Egypte telt zeven erkende erfgoedlocaties. Het land ratificeerde het werelderfgoedverdrag op 7 februari 1974, en in 1979, tijdens de 3e sessie van het Werelderfgoedcomité in Caïro en Luxor, werden de eerste vijf Egyptische nominaties erkend en aan de werelderfgoedlijst toegevoegd.
De selectie van werelderfgoed is gebaseerd op tien criteria: zes ervan zijn van toepassing op cultuurerfgoed (i-vi) en vier op natuurerfgoed (vii-x). Sommige erfgoedlocaties, aangeduid als "gemengd," bestaan zowel uit cultuur- als natuurerfgoed. Al het erkende Egyptische werelderfgoed is cultuurerfgoed. __TOC__
Werelderfgoed Onderstaande tabel bevat de volgende informatie per erfgoed: Naam: zoals ingeschreven door het Werelderfgoedcomité Locatie: Gouvernement(en) waar het erfgoed zich bevindt UNESCO-data: type erfgoed, inschrijvingscriteria (i t/m vi zijn cultureel erfgoed, en vii t/m x zijn natuurerfgoed) en het referentienummer van het erfgoed Jaar: jaar van inschrijving in de werelderfgoedlijst Beschrijving: beknopte beschrijving van het erfgoed en de redenen voor classificatie als bedreigd werelderfgoed, indien van toepassing
Naam Afbeelding Locatie Jaar UNESCO-data Beschrijving Memphis en haar necropolis - de piramides van Gizeh tot Dahsjoer 150px Gizeh 1979 86; i, iii, vi (cultuur) Memphis was de hoofdstad van het Oude Rijk van Egypte en werd gesticht rond 3000 v.Chr. De belangrijkste tempel was gewijd aan Ptah. De piramidevelden omvatten enkele van de belangrijkste clusters van Egyptische piramides, waaronder het piramidecomplex van Gizeh (afgebeeld) –met de Grote Piramide van Gizeh (de enige overgebleven van de Zeven Wereldwonderen van de Oudheid) en de Sfinx van Gizeh– de piramides in Dasjoer, het complex in Saqqara en het complex in Aboesir. Er zijn meer dan 38 piramides in het gebied, evenals hun architectonische voorgangers, de mastaba's, rotsgraven en dodentempels. Oude stad Thebe met haar necropolis 150px Luxor 1979 87; i, iii, vi (cultuur) Thebe was lange tijd de hoofdstad van Egypte tijdens het Middenrijk en het Nieuwe Rijk. Het was de heilige stad van Amon en de religieuze hoofdstad gedurende het grootste deel van de Egyptische geschiedenis. De belangrijkste monumenten dateren uit de periode van 1500 tot 1000 v.Chr. en omvatten kolossale tempels in Karnak en Luxor (zie afbeelding) en koninklijke graven in de Vallei der Koningen en de Vallei der Koninginnen. Enkele van de bekendste zijn de dodentempel van Hatsjepsoet en het graf van Toetanchamon. Nubische monumenten van Abu Simbel tot Philae 150px Aswan 1979 88; i, iii, vi (cultuur) Dit erfgoed omvat tien monumenten uit verschillende perioden van de Egyptische geschiedenis die in het kader van een internationale campagne vanaf de jaren 60 tot de jaren 80 zijn verplaatst om ze te beschermen tegen het stijgende water van de Nijl na de bouw van de Aswandam. De monumenten zijn: Aboe Simbel (in opdracht van Ramses II), Amada, Wadi es-Sebua, Kalabsha, het tempelcomplex van Philae (op het eiland Agilkia, uit de Grieks-Romeinse periode), Qubbet el-Hawa (graven uit het Oude en Middenrijk), de ruïnes van de stad Elephantine, steengroeven en een onvoltooide obelisk, het klooster van Sint Simeon en de Fatimidische begraafplaats. Historisch Caïro 150px Caïro 1979 89; i, v, vi (cultuur) Caïro werd in de 10e eeuw gesticht als zetel van het kalifaat van de Fatimiden op de plek van eerder andere steden hadden gestaan. Het was een belangrijke stad, waar zowel tijdens als na de Islamitische gouden eeuw, geleerden, wetenschappers, artsen, kunstenaars, schrijvers en handelaren woonden of op bezoek kwamen. In de 19e eeuw verplaatste de bouwerkzaamheden zich naar andere delen van de stad, waardoor het historische deel bewaard is gebleven. In de 21e eeuw kampt het historische stadsdeel echter met verschillende problemen, zoals een achteruitgang in de traditionele stedelijke structuur, verwaarlozing, gebrek aan onderhoud en overbevolking. Historisch Caïro kenmerkt zich door ensembles van gebouwen stammend uit de tijd van de Toeloeniden, Fatimiden en Mammelukken, waaronder de Ibn Toeloenmoskee uit de 8e eeuw, talloze heiligdommen, madrassa's, hamams en fonteinen.Abu Mena 150px Alexandrië 1979 90; iv (cultuur) Het vroegchristelijke centrum ontwikkelde zich rond het graf van Menas van Alexandrië die in 296 stierf. De locatie was in de klassieke oudheid een pelgrimsoord en bleef in de daaropvolgende eeuwen belangrijk voor de Koptisch-Orthodoxe Kerk. De archeologische site omvat een kerk, een doopkapel, basilieken, openbare gebouwen, straten, kloosters, huizen en werkplaatsen. De belangrijkste gebouwen werden opgetrokken uit kalksteen, terwijl de eenvoudige huizen van leemsteen waren. Van 2001 tot 2025 stond de site op de lijst van bedreigd werelderfgoed, omdat de stijgende grondwaterstand de stabiliteit van de kleigrond verminderde, waardoor de structurele integriteit van de monumenten in het geding kwam. De situatie is in 2024 verbeterd. Sint Catharina-klooster 150px Zuid-Sinaï 2002 954; i, iii, iv, vi (cultuur) Het Grieks-orthodoxe klooster van Sint-Catharina werd gesticht in de 6e eeuw en is het oudste nog functionerende christelijke klooster. Het werd gebouwd op de plek die gewoonlijk wordt beschouwd als de berg Horeb (Sinaï) – de plaats waar Mozes volgens het Oude Testament de Tien geboden ontving. Het gebied is heilig voor christenen, moslims en joden. Het klooster herbergt uitzonderlijke voorbeelden van Byzantijnse kunst en manuscriptencollecties. Wadi Al-Hitan (walvisvallei)) 150px Faiyum 2005 1186; viii (cultuur) Wadi Al-Hitan is de belangrijkste fossielenvindplaats voor de studie van de evolutie van walvisachtigen van land- naar zeedieren. Opgravingen hebben talloze, vaak complete fossielen blootgelegd van de vroegste orde van de walvissen, de Archaeoceti, in de laatste fase van het verliezen van hun achterpoten. De vindplaats biedt ook aanwijzingen over de omgeving waarin deze dieren leefden.
Voorlopige nominatielijst Naast erfgoed dat is ingeschreven op de werelderfgoedlijst, kunnen lidstaten een voorlopige lijst opstellen met erfgoed waarvan nominatie wordt overwogen. De nominaties voor de werelderfgoedlijst worden alleen in aanmerking genomen als deze eerst zijn vermeld in deze voorlopige lijst. In februari 2021 Egypte heeft vierendertig nominaties op de voorlopige lijst staan, waarvan achttien met cultuurerfgoed, zeven met natuurerfgoed en drie met gemengd erfgoed.