Daniël de Iongh (Buitenzorg, 19 juni 1882 – 27 april 1980) was een Nederlands werktuigkundig ingenieur en bestuurder in Nederlands-Indië. Hij was van 1916 tot 1927 de eerste burgemeester van Semarang en van 1927 tot 1933 directeur van het departement van Gouvernementsbedrijven.
Levensloop Afkomst en opleiding De Iongh was een zoon van ir. Willem de Iongh (1857–1931), hoofdingenieur van de Indische spoorwegen en later directeur van de Billiton Maatschappij, en Anna Sara Korbussen. Hij behoorde tot de familie De Iongh. Hij studeerde in Delft en werd in 1904 werktuigkundig ingenieur.
Semarang Van 1904 tot 1905 werkte De Iongh bij de Staatsspoorwegen op Sumatra. Daarna was hij tot 1916 ingenieur bij de Semarang-Joana Stoomtram Maatschappij. In 1909 trouwde hij in Semarang met Henriëtte Caroline de Vogel.
Nadat bij ordonnantie van 20 juli 1916 het burgemeestersambt van Semarang was ingesteld, werd De Iongh bij besluit van 5 augustus 1916 tot eerste burgemeester van de stad benoemd, met ingang van 21 augustus. Onder zijn bestuur werden het wegennet in de stad verbeterd en uitgebreid, wegen in het heuvelterrein aangelegd en voor verschillende stadsdelen uitbreidingsplannen gemaakt. Met steun van de regering liet de gemeente woningen bouwen voor on- en minvermogenden, tot 1926 ongeveer 1500. In 1920 begon het graven van een afwateringskanaal ter ontlasting van de rivier de Semarang. Samen met de hoofdingenieur van Gouvernementsbedrijven richtte De Iongh de N.V. Volkshuisvesting te Semarang op.
Na zijn vertrek in 1927 stelden raadsleden van alle fracties voor het Raadsplein in het heuvelland te hernoemen tot Burgemeester de Iongh-plein. Onder die naam komt het plein in 1939 voor.
Gouvernementsbedrijven In maart 1927 werd De Iongh benoemd tot directeur van het departement van Gouvernementsbedrijven. In 1932 reisde hij per KLM-vliegtuig naar Nederland voor besprekingen over de tinkwestie. Met ingang van 23 december 1933 kreeg hij eervol ontslag, "met dankbetuiging voor de belangrijke diensten den Lande bewezen". Bij zijn vertrek schreef het Bataviaasch Nieuwsblad dat hij op zijn ambtelijk pad "vurige bewonderaars en felle opposanten" had ontmoet.
Na zijn Indische loopbaan In 1934 en 1935 was De Iongh lid van de commissie die de leiding had over de volksstemming in het Saargebied. Daarvoor werd hij in 1935 benoemd tot commandeur in de Orde van Oranje-Nassau. In hetzelfde jaar werd hij voorzitter van het directorium van het Economisch-Technologisch Instituut voor Zuid-Holland, dat door de Kamers van Koophandel was opgericht. In 1939 werd hij buitengewoon lid van de Tariefcommissie.
De Iongh overleed in 1980 op 97-jarige leeftijd. Hij woonde toen in Rotterdam en werd begraven op de begraafplaats Oud-Kralingen.
Familie De Iongh was de vader van Engelandvaarder Coen de Iongh (1916–1943).
Onderscheidingen Ridder in de Orde van de Nederlandse Leeuw Commandeur in de Orde van Oranje-Nassau (1935)
Categorie:Burgemeester in Nederlands-Indië Categorie:Nederlands ingenieur