet Neville Chamberlain op 15 september 1938 op de Berghof. Na de machtsovername van de nazi's in 1933 werd in Obersalzberg-complex gebouwd, bestaande uit chalets en berghutten. Het lag vlakbij de stad Berchtesgaden. Hitler bracht jaarlijks meerdere maanden door in Obersalzberg. Hij ontving vaak internationale leiders in zijn woning, de Berghof. Zo had hij daar in september 1938 een ontmoeting met de Britse premier Neville Chamberlain, die leidde tot het Verdrag van München.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog bleef Hitler Obersalzberg bezoeken en werd het een belangrijk commandocentrum. Hitler bezocht het op 14 juli voor de laatste keer. Er werd een uitgebreid tunnel- en bunkernetwerk aangelegd, nadat de geallieerde bombardementen op Duitsland begonnen. Er was veel luchtafweergeschut aanwezig en een installatie die een rookscherm kon opwerpen. Alle gebouwen werden begin 1944 gecamoufleerd.
De geallieerden hadden eerder overwogen om Obersalzberg te bombarderen. In juni 1944 stelden de geallieerden inlichtingendiensten vast dat Hitler het gevecht tegen de invasie in Normandië leidde vanuit de Berghof. De Royal Air Force maakte een plan voor een aanval op Obersalzberg. De United States Army Air Forces (USAAF) maakten tussen 16 en 20 juni luchtfoto's van het complex. Uiteindelijk besloot het hoofd van de USAAF, generaal Henry Arnold, de aanval af te blazen omdat de kans dat Hitler gedood zou worden zeer klein was. Bovendien waren er twijfels of het op dat moment in de oorlog verstandig was Hitler te doden, omdat de incompetente manier waarop hij zijn legers aanstuurde in het voordeel was van de geallieerden. Mede op basis daarvan werd een nieuw voorstel in februari 1945 afgewezen om Obersalzberg te bombarderen.
Bombardement van 20 februari 1945 Op 20 februari 1945 vond er wel een ongepland bombardement plaats op Obersalzberg. Acht Amerikaanse P-47 Thunderbolts keerden terug uit Italië, waar het niet gelukt was om de missie uit te voeren. De opdracht luidde om in dat geval de bommen af te werpen boven een gelegenheidsdoelwit. Dit werd een trein in de omgeving van Berchtesgaden. De vliegeniers waren zich niet bewust van het belang van de locatie en kregen onverwachts te maken met zeer zwaar luchtafweergeschut.
De geallieerden hadden in april 1945 vrijwel volledige luchtoverwicht boven Duitsland. Bomber Command besloot vanaf 16 april te stoppen met gebiedsbombardementen op Duitse steden, maar in plaats daarvan alleen nog maar precisiebombardementen uit te voeren om de grondtroepen te ondersteunen, en gericht tegen de Duitse marine.
SHAEF, het geallieerde opperbevel, werd naarmate het einde van de oorlog naderde steeds bezorgder dat leden van de nazitop, samen met eenheden van de SS zich zouden terugtrekken in Berchtesgaden er een onneembare vesting van zou maken. Na de oorlog bleek dat die vrees onterecht was. Hitler stuurde in april een deel van zijn persoonlijke staf naar de Berchtesgaden, maar bleef zelf in Berlijn. Van de nazitop nam alleen Hermann Goring zijn toevlucht tot Obersalzberg, maar de luchtmaarschalk werd daar door Hitler onder huisarrest geplaatst, omdat hij Hitler een telegram had gestuurd waarin hij toestemming vroeg het Duitse opperbevel over te nemen.
Het hoofd van Bomber Command Arthur Harris besloot, met instemming van SHAEF, in april 1945 dat Obersalzberg zou worden aangevallen. De aanval diende ter ondersteuning van het Amerikaanse Vijftiende Leger dat snel oprukte richting München. Het Amerikaanse leger was geen voorstander van de aanval, omdat zijn vreesden dat de ruïnes door de Duitsers beter te verdedigen waren dan onbeschadigde gebouwen. Ondanks dat bezwaar ging de aanval door.
De Berghof en het Adelaarsnest waren de belangrijkste doelwitten, naast huizen van de nazitop en onderkomens voor de SS. Daarnaast waren er alternatieve doelen, waaronder een aantal bruggen in Salzburg, voor vliegtuigen die niet in staat waren Obersalzberg te bereiken.
Bombardement van 25 april 1945 In de ochtend van 25 april 1945 stegen vanuit Engeland 359 Avro Lancasters op. De bommenwerpers werden begeleid door 16 De Havilland Mosquito's, die de gronddoelen moesten markeren. De bommenwerpers werden begeleid door 13 Britse squadrons jachtvliegtuigen en 98 Amerikaanse P-51 Mustangs. De vliegtuigen zetten eerst koers richting Parijs, en vanaf daar richting Obersalzberg. Alleen de laatste vierhonderd kilometer bevonden de vliegtuigen zich boven vijandig gebied. De blootstelling aan luchtafweergeschut was van korte duur en onderweg kwamen ze geen Duitse vliegtuigen tegen.
De eerste aanvalsgolf bereikte Berchtesgaden om half tien, maar konden niet direct aanvallen. De Mosquito's hadden moeite om de doelwitten te lokaliseren vanwege de mist en de sneeuw. De radiosignalen die konden helpen bij het lokaliseren, werden geblokkeerd door de bergen. De verdediging kon geen rookscherm opwerpen vanwege een tekort aan chemicaliën. Toen de tweede aanvalsgolf arriveerde tussen 9:51 uur en 10:11 uur, waren de doelen intussen wel gemarkeerd. Het 617e Squadron RAF was de eerste eenheid die aanviel. Zij dropten de zware Tallboy-bommen, die in staat werden geacht bunkers te vernietigen. De derde aanvalsgolf volgde tussen 10:42 uur en 11:00 uur.
Luchtafweergeschut haalde twee bommenwerpers neer. Een Lancaster behoorde tot de Royal Australian Air Force. Het vliegtuig maakte een noodlanding bij de stad Traunstein. Alle inzittenden overleefden de aanval. Na een paar dagen krijgsgevangenschap werden zij bevrijd. Het tweede vliegtuig behoorde tot het 619e Squadron RAF. Vier inzittenden verloren het leven.
Het resultaat was wisselend. Het Kehlsteinhaus, een van de hoofddoelen, was niet geraakt, terwijl de Berghof slechts lichtjes beschadigd was. De barakken van de Waffen-SS en de huizen van Hermann Göring en Martin Bormann waren wel vernietigd. Het bunkercomplex was nog vrijwel intact. Aan Duitse zijde kwamen 31 mensen om, waaronder een aantal kinderen. De USAAF viel op 25 april 1945 in de hele regio doelen aan, waaronder de munitiefabrieken van Škoda Works in Pilsen en doelen in Freilassing, Bad Reichenhall, Hallein, Salzburg en Traunstein. Daarbij werden verschillende treinstations, ziekenhuizen en de energievoorziening geraakt. Meer dan driehonderd burgers verloren het leven.
Veel mensen trokken in de dagen na de aanval weg uit Obersalzberg. In opdracht van Adolf Hitler werd de Berghof vernietigd. Amerikaanse troepen veroverden het gebied op 4 mei 1945. Hermann Göring, die het bombardement overleefd had, werd op 9 mei 1945 gearresteerd.
Nasleep thumb|right|De ruïnes van het huis van Hermann Göring in 1948. In de dagen en weken na de inname van Obersalzberg werd het gebied geplunderd door Amerikaanse en Franse troepen, waaronder de ruïnes van de Berghof. Deze plunderingen waren veel omvangrijker in vergelijking met andere Duitse steden. De Amerikaanse fotojournaliste Lee Miller arriveerde kort na de inname in Obersalzberg en gaf als commentaar dat "er helemaal niets is achtergebleven voor een museum over de grote oorlogscrimineel, en dat verspreid over de hele ganse aarde mensen voor altijd een servetring of een augurkenvork getoond krijgen die aan Hitler toebehoord zou hebben".
Voor de meeste vliegeniers was de aanval op Obersalzberg hun laatste gevechtsmissie. Een dag later zouden de laatste massale luchtaanval plaats vinden. De aanval kon op het moment zelf rekenen op veel aandacht, maar raakte daarna op de achtergrond, overschaduwd door andere gebeurtenissen in dezelfde periode. De Amerikanen kregen na de oorlog zeggenschap over Obersalzberg en maakten er een recreatieoord voor hun eigen soldaten van. De ruïnes werden bezocht door neonazi's. Het bestuur van Beieren besloot daarom in 1952 om de overgebleven gebouwen te slopen. In 1996 sloot het Amerikaanse leger het recreatiecentrum en droeg het over aan de overheid van Beieren. In 1999 opende het Dokumentationszentrum Obersalzberg zijn deuren. De plek waar de Berghof stond, wordt gemarkeerd door een bord, waarop meer informatie over de geschiedenis van de plek te vinden is.
Categorie:Berchtesgaden Obersalzberg Categorie:1945