Het Île du Large is het grootste van de twee eilanden van de Franse Îles Saint-Marcouf voor de kust van Normandië. Het eiland ligt in de Baie de la Seine van het Kanaal en liggen 6,5 km ten oosten van de kust van het schiereiland Cotentin bij Ravenoville en 13 km van het eiland Tatihou en de haven van Saint-Vaast-la-Hougue.
Het circa 6 hectare grote eiland Île du Large ligt 500 m ten oosten van het met circa 5,5 hectare iets kleinere Île de Terre. Op het Île du Large zijn versterkingen gebouwd, en een vuurtoren uit 1948.
Tijdens de Eerste Coalitieoorlog bezette Koninkrijk Groot-Brittannië de eilanden bijna zeven jaar lang als een strategische vooruitgeschoven basis, onder leiding van kapitein Sidney Smith. De Britten gaven de eilanden terug aan Frankrijk in opvolging van artikel 3 van het Verdrag van Amiens uit 1802. De laatste Britse troepen verlieten de eilanden in mei 1802. Napoleon Bonaparte gaf opdracht de eilanden te versterken en de werkzaamheden begonnen in 1803. De belangrijkste verdedigingswerken bestonden uit een fort op Île du Large, met een diameter van 170 meter. De hoofdstructuur is een cirkelvormig fort met een diameter van 53 meter, met 48 schietgaten voor kanonnen op twee niveaus van elk 24 kazematten. Dit werk werd voltooid in 1812. Er zijn zeven ondergrondse kamers en een reservoir. Het fort kon 500 troepen herbergen. In 1840 werd er een vuurtoren gebouwd binnen het fort. Duitse troepen vernietigden het tijdens de Tweede Wereldoorlog. Latere bouw, tussen 1860 en 1867, voegde een kade, een kruitmagazijn en een semafoorstation toe, geheel omringd door grachten die in de rots waren uitgehouwen. Het totale complex beslaat 2,5 hectare. De kade is sindsdien verdwenen, teruggenomen door de oceaan. In 1871 werden hier 200 communards van de Parijse Commune opgesloten onder erbarmelijke omstandigheden. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd het fort bezet door Franse soldaten.
De Duitsers hadden de vesting tijdens de Tweede Wereldoorlog enige tijd gebruikt, en hadden hierbij de vuurtoren uit 1840 vernietigd en het eiland beveiligd met landmijnen. In 1944 werden de eilanden het eerste Franse gebied dat door zeegeallieerde troepen tijdens Operatie Neptune op D-Day werden ingenomen. Om 04:30 op 6 juni 1944 zwommen vier Amerikaanse soldaten, alleen gewapend met messen, aan land vanuit rubberboten voor twee personen. Toen ze hadden bevestigd dat de eilanden onbezet waren, landden 132 troepen van het 4th Squadron en 24th Squadron van het Amerikaanse 4th Cavalry Regiment op de eilanden om de toegangswegen tot Utah Beach veilig te stellen. Hoewel ze geen weerstand ondervonden, was het eiland zwaar gemijnd, wat leidde tot Amerikaanse verliezen: 19 soldaten raakten gewond of kwamen om het leven. Na de oorlog, in 1948, werd er terug een vuurtoren op de vesting gebouwd.
De Franse regering beheert de eilanden direct, en met een status van beschermd natuurreservaat is slechts beperkte toegang tot het eiland mogelijk. Île du Large is sinds 1991 om veiligheidsredenen verboden terrein. De belangrijkste vogelsoorten zijn meeuwen en aalscholvers. In de winter zoeken tienduizenden meeuwen onderdak op de eilanden. Hoewel toegang tot de eilanden verboden is, is ankeren tussen de eilanden toegestaan.
De vestingwerken vervallen in puin. Sinds 2003 is de vereniging "Les amis de l'île du Large Saint-Marcouf", samen met studenten van het Collège de Carentan, een campagne gestart om de autoriteiten opnieuw te overtuigen recreatieve toegang tot het Île du Large toe te staan. In 2009 kregen Les amis toestemming om behouds- en restauratiewerken aan de vestingwerken uit te voeren die gestaag verder worden gezet elk jaar in augustus en september dankzij vele vrijwilligers een restauratiecampagne. Les amis de l'île du Large Saint-Marcouf kregen voor elkaar dat de vestingswerken bij decreet van 25 januari 2017 hun status als monument historique kregen. In 2026 tijdens de 48e sessie van het Unesco Werelderfgoedcomité werd het Île du Large erkend als werelderfgoed als onderdeel van de Landingsstranden van D-day. Het eiland is opgenomen in de bufferzone rond de deelsite van Utah Beach.
Important Bird Area Het eiland, de eilandengroep en het deel van de baai eromheen zijn aangewezen als Important Bird Area door BirdLife International vanwege het belang voor significante populaties van de kleine mantelmeeuw. Daarnaast broeden ook andere zeevogels op de eilanden.
Categorie:Frans eiland in het Kanaal Categorie:Monument historique Categorie:Werelderfgoed in Frankrijk Categorie:Important Bird Area in Frankrijk