miniatuur|Seckou Keita en Catrin Finch. miniatuur|Seckou Keita op het WOMAD festival in 2024. Seckou Keita (Ziguinchor, 1977) is een Senegalees muzikant, zanger en songwriter. Hij combineert traditionele West-Afrikaanse muziek met diverse andere genres. Keita won diverse prijzen en is mede bekend van zijn samenwerkingen met onder meer Catrin Finch en Omar Sosa.

Biografie Keita werd geboren 1977 in Ziguinchor in de regio Casamance in Senegal. Zijn moeder komt uit de Cissokho (of Sissoko) familie, een bekende familie van griots. Zijn vader stemt af van de Keita-dynastie. Zijn ouders scheidden op jonge leeftijd en Keita groeide op met de familie van zijn moeder.

Keita leerde kora en percussie (sabar en djembé) van zijn grootvader en ooms. Als tiener trad Seckou al op met zijn oom in Afrika en Scandinavië, daarna ook met violist L. Subramaniam in India. Eind jaren 1990 verhuisde hij naar Engeland. Daar sloot hij zich als percussionist en drummer aan bij Baka Beyond, een groep die Afrikaanse muziek vermengt met Keltische muziek. In 2003 bracht hij zijn eerste soloalbum uit.

Keita gaf optredens op festivals en podia zoals WOMAD, Womex, Glastonbury, Barbican, BBC Night of the Proms, Holland Festival, Bimhuis en Sfinks.

Samenwerkingen

Samenwerking met Catrin Finch In 2013 nam Keita het album Clychau Dibon op met de Welshe harpist Catrin Finch. De kora en de harp zijn soortgelijke instrumenten, en zowel de Welshe harp als de West-Afrikaanse kora maken deel uit van een eeuwenoude traditie van verhalenvertellers. Maar er zijn ook verschillen tussen beide instrumenten: de harp van Finch is bijvoorbeeld chromatisch, en de kora niet. Na veel samenspelen en improviseren ontwikkelden de twee een repertoire waarin beide instrumenten en tradities (de Keltisch/Welshe en Mandinka-traditie) samenvloeien. De samenwerking tussen beiden werd positief besproken in onder andere De Volkskrant, NRC, Trouw, The Guardian en Songlines. NRC noemde het "een wereldwijde sensatie" en "iets wat iedereen verbluft achterlaat". De Volkskrant noemde het "hypnotiserend, bedwelmend, majestueus, verbluffend mooi" en "wonderbaarlijk mooie mengmuziek".

Keita en Finch namen daarna nog twee albums samen op, SOAR (2018) en Echo (2022). Opnieuw werd hun samenwerking positief besproken in de pers.

Overige samenwerkingen Keita nam twee albums op met de Cubaanse pianist Omar Sosa. De muziek op deze albums was een mix van de door Monk beïnvloedde Cubaanse jazz van Sosa en de West-Afrikaanse koramuziek van Keita, met gastrollen voor musici uit onder meer Japan, China en Venezuela.

Ook is Keita lid van de groep Spell Songs (met onder andere Julie Fowlis, Karine Polwart en Kris Drever).

Keita nam daanaast muziek op met onder meer BBC Concert Orchestra, Baaba Maal, Fatoumata Diawara, Noura Mint Seymali en Paul Weller.

Ook trad hij op met onder meer Abel Selaocoe, Damon Albarn en Bassekou Kouyaté.

Muziekstijl en thematiek De muziek van Keita is geworteld in de traditionele muziek van West-Afrikaanse griots, maar hij combineert dit met diverse andere invloeden. Op zijn albums komen invloeden voorbij van stijlen als flamenco, mbalax, afropop, jazz en Cubaanse en Colombiaanse muziek. Ook maakte hij gebruik van moderne invloeden als distortion en wah-wah pedalen.

In zijn muziek komen thema's langs als migratie, slavernij en familie.

Zijn stijl kan per album verschillen, zijn muziek en spel werden onder meer omschreven als betoverend, meditatief, virtuoos en melodieus.

Ontvangst Echo bereikte de top 10 in de Britse Official Folk Albums Chart. In 2014 bereikte Clychau Dibon de 50e plaats in de Nederlandse Album Top 100.

Ook bereikten zijn albums diverse malen de albumlijsten van critici. Zo bereikte Keita de top 10 van de World Music Charts Europe met Miro (1e plek, februari 2012), SOAR (juni 2018) en Homeland Chapter 1 (januari 2025). Ook bereikte hij de top 10 van de Transglobal World Music Charts met Suba (1e plek, december 2021), Echo (juni 2022) en African Rhapsodies (juli 2023).

The Guardian noemde hem een wereldberoemde koravirtuoos en schreef dat Keita naast Toumani Diabaté beschouwd kan worden als een van de avontuurlijke meesters van de kora.

Prijzen en nominaties (selectie)

2013: fRoots Critics Poll Award in de categorie Album of the Year (met Catrin Finch) 2014: Songlines Music Award in de categorie Best cross-cultural collaboration (met Catrin Finch) 2016: Songlines Music Award in de categorie Africa & Middle East 2018: Welsh Music Prize (nominatie, met Catrin Finch) 2018: fRoots Critics Poll Award in de categorie Album of the Year (met Catrin Finch) 2018: Songlines Music Award in de categorie Fusion (nominatie, met Omar Sosa) 2019: BBC Radio 2 Folk Award in de categorie Musician of the year 2019: Songlines Music Award in de categorie Fusion (met Catrin Finch) 2019: BBC Radio 2 Folk Award in de categorie Best Duo/Group (met Catrin Finch)

Discografie (selectie)

Solo of als bandleider

Mali (2003) Afro-Mandinka Soul: Tama-Silo (2006) The Silimbo Passage (2008) Miro (2012) 22 Strings (2015) African Rhapsodies (2023, met BBC Concert Orchestra) Homeland - Chapter 1 (2024)

Met Catrin Finch

Clychau Dibon (2014) SOAR (2018) Echo (2022)

Met Omar Sosa

Transparant water (2017) Suba (2021)

Met Spell Songs

Spell Songs (2019) Spell Songs II: Let the Light in (2021) In Thin Air (2026)

Categorie:Senegalees musicus